12-04-1985 --> 3,4,5 En Avant la musique (*)

Τίποτα σημαντικό.

Ζῶ μονάχα ἐν λευκῶ...

Ἄν εἶχα θάρρος γιά νά πῶ τό "ἔλα"

τώρα δέ θά 'χα τή φωτιά στό αἷμα

Ἄν εἶχε χρῶμα θά 'ταν ἄσπρη ἡ τρέλα

Ἄν εἶχε σῶμα θά 'ταν πάλι ψέμα.

Κι ἐγώ πού χρόνια γύρευα τό στίχο

ποῦ θά ἐξηγήσει τή βουβή ζωή μου

μεταμφιέζω τή σιωπή σέ λέξη

καί τή χαρίζω σέ ὅποιον μου ἐξηγήσει

νά 'χει τό μέλλον μου νά ἐπιλέξει

ποιό παρελθόν μου θά ξαναγυρίσει...

Ἄν εἶχε τό θάρρος νά φανεῖ ὁ λόγος

τώρα δέ θά 'τανε φωτιά στό αἷμα

Ἄν εἶχε χρῶμα θά 'ταν ἄσπρο ὁ φόβος

Ἄν εἶχε σῶμα θά 'ταν σάν κι ἐμένα.

Δικαίωμά μου νά ποντάρω λίγα

Δικαίωμά μου νά πηγαίνω πάσο

κι ἐκεῖ πού λένε πώς ποτέ δέν πῆγα

ἐγώ δέν πρόλαβα νά τό ξεχάσω

Κι ὅποιος ρωτήσει γιατί πάντα φεύγω

μ' αὐτό τόν τόνο τοῦ λευκοῦ στό βλέμμα

τοῦ λέω μία φράση σάν νά ὑπεκφεύγω

μέ μία ἐλπίδα νά 'ναι σάν κι ἐμένα...

Μέ τοῦτα καί μέ κεῖνα πιάσαμε τά εἰκοσιπέντε! Ἕνα εὐχαριστῶ στήν ἴδια τή ζωή πού μου ἔχει χαριστεῖ ἁπλόχερα μαζί μέ τήν ὑγειά μου. Ἕνα εὐχαριστῶ γιά κείνους πού δέ μέ λησμόνησαν, γιά ὅσους μέ «ἔφεραν» ἴσαμε ἐδῶ… στά λάθη καί στά πάθη μου.

ΥΓ.1 Χρόνια Πολλά καί Χριστός Ἀνέστη σέ ὅλους σας. Ξέρω χάθηκα…ἀλλά παράλληλα τρέχουν χίλια δύο πράγματα, στρατιωτικές καί μή ὑποχρεώσεις δέ μοῦ ἀφήνουν παρά ἐλάχιστα χρονικά περιθώρια. Σᾶς φιλῶ ὅλους.

ΥΓ.2 Ἄντε νά δοῦμε θά βρεῖτε τί κρύβει ὁ τίτλος;