Σκότωσε μιαν ομορφιά
να πιει το αίμα της η άλλη…
Ακούς ;
“Μα ο καθένας ταξιδεύει μοναχός κι αδελφή ψυχή γυρεύει. Ο καθένας στη δική του ξενιτιά πολεμάει για τη ζωή του…” Ίσως έπρεπε να παραθέσω τον «άνθρωπο του κάβου» αλλά το φοβήθηκα… ίσως γιατί σε εκείνο βλέπω μιαν προφητεία την επαλήθευση της οποίας αντεύχομαι.
Θα έλεγα "αγκάλιασε μια ομορφιά να περάσει μέσα σου". Ο καθένας μόνος του γυρεύει τη ζωή του. Αν δεν αγαπήσει τον εαυτό του και τους γύρω του πώς θα τη βρει?
ΑπάντησηΔιαγραφήΜπορείς να τα συνδυάσεις όπως θες, μα δε θα σου πω και από που είναι για τον άνθρωπο του κάβου το λοιπόν.
ΑπάντησηΔιαγραφή''Μα όσο και αν αγγίξεις την σιωπή, όπως πολύ σωστά είπες τότε, όσο κι αν αφεθείς στη μαγεία της και καταφέρεις να συντάξεις μια μελωδική φράση από τα λόγια της, η αντιφώνηση της είναι πολύ ηχηρή. Είναι απέραντη!Λίγοι ξέρουν πόσο δύσκολο είναι να την αγγίξεις.Απλώνεται σαν σκιά από πάνω σου και σε αναγκάζει να ακούσεις τον ίδιο σου τον εαυτό.Κάτι συχνά πολύ οδυνηρό.Φίλη άσπονδη!Ένα σύννεφο άπιαστο που σε καλεί να χαθείς στο πνιγηρό νεφέλωμα του.''
''Μια μουσική μελαγχολία συνόδευε πάντα την ψυχή μου στα μοναχικά μονοπάτια της ζωής μου.Σε όσα εγώ χάραξα και σε όσα βρέθηκα να περπατώ παρασυρμένος από τα όνειρα μου.Πάντα ένα όνειρο ήταν αυτό που με έπαιρνε από το χέρι και με οδηγούσε στο πιο μοναχικό μονοπάτι,στο πιο ερημικό.
Εκεί έμενα να αγναντεύω το πέλαγος.Μόνος.Με την ελπίδα να γινόμουν ένα μικρό πουλί και να ταξίδευα στην ομορφιά του ορίζοντα.Ένας εξερευνητής του απροσδιόριστου, ένας ταξιδευτής των αισθήσεων κι όχι απλός θεατής της ζωής στο περιθώριο της,μα θιασώτης του αθέατου κόσμου,που ζει παράλληλα δίπλα μας.''
Για τη θάλασσα το λοιπόν.
Την Καλημέρα μου!!!
@kovo voltes...
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο "γνωμικό" το είδα γραμμένο σε έναν τοίχο...κι οφείλω να παραδεχτώ ότι η δύναμη ειλικρίνειας που περικλείουν τούτες οι λέξεις με προβλημάτισαν!
Κι είναι γεγονός ότι όλα ξεκινούν από το πόσο καλά τα έχεις με το μέσα θεριό, τον εαυτό σου! Αν δεν παλέψεις, αν δε το εξημερώσεις, αν δε το αγαπήσεις κι αν δε του συγχωρήσεις τα λάθη του τότε αρχίζουν τα προβλήματα...και τότε θέλοντας να καλύψεις την ανεπάρκεια σου αρχίζεις να γίνεσαι δήθεν! Τότε σκοτώνεις την μιαν ομορφιά για να πιει το αίμα της η άλλη...ίσως γιατί δεν μπορείς να χαρείς τίποτε καθ' ολοκληρίαν με τις αισθήσεις σου.
Καλό βράδυ!
* Ελπίζω να μη σε τρομάζει ο λόγος της παρούσας απάντησης! Αυτό για σενα
http://www.youtube.com/watch?v=yWMuBmHdzfQ&NR=1
(μου θύμισε, σήμερα, τη Γιοβάννα μια φίλη από μακρυά)
@ karkinos7
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολλάκις έχω αναφέρει ότι η μοναξιά σε μεγάλη ηλικία είναι κάτι το οποίο δε με κάνει να μην αισθάνομαι άνετα. Με φοβίζει...
"Με την ελπίδα να γινόμουν ένα μικρό πουλί και να ταξίδευα στην ομορφιά του ορίζοντα."
Στέκομαι σε τούτη την πρόταση! Πόσο όμορφη εικόνα κ πόσο θα ήθελα να τη ζήσω αν είχα τη δύναμη, τον τρόπο...
Αρκετή ώρα έχει καρφωθεί στο μυαλό μου αυτό
http://youtu.be/9tOda-tt7qk
Καλό βράδυ
Αγαπημένε Σείριε μπορώ να σου πω πως τα κείμενα αυτά δεν αναφέρονται στη μοναξιά της μεγάλης ηλικίας είναι εμπνευσμένα και γραμμένα στη θάλασσα και αναφέρονται στην ηλικία μας.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕκπλήσσομαι που δεν έκανα πλάκα σε σχόλιο μου!!!
Την Καλησπέρα μου!!!
Καλό Σου Βράδυ!!!