Κυριακή 22 Ιουνίου 2008

Πέντε & μια καλοκαιρινές αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας…


1. Τα καλοκαίρια στα Νιφορέικα, τότε που η θάλασσα ήταν πεντακάθαρη, τότε που δεν υπήρχαν τα ξενοδοχεία, οι πισίνες και οι τουριστικοί πράκτορες δεν είχαν ανακαλύψει αυτόν τον μικρό παράδεισο. Τότε που η μεγάλη αλάνα, δίπλα από το μικρό σπιτάκι που νοικιάζαμε, μάζευε όλα τα παιδιά του χωριού και κάναμε παρέα παίζοντας αυτοσχέδια παιχνίδια!

2. Το παγωτό ξυλάκι “Brazilian” της ΕΒΓΑ όπου μετέπειτα το αντικατέστησε με το MegaByte αλλάζοντας ελαφρώς τη γεύση! Άραγε να το θυμάται κανένας αυτό το παγωτό; Brazilian…με το κίτρινο χαρτί περιτυλίγματος και το μια βραζιλιάνα να κρατεί μαράκες…

3. Η χαρά με την οποία πήγαινα να αγοράσω με τη μαμά μου τις «Χαρούμενες Διακοπές» από ένα βιβλιοπωλείο κοντά στο λύκειο της γειτονιάς μου καθώς και ένα αντίστοιχο βιβλίο με δημιουργικές ενασχολήσεις της Αγγελικής Βαρελά! Πρέπει να είμαι από τα λιγοστά παιδιά που δεν μου άρεσε να χαζεύω στην τηλεόραση…και που είχα αγαπήσει τα (ομολογουμένως ξεπερασμένης για την εποχή τους συγγραφικής δομής) βιβλία της Βαρελά.

4. Ο διακαής μου πόθος να αποκτήσω μια φουσκωτή βάρκα…που τελικά δεν έγινε ποτέ πραγματικότητα. Το τι ψηστήρι έκανα στους γονείς μου δεν λέγεται…Τελικά κάποτε μου χάρισαν ένα υφασμάτινο καρό στρώμα θαλάσσης το οποίο μου το έσκασε μια χοντρή κυρία που δεν ήθελε να κάτσει στα πετραδάκια της αμμουδιάς (τι να σου κάνει και το στρώμα…όση ελαστικότητα είχε την προσέφερε κι ύστερα έκανα ένα ηρωικό μπούμ!)

5. Τον πατέρα μου να μας πηγαίνει με την αδερφή μου στα Ψηλά Αλώνια, να μας παίζει στην παιδική χαρά και να είναι πάντα γελαστός! Να μας κερνάει καλαμπόκι και να μας παγαίνει στο Λαϊκό Θεατράκι να δούμε Καραγκιόζη από το Γιάνναρο.

6. Την αθωότητα της παιδικής ηλικίας. Τότε που ξάπλωνα στο γρασίδι, στον κηπάκο του σπιτιού όπου νοικιάζαμε για παραθέρισμα, κι έβλεπα τα αστέρια και τους σχηματισμούς τους κάνοντας όνειρα για το μέλλον! Τότε που στόχος ήταν το «πόσο θα’μαι το 2000;»… (και τώρα ξαπλώνω στο γρασίδι του κήπου μας, μόλο που έχω χάσει την παιδική αφέλεια και έχω αλλάξει θέση παρατήρησης των αστεριών! Ωστόσο, εξακολουθώ να ονειρεύομαι…)
____________________________________________________
Γύρισα κι είμαι εδώ και πάλι! Μου έλειψε το γράψιμο...σας φιλώ όλους!Περιμένω να διαβάσω τις δικές 5&1 καλοκαιρινές παιδικές αναμνήσεις σας καθώς κι αν κάποιος από εσάς θυμάται το παγωτό Brazilian! Φιλώ σας!!!
____________________________________________________

Update: Το ακόλουθο τραγούδι συμπληρώνει στο ακέραιο τη διάθεση μου, όπως αυτή εξελίχθηκε κάνοντας βουτιά στις παιδικές μου αναμνήσεις! Ελπίζω να σας αρέσει...δώστε του λίγο χρόνο κι ακούστε το!


2 σχόλια:

  1. Agapimene mou Seirie egw den tha sou grapsw gia paidikes anamniseis alla gia ekeini tin wraia anamnisi tou persinou iliobasilematos pou eixame dei oi dio mas ekei sto Rio.Thimasai?Trwgame pagwto koitwntas to iliobasilema k legame ta oneira mas!!!Perimenw pws k pws na teleiwsei h exetastikh k na xanadoume parea to iliobasilema!!!S'agapw poli!!!Filakia polla!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. xaxa...wraies anamniseis...egw variemai na sou grapsw klassika....

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Μέχρι το Σείριο φτάνουν τα εξής σχόλια: