Τρίτη 4 Ιανουαρίου 2011

ένα ποίημα





Όσο κι αν έχω ψάξει τους στίχους σε τούτου το τραγούδι δεν έχω βρει κάποια πληροφορία. Ίσως οι στίχοι να ανήκουν στη Δ. Ζευγώλη την ποίηση της οποίας αγαπούσε ο Χορν και τον οποίο ακούμε στο ηχητικό. 

Είχα σχεδόν ξεχάσει ότι έχω την παρούσα ηχογράφηση στο αρχείο μου ίσαμε το βράδυ της περασμένης Κυριακής. Έτυχε να ανοίξω ένα κουτί με αντικείμενα που φυλάω και σκόνταψα πάνω σε ένα απόκομμα που είχα τους στίχους "Η μέρα πέρασε, γέρασε..Γέρασε κι η γιορτή...". Σε εκείνο το κουτί φυλάω ό,τι θεωρώ πολύτιμο από το παρελθόν μου κι ανατρέχω κάποιες στιγμές. 

Το ίδιο εκείνο βράδυ, έκατσα κι έφτιαξα το παραπάνω "έργο". Οι στίχοι αυτοί μου φαίνονται κάπως προφητικοί κι ίσως να με φοβίζουν κάπως...

5 σχόλια:

  1. Στο λευκό των φτερών...
    πουλιών...
    ταξιδιάρικων...
    ψυχής...
    νου...
    να γεννηθούν...
    να αναγεννηθούν...
    οι ελπίδες...
    οι πολύτιμες...
    οι παιδικές φωνές...
    ενός άνδρα....
    στο να ζήσει...
    θρυματίζοντας...
    τον φόβο του....
    στου ονείρου την ελπίδα...

    http://www.youtube.com/watch?v=FQEjJ5GMjew

    Είσαι επικίνδυνος.
    Την Καλησπέρα μου!!!
    Καλό Απόγευμα!!!
    Φιλιά Πολλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δε μπορώ να πω ότι με βοήθησε και πολύ το ποίημα στην διάθεση που έχω αυτά τα Χριστούγεννα αλλά είναι αληθινό 100%! Μερικές φορές λέω μακάρι να ήμουνα πάλι παιδί που τα έβλεπα όλα τόσο απλά, γλυκά και αθώα.
    Καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @ karkinos7

    ευχαριστώ για το τόσο ποιητικό σχόλιο που άφησες, κρατάω σαν δώρο ακριβό εκείνο :

    οι παιδικές φωνές...
    ενός άνδρα....
    στο να ζήσει...
    θρυματίζοντας...
    τον φόβο του....
    στου ονείρου την ελπίδα...


    Είμαι εγώ επικίνδυνος...; Δε σε καταλαβαίνω...

    Καλό βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @musicbug

    Άστα καλέ μου musicbug...η διάθεση είναι τρελαμένο ασανσέρ, ανεβαίνει και κατεβαίνει σαν να παίζει ένα παιδί με τα κουμπιά των ορόφων...

    Είναι αλήθεια ότι το συγκεκριμένο ποίημα έχει μιαν ωμή αλήθεια μέσα στους απλούς (από απόψεως λέξεων) στίχους.

    Αν λησμονώ κάτι από την παιδική μου ηλικία είναι η αθωότητα... λιγότερη ψυλλιασμένη στάση μου έναντι στις προθέσεις και τις πράξεις των άλλων.

    Καλή χρονιά είπαμε; Δε θυμάμαι...Καλή χρονιά, λοιπόν, να έχουμε.

    Σε φιλώ γλυκά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ευχαριστώ πολύ! Καλή χρονιά να έχεις! Με περισσότερα χαμόγελα :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Μέχρι το Σείριο φτάνουν τα εξής σχόλια: