Ωραίες Συμπτώσεις…

Χτες, είχα βγει με το «Καλαμαράκι» για φαγητό! Από νωρίς της είχα προτείνει να πάμε για κινέζικο. Με κέφι, λοιπόν, κινήσαμε…αμέριμνοι και γελαστοί! ~ούτε εκδρομή να πηγαίναμε!~ Που να ήξερα ότι το γέλιο μου θα κοβόταν με μιας αντικρίζοντας σε εκεί;

Ανοίγουμε την πόρτα και τσουπ, να’ σαι μπροστά μας! Τι να κάνεις εκείνη την ώρα μου λέτε; Να σηκωθείς να φύγεις επί τόπου; Δεν γίνονται αυτά…δεν είμαστε παιδάκια…το αντιμετωπίζεις ψύχραιμα! Προχωράς, ψάχνεις για τραπέζι και κάθεσαι! Στο μεταξύ έχω αλλάξει δέκα χρώματα μέχρι να καταλήξω στο βαθύ κόκκινο το οποίο μου χαρίζει έντονη γοητεία!

Κι εκεί που μας να συνέλθεις, έρχεται η σερβιτόρα και σου φέρνει τους καταλόγους ενώ παράλληλα ακούς μια φωνή από μακρυά να σε φωνάζει «Σείριε, τι κάνεις;».

Γυρίζεις και τι να δεις! Η φωνή έρχεται από το καταραμένο τραπέζι, στο οποίο κάθεται κι άλλος γνωστός κόσμος τον οποίο δεν έχει προσέξει μπαίνοντας! Χαιρετάς αναγκαστικά! Και ενώ η πίεση μου έχει φτάσει στο 24 έρχεται πάλι η εκνευριστική σερβιτόρα και ρωτάει «είστε έτοιμοι; Θα παραγγείλετε;»

Τι να παραγγείλουμε βρε κοπελιά!? Δεν βλέπεις τι γίνεται εδώ? Μας χορεύει ο τόπος και εσύ μου ζητάς να παραγγείλω; Επιλέγω κάτι βιαστικά με τη βοήθεια της φίλης μου και ακούμε την επόμενη ερώτηση από την σερβιτόρο. «Τι θα πιείτε;»

Εκείνη την ώρα μου ήρθε να της πω «Κώνειο!». Ωστόσο πρυτάνευσε η λογική και απάντησα «Κρασάκι και μια φιάλη νερό!».

Κατά τ’ άλλα πέρασα υπέροχα! Και αν θέλετε το πιστεύετε, υπήρξαν στιγμές που είχα αποβάλει από το μυαλό μου το παραπάνω σκηνικό! Ωστόσο, βασανιζόμουν να θυμηθώ πως τιτλοφορείται ένα ποίημα του Ρίτσου, το οποίο (άγνωστο γιατί) άρχισε να στριφογυρίζει στο μυαλό μου σχεδόν αμέσως μετά την είσοδο μας στο μαγαζί!

Πρώτη δουλειά, όταν γύρισα σπίτι ήταν να ψάξω να βρω το ποίημα! Ορίστε, να το!

Mάρτυρες για τα λάθη σου δεν είχες. Mόνος μάρτυρας

ο ίδιος εσύ. Tα τακτοποίησες, τα μονόγραψες, τα σφράγισες

σε λευκούς πάντοτε φακέλους σα να ετοίμαζες

τη δίκαιη διαθήκη σου.

Ύστερατα τοποθέτησες προσεχτικά στα ράφια. Tώρα, γαλήνιος,

(ίσως και κάπως φοβισμένος) ούτε βιάζεσαι

ούτε καθυστερείς, γνωρίζοντας ότι, μετά το θάνατό σου,

θ' ανακαλύψουμε πόσον ωραίος ήσουν,

πόσο πολύ πιο ωραίος πέρα απ' τις αρετές σου.

"Μετά"

Γ. Ρίτσος

__________________________________________

UpDate: Προσθήκη μουσικής, Post Love από την Α. Πρωτοψάλτη

Get this widget Track details eSnips Social DNA

___________________________________________________