5+1 πρωινές σκέψεις (όχι και τόσο σοβαρές!)

1. Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι "ό,τι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό!".  Αυτό το κλισέ έχει κάποια βάση τελικά... πριν από μερικούς ήμουν σε τέτοια εσωτερική καμπή που είχε περάσει από το μυαλό μου να τα εγκαταλείψω όλα! Να δώσω μια και να γκρεμίσω ό,τι με κόπο έφτιαξα τα τελευταία τρία χρόνια. Ευτυχώς δεν το έπραξα...
2. Η ηλικία μας φαίνεται στα μάτια, στο βλέμμα, στον τρόπο που κοιτάμε. Έπιασα και κοίταζα μια φωτογραφία του 2005, αποκριές με συμφοιτητές, στην Άνω Πόλη. Μιλάμε για ξεγνοιασιά όχι αστεία!!! Παρέες που έχουν αλλάξει πολύ από τότε, εκτός από δυο τρεις σταθερές στη ζωή μου. Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια, μόνο τρόπο να κοιτάνε!
3. Η Αθήνα έχει ομορφιές, έχει χρώματα, ποικιλομορφία, επιλογές για κάθε γούστο, αποστάσεις, γωνιές μαγικές... δεν έχει θάλασσα κι αρμύρα όμως!
4. Κάποιες στιγμές νιώθω ότι η πατρική μου πόλη γίνεται ξένη, ότι σιγά σιγά δεν αναγνωρίζω πράγματα τα οποία ήξερα με κλειστά μάτια. Με έχει προβληματίσει αρκετά. Ξένος στην πόλη μου;
5. Γράφω, γράφω στα αμέτρητα σημειωματάρια μου, στα εισιτήρια, στους σελιδοδείκτες... αν τα μαζέψω όλα αυτά εκδίδω βιβλία. Με πλήγωσε πολύ ένας δικός μου άνθρωπος... εξακολουθώ να τον σκέφτομαι... θα συνεχίσω δεν τίθεται ζήτημα! Είναι η συνήθεια που γίνεται αγάπη, είναι το δόσιμο, ο θαυμασμός στο άλλο πρόσωπο; Ο έρωτας τελειώνει τόσο γρήγορα, αυτό το είχα πάρει χαμπάρι από μικρός.
   
   &
    
6. Άσχετο, έχω κολλήσει με το Spotify! Το έχω σε όλες τις συσκευές κι ακούω διαρκώς μουσικές λίστες. Δεν πίστευα ότι θα κολλήσω έτσι με κάτι τόσο μαζικό. Εξακολουθώ να μην έχω fb. 

Να που ύστερα από τέτοια αποχή γραφής εδώ, στο μεγάλο σημειωματάριο μου επιστρεφω σιγά σιγά. Επιστρέφω με ανάρτηση "πέντε & ένα" αγαπημένη συνήθεια από το παρελθόν. καλή παρέα να ξανακάνουμε, με όσους ακόμα με διαβάζουν εδώ ή θα έρθουν. 

 

Η φωτογραφία είναι δική μου. Άνοιξη του 2012 Αρχαία Ολυμπία, Αφή Ολυμπιακής Φλόγας... τότε που όλα ακόμα ήταν αλλιώς!