Τετάρτη 30 Απριλίου 2008

Η επιστροφή...

Το «ταξίδι στα Κύθηρα» τελείωσε…για την ακρίβεια το δικό μου ταξίδι στα Κύθηρα ήταν το Λονδίνο. Ακόμα δεν έχουν κατασταλάξει μέσα μου οι εντυπώσεις, τα συναισθήματα και τα όσα έζησα ώστε να μπορέσω να τα περιγράψω με νηφαλιότητα. Οφείλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στο αδερφικό μου φιλαράκι («νερόφιδο») που με έκανε να περάσω αξέχαστα.

Κάντε λίγο υπομονή να συγκροτήσω και πάλι τις σκέψεις μου και έχω να σας διηγούμαι ιστορίες για πολύ καιρό! Αααα, και να σας δείχνω φωτογραφίες… καλή Πρωτομαγιά!

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! (για να μην ξεχνιόμαστε!)

Κυριακή 20 Απριλίου 2008

Το ταξίδι στα Κύθηρα...

Αγαπημένο μου blog,

Θα σε αποχωριστώ για λίγες μέρες! Φεύγω για το «ταξίδι στα Κύθηρα!»…η βαλίτσα είναι έτοιμη πια! Μονάχα κάποια πράγματα της τελευταίας στιγμής να τοποθετήσω ακόμα και θα κλείσει οριστικά! Ελπίζω να κατορθώσω από εκεί που θα’ μαι να ρίχνω καμιά κλεφτή ματιά…

Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα σε όλους σας!



Πέμπτη 17 Απριλίου 2008

Τώρα που είναι άνοιξη...

Τώρα που είναι άνοιξη
και τα λουλούδια ανθίζουν
οι νύχτες με ζαλίζουνε,
τα αγόρια όταν σφυρίζουν

Κι όσους τα βράδια συναντώ
μου λένε «Καλησπέρα»
μα εγώ δεν έχω τι να πω…
σφυρίζω στον αγέρα!

Κάπου υπάρχει η αγάπη μου
Μα δεν ξέρω πια είναι!
Κάπου υπάρχει η αγάπη μου
Μα δεν ξέρω που!

Θα τη γυρέψω στα χαρτιά
Θα τη γυρέψω στα άστρα
Και σαν τη βρω στο ορκίζομαι
Πως θα ντυθώ μες στα άσπρα.
___________________________________________________
Άτιμο πράγμα το μυαλό! Ένα εγκεφαλικό κλικ και ξεκλειδώνεις…ξεκολλάς από αυτό που τόσο καιρό είχες θεοποιήσει! Τώρα, φίλε αναγνώστη ίσως σε μπέρδεψα με αυτό το πόστ! Συγγνώμη! Που να ξέρεις τι είχε κολλήσει στο δικό μου μυαλό και τι ξεκόλλησε!?

Ένα είναι σίγουρο…όταν ζεις με όλες σου τις αισθήσεις σε εγρήγορση έχεις λιγότερες πιθανότητες να σου ξεφύγει κάτι που θα σε κάνει να χαμογελάς από ευτυχία!
Φιλώ σας!
___________________________________________________
Άκουσε τη Ν. Μούσχουρη σε μια απο τις καλύτερες στιγμές της!


Τρίτη 15 Απριλίου 2008

Ωραίες Συμπτώσεις…



Χτες, είχα βγει με το «Καλαμαράκι» για φαγητό! Από νωρίς της είχα προτείνει να πάμε για κινέζικο. Με κέφι, λοιπόν, κινήσαμε…αμέριμνοι και γελαστοί! ~ούτε εκδρομή να πηγαίναμε!~ Που να ήξερα ότι το γέλιο μου θα κοβόταν με μιας αντικρίζοντας σε εκεί;

Ανοίγουμε την πόρτα και τσουπ, να’ σαι μπροστά μας! Τι να κάνεις εκείνη την ώρα μου λέτε; Να σηκωθείς να φύγεις επί τόπου; Δεν γίνονται αυτά…δεν είμαστε παιδάκια…το αντιμετωπίζεις ψύχραιμα! Προχωράς, ψάχνεις για τραπέζι και κάθεσαι! Στο μεταξύ έχω αλλάξει δέκα χρώματα μέχρι να καταλήξω στο βαθύ κόκκινο το οποίο μου χαρίζει έντονη γοητεία!

Κι εκεί που μας να συνέλθεις, έρχεται η σερβιτόρα και σου φέρνει τους καταλόγους ενώ παράλληλα ακούς μια φωνή από μακρυά να σε φωνάζει «Σείριε, τι κάνεις;».

Γυρίζεις και τι να δεις! Η φωνή έρχεται από το καταραμένο τραπέζι, στο οποίο κάθεται κι άλλος γνωστός κόσμος τον οποίο δεν έχει προσέξει μπαίνοντας! Χαιρετάς αναγκαστικά! Και ενώ η πίεση μου έχει φτάσει στο 24 έρχεται πάλι η εκνευριστική σερβιτόρα και ρωτάει «είστε έτοιμοι; Θα παραγγείλετε;»

Τι να παραγγείλουμε βρε κοπελιά!? Δεν βλέπεις τι γίνεται εδώ? Μας χορεύει ο τόπος και εσύ μου ζητάς να παραγγείλω; Επιλέγω κάτι βιαστικά με τη βοήθεια της φίλης μου και ακούμε την επόμενη ερώτηση από την σερβιτόρο. «Τι θα πιείτε;»

Εκείνη την ώρα μου ήρθε να της πω «Κώνειο!». Ωστόσο πρυτάνευσε η λογική και απάντησα «Κρασάκι και μια φιάλη νερό!».

Κατά τ’ άλλα πέρασα υπέροχα! Και αν θέλετε το πιστεύετε, υπήρξαν στιγμές που είχα αποβάλει από το μυαλό μου το παραπάνω σκηνικό! Ωστόσο, βασανιζόμουν να θυμηθώ πως τιτλοφορείται ένα ποίημα του Ρίτσου, το οποίο (άγνωστο γιατί) άρχισε να στριφογυρίζει στο μυαλό μου σχεδόν αμέσως μετά την είσοδο μας στο μαγαζί!

Πρώτη δουλειά, όταν γύρισα σπίτι ήταν να ψάξω να βρω το ποίημα! Ορίστε, να το!




Mάρτυρες για τα λάθη σου δεν είχες. Mόνος μάρτυρας


ο ίδιος εσύ. Tα τακτοποίησες, τα μονόγραψες, τα σφράγισες


σε λευκούς πάντοτε φακέλους σα να ετοίμαζες


τη δίκαιη διαθήκη σου.


Ύστερατα τοποθέτησες προσεχτικά στα ράφια. Tώρα, γαλήνιος,


(ίσως και κάπως φοβισμένος) ούτε βιάζεσαι


ούτε καθυστερείς, γνωρίζοντας ότι, μετά το θάνατό σου,


θ' ανακαλύψουμε πόσον ωραίος ήσουν,


πόσο πολύ πιο ωραίος πέρα απ' τις αρετές σου.


"Μετά"


Γ. Ρίτσος
__________________________________________
UpDate: Προσθήκη μουσικής, Post Love από την Α. Πρωτοψάλτη


Get this widget Track details eSnips Social DNA

___________________________________________________

Σάββατο 12 Απριλίου 2008

12-4-2008 => 23 χρόνια από γεννήσεως μου!

Και τώρα που έφαγα μιαν ολόκληρη τούρτα γενεθλίων μονάχος μου, είμαι έτοιμος να ανέβω στη ζυγαριά... (με κλειστά μάτια!) και να κάνω τεστ ζαχάρου… και τα δύο θα δείξουν ακραίες τιμές! Αντίθετα, το ηλικιακό κοντέρ θα σταματήσω σε χαμηλά επίπεδα.

Είκοσι τριών και μιας ημέρας!

Τι άλλαξε σε αυτό τον ένα χρόνο; Πολλά!

Ερωτεύθηκα, ένιωσα αυτό που λένε ότι βρήκα το άλλο μισό. Γεύτηκα με όλες τις αισθήσεις το σκαμπανέβασμα του έρωτα! Κατόρθωσα να ζήσω έστω για λίγο στην περιοχή του ονείρου (ορθότερα, πέρα από το όνειρο) και φυσικά πόνεσα τη στιγμή της απώλειας!

Πέρασα ένα κάρο μαθήματα, φτάνοντας ακόμα πιο κοντά στο πολυπόθητο πτυχίο. Συνέχισα να εργάζομαι, ελπίζοντας ότι κάνω καλά τη δουλεία μου βελτιώνοντας τα λάθη μου.

Κατόρθωσα να προσανατολίζομαι στις φοιτητικές εστίες ~σωστός λαβύρινθος!~ Έμαθα να βρίσκω το δωμάτιο όπου μένει το «Καλαμαράκι»…κι έπαψα να χτυπάω λάθος πόρτες! Γνώρισα την Αριάδνη* και μαζί της το ιδιότυπο χιούμορ της!

Τι να μου ευχηθώ; Να με χαίρομαι… να έχω υγεία και "σε όποιον αρέσουμε..για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε!"


Για ακόμη μια φορά να ευχαριστήσω όσους με θυμήθηκαν σήμερα! Σας ευχαριστώ παίδες!




____________________________________________________
ΣΧΟΛΙΑ

1] Μη θαρρείς ότι σε μια ολόκληρη χρονιά δεν συνέβη τίποτα σοβαρό. Αποφεύγω απλά να τα αναφέρω.

2] Ευχαριστώ τον Π. που με συγκίνησε με τις ευχές του και μου χάρισε αυτό το μικρό βίντεο με τα "λόγια" του Κραουνάκη! Αλήθεια πως θυμόταν ότι ψάχνω εδώ και μήνες να αγοράσω έναν τέτοιο κουρδιστό Μικρό Πρίγκιπα;

3] * Τελικά κάτι γίνεται με μένα! Έχω το μαγνήτη όλων των περίεργων ονομάτων! Άκου ονόματα γνωστών και φίλων του περιβάλλοντος μου:

Ρωξάνη, Ολυμπία, Αριάδνη, Απόλλωνας, Ερμής, Αδαμαντία, Μυρτώ, Λυκούργος, Νάσερ, Κυριακή, Μαριάνθη, Άριστος, Δανάη

Τετάρτη 9 Απριλίου 2008

Το μινόρε της αυγής...

Το laptopάκι μου είναι και πάλι καλά! Οι γιατροί μου είπαν ότι η ίαση είναι ολική! Τα επίπεδα των ηλεκτρικών φορτίων αποκαταστάθηκαν…

Η δική μου καρδιά όμως, πότε θα γίνει καλά; Απόψε σε κάποιο από τα όνειρα μου, σε είδα Ν.Κ. Ήσουν εκεί, με το μεγάλο χαμόγελό σου να ομορφαίνει το πρόσωπο σου. Εγώ σαστισμένος σε κοιτούσα και προσπαθούσα με κάθε τρόπο να αποτυπώσω την όψη σου! Τόσος καιρός έχει περάσει Ν.Κ. κι όμως ακόμα τυραννιέμαι...
Ξύπνα, μικρό μου, κι άκουσε
κάποιο μινόρε της αυγής,
για σένανε είναι γραμμένο
από το κλάμα κάποιας ψυχής.
Το παραθύρι σου άνοιξε
ρίξε μου μια γλυκιά ματιά
Κι ας σβήσω πια τότε, μικρό μου,
μπροστά στο σπίτι σου σε μια γωνιά.

Όλη μέρα προσπαθούσα να ασχοληθώ με χίλια δυο άσχετα πράγματα για να μη σε έχω στο νου μου! Δεν τα κατάφερα!


Σιωπή...

Παρασκευή 4 Απριλίου 2008

Ασθαινούμε κυρίες & κύριοι...

Ο Υπολογιστής μου ασθενεί... οι γιατροί διέγνωσαν ότι πάσχει από έλλειψη ηλεκτρικών φορτίων...ηλεκτρικού ρεύματος και όλα τα σχετικά με τον ηλεκτρισμό! (χε χε!)

Υπομονή! Σαν καλός γονιός που είμαι για το laptopάκι μου, το έχω τρέξει στους καλύτερους Γιατρούς. Μου υποσχέθηκαν ότι θα γίνει σύντομα καλά. Να μην παραλείψω να αναφέρω ότι το φακελάκι κρίθηκε απαραίτητο για την εισαγωγή του ασθενούς στο
νοσοκομείο!

Κάντε όλοι από μια ευχή να γίνει σύντομα καλά κι ας αδειάσει την τσεπούλα μου!

Τετάρτη 2 Απριλίου 2008

«Πέντε & Ένα» παιδικά βιβλία που αγάπησα...

Παγκόσμια ημέρα για το βιβλίο η σημερινή κι είχα αποφασίσει να γράψω τα «πέντε & ένα» βιβλία που αγαπώ. Ωστόσο, επιστρέφοντας από τη σχολή το μεσημέρι, περνώντας έξω από το δημοτικό σχολείο της γειτονιάς μου άκουσα ένα παιδάκι να τραγουδά :

“Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο
δυο καρδιές κι έναν ήλιο στη μέση.
Παίρνω φως απ’ τον ήλιο και φτιάχνω την αγάπη
Και μου λες πως σου αρέσει…”


Κι έτσι αποφάσισα να τροποποιήσω την αρχική μου σκέψη και να σας παρουσιάσω τα «πέντε & ένα» παιδικά βιβλία που αγάπησα περισσότερο. Είτε γιατί ταυτίστηκα με τους ήρωες, είτε γιατί μου άρεσαν οι ιστορίες τους, είτε… είτε…

1] Οι Περιπέτειες του Μικρού Νικόλα, των Sempe & Goscinny. Νομίζω ότι όποιος έχει διαβάσει μια από τις ιστορίες του, σίγουρα, θα έχει αγαπήσει αυτό το ευρηματικό παιδάκι! Περιττό να αναφέρω ότι προσφάτως διάβασα και τα δυο νέα βιβλία της σειράς! Όποια κι αν είναι η ηλικία σας, σας προκαλώ να διαβάσετε το Μικρό Νικόλα και τα καμώματά του! Για την ιστορία το πρώτο βιβλίο μου το είχαν αγοράσει οι γονείς μου, μαθητής στο δημοτικό. Είχα ανακαλύψει μια ιστορία του στο αναγνωστικό μας. Εκείνο το βιβλίο υπάρχει ακόμα στη βιβλιοθήκη μου, ήταν από τις εκδόσεις ΤΕΚΜΗΡΙΟ…το απόλυτα καλαίσθητο παιδικό βιβλίο! Όποιος αγαπάει το Μικρό Νικόλα ας κάνει ΚΛΙΚ ΕΔΩ!

2] Σπίτι για Πέντε, της Λότης Πέτροβιτς – Ανδρουτσοπούλου. Νομίζω ότι το αγάπησα πολύ αυτό το βιβλίο γιατί διαβάζοντάς το ταυτίστηκα με τον ήρωα του, Φίλιππο, τόσο στην ηλικία όσο και στους προβληματισμούς του.

3] Το Ψέμα
, της Ζωρζ Σαρή. Θεωρώ ότι ήταν το πιο ηθικοπλαστικό βιβλίο που διάβασα ως παιδί. Με απλό τρόπο και πειστικότητα η συγγραφέας (μετέπειτα έμαθα ότι είναι κι ηθοποιός!) σκιαγραφεί το χαρακτήρα της ηρωίδας της Χριστίνας. Η μετακόμισή της στην Αθήνα, η ντροπή της που η μητέρα της πλένει σκάλες και ράβει τα ρούχα των πλούσιων συμμαθητών της, το άγχος της να γίνει αρεστή, το μεγάλο Ψέμα που λέει για να την συμπαθήσουν, η αγωνία της όταν καταλαβαίνει ότι για να το καλύψει πρέπει να πει άλλα δέκα ψέματα. Και βέβαια, η τελική της διαπίστωση, ότι αν αξίζεις θα σε αγαπήσουν όσα ψέματα κι αν έχεις πει. Μια ηρωίδα συγκινητική, αλλά και δυναμική η οποία κατόρθωσε να έχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου!

4] Η Αστραδενή, της Ευγενίας Φακίνου. Η μικρή Αστραδενή φτάνει από τη Σύμη στην Αθήνα μαζί με τους γονείς του για μια καλύτερη ζωή. Είναι τέλη της δεκαετίας του 70. Η Αστραδενή βλέπει για πρώτη φορά τηλεόραση και πάει στο Σούπερ μάρκετ για να περάσει η ώρα της μιας και δεν την παίζουν οι συμμαθητές της. Την κοροϊδεύουν για το παράξενο της όνομα και το άγνωστο νησί της. Ο πατέρας της δεν βρίσκει δουλειά μητέρα της στενοχωριέται και τα λεφτά λιγοστεύουν. Δεν μιλάει σε κανέναν δικό της για να μην τους στενοχωρήσει κι άλλο. Στον τοίχο φαντάζεται σχήματα, ένα εκκλησάκι, ένα αρνάκι, λουλούδια Διηγείται ιστορίες απ' το νησί και δεν της επιτρέπουν να πάει στην παρέλαση γιατί δεν έχει τα σωστά ρούχα. Το βίαιο τέλος της με είχε σοκάρει. Δεν σας το λέω, είναι μια καλή ευκαιρία να διαβάσετε αυτό το βιβλίο που δεν το λες παιδικό…όμως εγώ το είχα διαβάσει εκεί γύρω στα 13 μου. Το είχα δανειστεί από μια ξαδέρφη μου, την Κ. γιατί μου άρεσε ο τίτλος του βιβλίου κι ήθελα να μάθω τι είναι η Αστραδενή.


5] Ένα Παιδί μετράει τα άστρα, του Μενέλαου Λουντέμη! Ό,τι κι αν πω για αυτό το βιβλίο θα φανεί πεζό! Από τα βιβλία μου με έκαναν να σκέφτομαι και να προβληματίζομαι.

6] Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ, του Ντε Σαίντ Εξιπερύ Αντουάν. Θα το έχετε καταλάβει ότι σ’ αυτό το βιβλίο ανατρέχω τακτικά! Είναι ένα βιβλίο που κάθε του ανάγνωση μου αποκαλύπτει καινούρια πράγματα! Αγαπάω αυτό το μικρό σοφό! Διαβάστε το οπωσδήποτε!!!

Τρίτη 1 Απριλίου 2008

Καλό μήνα...

Έστησ' ο Έρωτας χορό με τον ξανθόν Απρίλη,

Kι' η φύσις ηύρε την καλή και τη γλυκιά της ώρα,

Και μες στη σκιά που φούντωσε και κλει δροσιές και μόσχους

Ανάκουστος κιλαϊδισμός και λιποθυμισμένος.

Νερά καθάρια και γλυκά, νερά χαριτωμένα,

Χύνονται μες στην άβυσσο τη μοσχοβολισμένη,

Και παίρνουνε το μόσχο της, κι' αφήνουν τη δροσιά τους,

Kι' ούλα στον ήλιο δείχνοντας τα πλούτια της πηγής τους,

Τρέχουν εδώ, τρέχουν εκεί, και κάνουν σαν αηδόνια.

Έξ' αναβρύζει κι' η ζωή, σ' γη, σ' ουρανό, σε κύμα.

Αλλά στης λίμνης το νερό, π' ακίνητό 'ναι κι άσπρο,

Aκίνητ' όπου κι' αν ιδής, και κάτασπρ' ώς τον πάτο,

Mε μικρόν ίσκιον άγνωρον έπαιξ' η πεταλούδα,

Που 'χ' ευωδίσει τς ύπνους της μέσα στον άγριο κρίνο.

Αλαφροΐσκιωτε καλέ, για πες απόψε τί 'δες·

Νύχτα γιομάτη θαύματα, νύχτα σπαρμένη μάγια!

Χωρίς ποσώς γης, ουρανός και θάλασσα να πνένε,

Oυδ' όσο κάν' η μέλισσα κοντά στο λουλουδάκι,

Γύρου σε κάτι ατάραχο π' ασπρίζει μες στη λίμνη,

Μονάχο ανακατώθηκε το στρογγυλό φεγγάρι,

Kι' όμορφη βγαίνει κορασιά ντυμένη με το φως του.

"Ο Πειρασμός"

Διονύσιος Σολωμός

_______________________________________________
Καλό μήνα σε όλους σας! Έφτασε, επιτέλους, ο Απρίλης φέρνοντας μας τις ευωδιές και τα χρώματα της άνοιξης. Βγείτε έξω, αρχίστε να περπατάτε, εγκαταλείψτε τα αυτοκίνητα και αφήστε τη φύση να σας κάνει να αναγεννηθείτε. Ξέρει αυτή... έχει τον τρόπο της... _______________________________________________
"Απρίλη μου, Απρίλη μου ξανθέ

και Μάη μυρωδάτε

καρδιά μου πως αντέχεις

πως αντέχεις μέσα στη τόση αγάπη

και στις τόσες ομορφιές;
Γέμισε η γειτονιά τραγούδια και φιλιά"

Απόσπασμα από τον "Απρίλη μου"
Μίκης Θεοδωράκης


Καλό μήνα σε όλους σας! Επιτέλους έφτασε ο αγαπημένος μου μήνας.