Το μινόρε της αυγής...

Το laptopάκι μου είναι και πάλι καλά! Οι γιατροί μου είπαν ότι η ίαση είναι ολική! Τα επίπεδα των ηλεκτρικών φορτίων αποκαταστάθηκαν…

Η δική μου καρδιά όμως, πότε θα γίνει καλά; Απόψε σε κάποιο από τα όνειρα μου, σε είδα Ν.Κ. Ήσουν εκεί, με το μεγάλο χαμόγελό σου να ομορφαίνει το πρόσωπο σου. Εγώ σαστισμένος σε κοιτούσα και προσπαθούσα με κάθε τρόπο να αποτυπώσω την όψη σου! Τόσος καιρός έχει περάσει Ν.Κ. κι όμως ακόμα τυραννιέμαι...

Ξύπνα, μικρό μου, κι άκουσε

κάποιο μινόρε της αυγής,

για σένανε είναι γραμμένο

από το κλάμα κάποιας ψυχής.

Το παραθύρι σου άνοιξε

ρίξε μου μια γλυκιά ματιά

Κι ας σβήσω πια τότε, μικρό μου,

μπροστά στο σπίτι σου σε μια γωνιά.

Όλη μέρα προσπαθούσα να ασχοληθώ με χίλια δυο άσχετα πράγματα για να μη σε έχω στο νου μου! Δεν τα κατάφερα!

Σιωπή...