«Πέντε & Ένα» παιδικά βιβλία που αγάπησα...

Παγκόσμια ημέρα για το βιβλίο η σημερινή κι είχα αποφασίσει να γράψω τα «πέντε & ένα» βιβλία που αγαπώ. Ωστόσο, επιστρέφοντας από τη σχολή το μεσημέρι, περνώντας έξω από το δημοτικό σχολείο της γειτονιάς μου άκουσα ένα παιδάκι να τραγουδά :

“Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο
δυο καρδιές κι έναν ήλιο στη μέση.
Παίρνω φως απ’ τον ήλιο και φτιάχνω την αγάπη
Και μου λες πως σου αρέσει…”

Κι έτσι αποφάσισα να τροποποιήσω την αρχική μου σκέψη και να σας παρουσιάσω τα «πέντε & ένα» παιδικά βιβλία που αγάπησα περισσότερο. Είτε γιατί ταυτίστηκα με τους ήρωες, είτε γιατί μου άρεσαν οι ιστορίες τους, είτε… είτε…

1] Οι Περιπέτειες του Μικρού Νικόλα, των Sempe & Goscinny. Νομίζω ότι όποιος έχει διαβάσει μια από τις ιστορίες του, σίγουρα, θα έχει αγαπήσει αυτό το ευρηματικό παιδάκι! Περιττό να αναφέρω ότι προσφάτως διάβασα και τα δυο νέα βιβλία της σειράς! Όποια κι αν είναι η ηλικία σας, σας προκαλώ να διαβάσετε το Μικρό Νικόλα και τα καμώματά του! Για την ιστορία το πρώτο βιβλίο μου το είχαν αγοράσει οι γονείς μου, μαθητής στο δημοτικό. Είχα ανακαλύψει μια ιστορία του στο αναγνωστικό μας. Εκείνο το βιβλίο υπάρχει ακόμα στη βιβλιοθήκη μου, ήταν από τις εκδόσεις ΤΕΚΜΗΡΙΟ…το απόλυτα καλαίσθητο παιδικό βιβλίο! Όποιος αγαπάει το Μικρό Νικόλα ας κάνει ΚΛΙΚ ΕΔΩ!

2] Σπίτι για Πέντε, της Λότης Πέτροβιτς – Ανδρουτσοπούλου. Νομίζω ότι το αγάπησα πολύ αυτό το βιβλίο γιατί διαβάζοντάς το ταυτίστηκα με τον ήρωα του, Φίλιππο, τόσο στην ηλικία όσο και στους προβληματισμούς του.

3] Το Ψέμα, της Ζωρζ Σαρή. Θεωρώ ότι ήταν το πιο ηθικοπλαστικό βιβλίο που διάβασα ως παιδί. Με απλό τρόπο και πειστικότητα η συγγραφέας (μετέπειτα έμαθα ότι είναι κι ηθοποιός!) σκιαγραφεί το χαρακτήρα της ηρωίδας της Χριστίνας. Η μετακόμισή της στην Αθήνα, η ντροπή της που η μητέρα της πλένει σκάλες και ράβει τα ρούχα των πλούσιων συμμαθητών της, το άγχος της να γίνει αρεστή, το μεγάλο Ψέμα που λέει για να την συμπαθήσουν, η αγωνία της όταν καταλαβαίνει ότι για να το καλύψει πρέπει να πει άλλα δέκα ψέματα. Και βέβαια, η τελική της διαπίστωση, ότι αν αξίζεις θα σε αγαπήσουν όσα ψέματα κι αν έχεις πει. Μια ηρωίδα συγκινητική, αλλά και δυναμική η οποία κατόρθωσε να έχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου!

4] Η Αστραδενή, της Ευγενίας Φακίνου. Η μικρή Αστραδενή φτάνει από τη Σύμη στην Αθήνα μαζί με τους γονείς του για μια καλύτερη ζωή. Είναι τέλη της δεκαετίας του 70. Η Αστραδενή βλέπει για πρώτη φορά τηλεόραση και πάει στο Σούπερ μάρκετ για να περάσει η ώρα της μιας και δεν την παίζουν οι συμμαθητές της. Την κοροϊδεύουν για το παράξενο της όνομα και το άγνωστο νησί της. Ο πατέρας της δεν βρίσκει δουλειά μητέρα της στενοχωριέται και τα λεφτά λιγοστεύουν. Δεν μιλάει σε κανέναν δικό της για να μην τους στενοχωρήσει κι άλλο. Στον τοίχο φαντάζεται σχήματα, ένα εκκλησάκι, ένα αρνάκι, λουλούδια Διηγείται ιστορίες απ' το νησί και δεν της επιτρέπουν να πάει στην παρέλαση γιατί δεν έχει τα σωστά ρούχα. Το βίαιο τέλος της με είχε σοκάρει. Δεν σας το λέω, είναι μια καλή ευκαιρία να διαβάσετε αυτό το βιβλίο που δεν το λες παιδικό…όμως εγώ το είχα διαβάσει εκεί γύρω στα 13 μου. Το είχα δανειστεί από μια ξαδέρφη μου, την Κ. γιατί μου άρεσε ο τίτλος του βιβλίου κι ήθελα να μάθω τι είναι η Αστραδενή.


5] Ένα Παιδί μετράει τα άστρα, του Μενέλαου Λουντέμη! Ό,τι κι αν πω για αυτό το βιβλίο θα φανεί πεζό! Από τα βιβλία μου με έκαναν να σκέφτομαι και να προβληματίζομαι.

6] Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ, του Ντε Σαίντ Εξιπερύ Αντουάν. Θα το έχετε καταλάβει ότι σ’ αυτό το βιβλίο ανατρέχω τακτικά! Είναι ένα βιβλίο που κάθε του ανάγνωση μου αποκαλύπτει καινούρια πράγματα! Αγαπάω αυτό το μικρό σοφό! Διαβάστε το οπωσδήποτε!!!