Είπαμε στη σκοπιά έχω αρχίσει να κάνω τις πιο άκυρες σκέψεις. Συλλογίζομαι περιστατικά του βίου μου κι αλήθεια αν δεν είχα ορισμένες έμφυτες αναστολές θα σας έλεγα αρκετά αστεία (κυρίως) περιστατικά τα οποία άπτονται επί ιδιαίτερα προσωπικών θεμάτων. Αλλά για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο μάλλον χρειάζονται αρκετές ακόμα συνεδρίες ψυχοθεραπείας μέσω της γραφής. (ακούς Χρονοστιβάδα, για μας τους δυο τα λέω!). Ορισμένα από τα περιστατικά που σκέφτηκα να σας διηγηθώ είναι τα ακόλουθα. Τα πέντε είναι αληθινά και το ένα αναληθές. Εσείς το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να μαντέψετε ποιο από τα ακόλουθα δεν μου έχει συμβεί! Έχετε περιθώριο να απαντήσετε ίσαμε την επόμενη έξοδό μου...
5 Αλήθειες & 1 Ψέμα
- Στην τελευταία τάξη του Λυκείου, όταν ήμουν μαθητής, είχαμε κάνει κοπάνα μαζί με τους φίλου μου μια ολόκληρη μέρα. Ξεκινήσαμε από τα σπίτια μας με τις τσάντες κανονικά και στα μισά του δρόμου στρίψαμε...με τις ελάχιστες οικονομίες που είχαμε αγοράσαμε τυρόπιτες και πήγαμε σινεμά στο multiplex. Ήταν το νέο "ιν" μέρος στην πόλη μας. Μελετήσαμε με προσοχή το πρόγραμμα, είδαμε ποια ταινία προβαλλόταν στις δέκα το πρωί, κόψαμε εισιτήριο κι αράξαμε...όταν μεσημέριασε πήραμε το δρόμο της επιστροφής όλο κέφι! Έλα μου όμως που στα μισά της επιστροφής ανακαλύψαμε ότι ένας απ' την παρέα είχε ξεχάσει την τσάντα του στην αίθουσα προβολής...είδαμε και πάθαμε μέχρι να γυρίσουμε πίσω, να βρούμε την τσάντα στα απολεσθέντα και να φτάσουμε έγκαιρα στα σπίτια μας! Και το κορυφαίο όλων (!!!) στο τέλος του τετράμηνου, δεν είχαν περαστεί οι απουσίες μου! (Τι είχε γίνει...? ποτέ δε θα μάθουμε!)
- Τυγχάνει να έχω σπάσει δυο φορές το χέρι μου, στο ίδιο σημείο, σχεδόν την ίδια εποχή, με χρονικό μεσοδιάστημα έξι χρόνων! Την πρώτη φορά (στα επτά μου) τσακίστηκα στην προσπάθειά μου να πάω στην άκρη ενός κατηφορικού βράχου για να δω τη δύση του ήλιου. Τη δεύτερη (στα δεκατρία μου) ήμουν η "παράπλευρη απώλεια" ενός τροχαίου που αποτράπηκε την τελευταία στιγμή. Τα εμπλεκόμενα τροχοφόρα, ένα ΙΧ κι ένα ποδήλατο! Εγώ ήμουν ο ανυποψίαστος πεζός που περνούσα τη λάθος στιγμή από το σημείο της "εμπλοκής"... το μόνο που θυμάμαι είναι το ποδήλατο να με γκρεμίζει...και το γύψο που παρέμεινε στο χέρι μου δυόμισι μήνες!
- Ήταν μια εποχή, εκεί γύρω στα είκοσι μου χρόνια, όπου με τους δυο κολλητούς μου βλέπαμε ταινίες στο σινεμά μανιωδώς...(χαζά παιδιά ήμασταν!). Μιλάμε είχαν φύγει πολλά λεφτά από τις τσέπες μας. Κι όλες οι προβολές μετά τις δέκα και μισή, ένεκα υποχρεώσεων που είχαμε πότε ο ένας και πότε ο άλλος! Μας είχε μάθει ο ταμίας με τα ονόματά μας και το αναψυκτήριο μας κερνούσε ποπ κορν (πορκ κον όπως τα λέει μια θεία μου!). Ένα βράδυ, λοιπόν, έχουμε μπει να δούμε μια ελληνική ταινία που μεγαλύτερη "πατάτα" δεν έχω δει..ούτε τον τίτλο της δε θυμάμαι! Σημασία έχει ότι καθ' όλη τη διάρκεια της προβολής εις εκ των φίλων μου, μας ενημέρωσε για την ύπαρξη ενός τηλεπαιχνιδιού και κατόρθωσε να μας πείσει να δηλώσουμε συμμετοχή! Κι έτσι βρεθήκαμε οι τρεις μας στα πλατό, να γράφω επεισόδιο για το τηλεπαιχνίδι. Μη θαρρείτε ότι πήγαμε σε κανένα ριάλιτι...σε ένα ταπεινό παιχνίδι γνώσεων πήγαμε! Εγώ έβαλα τις "άκυρες γνώσεις" μου, το Νερόφιδο τις άριστες γεωγραφικές γνώσεις του κι ο Τρίτος της παρέας μας τις γνώσεις του επί των κοινωνικών...
- Θέλεις να με εντοπίσεις χωρίς να με έχεις δει ποτέ την όψη μου? Είναι πάρα πολύ απλό! Αν δείτε ένα παλικαράκι να φέρνει βόλτα τα πάρκινγκ έξω από τα πολυκαταστήματα, συνοδεία με το καρότσι, σίγουρα είμαι εγώ. Δεν ξέρω τι παθαίνω, αλλά δε θυμάμαι σχεδόν ποτέ που έχω παρκάρει...ύστερα από πολλές περιπέτειες και πολλά πειράγματα φίλων μου έχω βρει μια κάποια λύση σε αυτό μου το πρόβλημα. Μόλις παρκάρω, αμέσως σημειώνω στο κινητό το διάδρομο που στάθμευσα κι αν έχει κι έχει αριθμό η θέση, σημειώνω και τον αριθμό. Όσο για το παρκάρισμα στη γειτονιά που μένω, μόλις ανέβω σπίτι , γράφω σε post - it το ακριβές σημείο και το κολλάω στο ψυγείο...έτσι αν τύχει να ξεχάσω που έχω παρκάρει θα το βρω εύκολα, αλλά και σε μια δεδομένη ληστεία ο διαρρήκτης να μη δυσκολευτεί! Να το βρει κι αυτός εύκολα..."ξεκάθαρες λύσεις".
- Αν έχω κέφια κι η παρέα μου κάνει το κλικ, αρχίζω τις μιμήσεις. Δεν μπορώ να σου πω ότι είμαι ο Μητσικώστας αλλά καταφέρνω να μιμηθώ με επιτυχία (καθώς μου λένε) οικεία πρόσωπα. Το τι φάρσες έχω κάνει σε καθηγητές μου δε λέγεται! Μαζευόμασταν ένα τσούρμο παιδιά, βάζαμε το σταθερό τηλέφωνο σε ανοιχτή ακρόαση κι εγώ παρίστανα συμμαθητές μου οι οποίοι "ενοχλούσαν" τον εκάστοτε καθηγητή μας, έχοντας τις πιο τρελές απαιτήσεις. Χαρακτηριστικά θυμάμαι ότι στο τμήμα μας είχαμε έναν "αδύναμο" μαθητή ο οποίος δε τα πήγαινε καλά με τους βαθμούς... είχα βαλθεί, λοιπόν, να εκπλιπαρώ για λόγου του ώστε να του βάζουν καλύτερους βαθμούς. Τους πάταγα στο φιλότιμο...και το κορυφαίο ήταν ότι είχε αποτέλεσμα η όλη πλάκα! Μέχρι που κάποια μέρα με "τσάκωσε" ένας καθηγητής... κι έκτοτε η πλάκα κόπηκε μαχαίρι! Τι τα θες, έπειτα τελείωσε και το σχολείο.
ΚΑΙ - Στα δεκάξι μου, άβγαλτο παιδί (μουχαχα...έτσι το έγραψα αυτό!), είχα αρχίσει να βγαίνω με τη μεγαλύτερη αδερφή μου...(κανονικά με το μεγαλύτερο αδερφό βγαίνεις αλλά εμείς είμαστε ανάποδα γεννημένοι!). Πλάτες τις έκανα, με τραβολόγαγε εδώ κι εκεί, αλλά οφείλω να παραδεχτώ ότι περνούσα πολύ "τζετ" (*). Λοιπόν, δεν ήμουν μαθημένος στο ποτό (ακόμα άμαθος είμαι..) αλλά δε το έβαζα και κάτω...ήθελα να το παίξω μαγκάκι (η ηλικία βλέπετε). Μη σας τα πολυλογώ, έτυχε ένας μπάρμαν να μας κεράσει σφηνάκια...εγώ δεν είχα ξαναπιεί...γυρίζει η αδερφή μου με τρόπο και μου λέει "κοίτα μη το πιεις μονορούφι, είναι Σαμπούκα και θα σε κάψει!". Τι ήταν να μου το πει, εγώ έκανα το ακριβώς αντίθετο! Άσπρο πάτο...με τη μία όλο! Τι θέλετε αν ακούσατε και τη συνέχεια???? Κατακάηκε ο λάρυγγας, ο φάρυγγας κι όλη η τραχεία....κι εκεί που έχει φτάσει στα μισά του δρόμου για το στομάχι μου, το έφτυσα στα μούτρα του ανθρώπου. Πολύ κινηματογραφικό το όλο σκηνικό...εννοείται ότι με μάζεψε η αδερφή μου και φύγαμε κακήν κακώς...το τι άκουσα για τη χαλάστρα που της έκανα δε λέγεται....
Για να δούμε θα βρείτε την αλήθεια και το ψέμα?
Φιλώ σας!
Υπόσχομαι να απαντήσω στα μηνύματα που έχετε αφήσει στις περασμένες αναρτήσεις! Λίγο υπομονή... να βγω και μια βολτούλα...ε?
