UPDATE
Να λοιπόν που φτάσαν τα Χριστούγεννα, και τι έχουμε κάνει...;
Μια χρονιά που τελειώνει και μια που μόλις τώρα προβάλει
Αυτές είναι οι χρονιάρες μέρες κι ελπίζω να περάσουμε καλά,
ο πλησίον κι όλοι οι αγαπημένοι μας, οι γηραιότεροι μα κι οι νέοι...
Καλά Χριστούγεννα και ευτυχισμένος ο ερχόμενος Χρόνος
Ας ελπίσουμε ότι θα είναι καλύτερος από τον προηγούμενο
απαλλαγμένος από κάθε φοβία...
Τούτες οι χρονιάρες μέρες θα έπρεπε να είναι το ίδιο
για τους αδύναμους και για τους ισχυρούς
για τους πλούσιους και τους φτωχούς
μα ο κόσμος μας είναι τόσο άδικος... γεμάτος ανισότητες...
Όμορφα κι Ευτυχισμένα να είναι τούτα τα Χριστούγεννα
για κάθε άνθρωπο επί γης, ανεξάρτητα από τη φυλή του,
κι ας σταματήσουμε κάθε εχθροπραξία...
Ας ελπίσουμε ότι τούτη η χρονιά θα είναι καλύτερη,
χωρίς κανένας φόβος να φωλιάζει στις ψυχές μας
και τα κανόνια των πολέμων να σωπάσουν...
Ας τελειώσουν οι πόλεμοι τώρα!
The war is over - John Lennon
ελεύθερη απόδοση στίχων Seirios
Καλά Χριστούγεννα στα σπίτια καθενός από εσάς που με συντροφεύετε τόσα χρόνια. Χαμένος σε μιαν καθημερινότητα που δεν είχα "προγραμματίσει", που με πήγαινε στην αρχή τουλάχιστον όπου εκείνη ήθελα μα τελευταία βρίσκω το βηματισμό μου και πάλι. Σα να μεγάλωσα για δεύτερη φορά απότομα, το τελευταίο εξάμηνο. Έρως - Θέρος - Πόλεμος - Απώλειες - Πεδία μαχών και στρατιώτης στην πρώτη γραμμή. Περνάνε... όλα περνάνε...
Τούτες οι γιορτινές μέρες δε θυμίζουν σε τίποτε αλλοτινές μα στα αλήθεια δε με νοιάζει ιδιαίτερα. Τα Χριστούγεννα από παιδί με άφηναν παγερά αδιάφορο, μολονότι στο
πατρογονικό μου γιορτάζονταν πάντα με λαμπρότητα και μεγάλες επισημότητες. Τα
εορταστικά ρεβεγιόν είναι μέρος των αναμνήσεων που κουβαλάω. Κόσμος
καλοντυμένος, χαρούμενος, λαμπερός… όμως από παιδί με βασάνιζε η ίδια πάντα
σκέψη! Πως ξεχνούν με μιας τα προβλήματα που μπορεί να έχουν και ντύνονται το
ψεύτικο χαμόγελο και προσποιούνται πως όλα είναι υπέροχα; Δεν έδωσα ποτέ
απάντηση, απλά με τα χρόνια άρχισα να καταλαβαίνω…
Θυμάμαι βέβαια κι όμορφα πράγματα που έκρυβαν ουσιαστική αγάπη.
Στις εικόνες αυτές μετέχουν άτομα του στενού οικογενειακού περιβάλλοντος κι η
αδερφική μου φίλη. Και φυσικά θυμάμαι τα πιο όμορφα Χριστούγεννα που έκαμνα με
μιαν άγνωστη οικογένεια, από μακρυά… κοιτώντας τους από το παράθυρο μια νύχτα
παραμονής Χριστουγέννων που ήμουν φαντάρος. Μου έλειπε το σπιτικό μου εκείνο το
βράδυ και βουβό παράπονο κυριαρχούσε σιωπηρά μέσα μου. Κι εκεί που χάζευα τα
βουνά της Αρκαδίας για κάποια στιγμή διέκρινα μιαν ανοιχτή κουρτίνα, πολλά
μέτρα μακρυά από τη σκοπιά μου, και μιαν οικογένεια χωρίς να το ξέρει ήταν η
πιο διακριτική συντροφιά που κατόρθωσε να ζεστάνει την καρδιά μου. Τους έβλεπα
από μακρυά και φανταζόμουν ότι ήμουν μαζί τους…
Μέρες γιορτών διανύουμε κι είμαστε ένα βήμα πριν τον εορτασμό των
Χριστουγέννων. Εφέτος, τα δώρα για τους περισσότερους θα' ναι περιορισμένα αλλά
μην ξεχνάτε δώρο σημαίνει να δίνεις κάτι από ψυχής κι όχι οπωσδήποτε κάτι
πολυέξοδο. Το δίχως άλλο τούτη η οικονομική κρίση μας έχει κάνει πολύ
φτωχότερους κι ίσως λίγο καλύτερους ανθρώπους. Ας είναι ...
Τα μικρά δώρα, τα από καρδιάς δοσμένα κάνουν πάντα καλύτερη
αίσθηση στους αγαπημένους μας. Χαρίστε βιβλία καινούρια ή από αυτά που έχετε
διαβάσει και τώρα κοσμούν τη βιβλιοθήκη σας, έναν δίσκο (ακόμη κι
αντιγραμμένο), ένα σημειωματάριο με μιαν ιδιόχειρη σκέψη σας σε κάποιον... Τόσο
απλά, τόσο οικονομικά! Κι αν όλα αυτά σας φαίνονται δαπανηρά τότε αφιερώστε
λίγο από το χρόνο σας για έναν περίπατο με όσους αγαπάτε. Μα το σημαντικότερο
από όλα είναι να θυμηθείτε όσους τις μέρες των γιορτών είναι μόνοι… Ένα
τηλέφωνο, μια βόλτα μαζί τους θα τους κάνει να ξεχάσουν (προσωρινά έστω)
τη μοναξιά που αισθάνονται εντονότερη τούτες τις μέρες.
Το δικό μου δωράκι είναι ψηφιακό αλλά γίνεται μιας πρώτης τάξεως
αφορμή για διάβασμα τόσο από τους μικρούς μας φίλους όσο κι από τους μεγαλύτερους.
Το αγαπημένο μου παραμύθι του Όσκαρ Ουάιλντ είναι η ιστορία του
"Ευτυχισμένου Πρίγκιπα". Ξυπνά εικόνες από την παιδική μου ηλικία. Σήμερα, λοιπόν, το
παραμύθι διαβάζει για όλους μας ο Δημήτρης Χορν (ΕΔΩ) κι αμέσως μετά η Σαπφώ Νοταρά
(ΕΔΩ) διαβάζει για όλους εμάς που αγαπάμε τον Αλ. Παπαδιαμάντη, το διήγημα
"Έρωτας στα Χιόνια".
Οι ευχές μου πρώιμα δοσμένες,
αλλά με την ελπίδα να φτάσουν έγκαιρα σε όλους εσάς. Με πραγματική
αγάπη, Σείριος.
Καλά Χριστούγεννα σε όλους, με υγεία κι ηρεμία στα
σπίτια σας!!!
**Για
ακούστε τη μουσική ιστορία των "τριών μάγων" όπως την ιστορούσαν οι
κάτοικοι της Λιλιπούπολης.
UPDATE
Το ταξίδι των μάγων
T.s. Eliot
Κρύο ταξίδι κάναμε! Η χειρότερη εποχή του χρόνου για ταξίδια.
Και τι μακρύ ταξίδι…
Οι δρόμοι αδιάβατοι, ο καιρός αψύς στην καρδιά του χειμώνα.
Ήταν φορές που νοσταλγήσαμε τα καλοκαιρινά παλάτια, τα περιβόλια,
Τα μεταξένια κορίτσια που μας πρόσφεραν δροσιστικά…
Οι αγωγιάτες έβριζαν, γκρίνιαζαν και φεύγανε κρυφά
πότε για κρασί και πότε για το γλέντι.
Κι οι φωτιές σβηστές, κι ούτε μια σκέπη…
Οι πόλεις εχθρικές και τα χωριά αφιλόξενα!
Τα σπίτια βρώμικα, μας κλέβανε στο νοίκι…
Σκληρό ταξίδι κάναμε! Στο τέλος, προτιμούσαμε να ταξιδεύουμε όλη νύχτα
και να κοιμόμαστε κλεφτά…
Κάθε που πλαγιάζαμε τα οι φωνές στα αφτιά μας τραγουδούσαν κι έλεγαν
πως "όλα αυτά είναι τρέλες!"
Τα ξημερώματα φτάσαμε σε μιαν ήμερη πεδιάδα πιο κάτω από τα χιόνια.
Με ένα ρυάκι που’ τρέχε κι ένα νερόμυλο που χτυπούσε στο σκοτάδι.
Και τρία δέντρα στο χαμηλωμένο ουρανό καθώς κι ένα άσπρο, γέρικο άλογο
που κάλπαζε μες στο λιβάδι…
Ύστερα φτάσαμε σε μια ταβέρνα, που την ίσκιωνε κληματαριά.
Έξι χέρια σε μιαν ανοιχτή πόρτα που γύρευαν ασήμι και πόδια
που κλοτσούσαν τα άδεια ασκιά
Μα κανείς δεν ήξερε τίποτα…
Έτσι τραβήξαμε και φτάσαμε νύχτα! Την τελευταία ώρα βρήκαμε τον τόπο.
Κι ήταν θα’ λέγε κανείς επιτυχία…
Αυτά είναι όλα παλαιές ιστορίες, παλιές αναμνήσεις!
Και θα πήγαινα ξανά…Μα ένα δεν ξέρω!
Ένα δεν ξέρω…
Κάναμε τόσο δρόμο για γέννα ή θάνατο;
Βρήκαμε μια γέννα, αυτό είναι σίγουρο, άλλωστε ήξερα να ξεχωρίζω…
Μα πίστευα πως ήτανε άλλο πράγμα…
Ήταν η γέννηση τούτη σκληρή, πικρή αγωνία σα θάνατος.
Σαν το δικό μας θάνατο!
Γυρίσαμε στα παλάτια μας, σε τούτα τα βασίλεια
όχι πια βολεμένοι στα παλιά μας προνόμια…
**το ακούμε από τον Δ. Χορν σε μιαν παλιά - συλλεκτική ηχογράφηση
