Κάθε πρωί που ανοίγω τα μάτια μου εσένα κοιτάω, βλέπω το χρώμα σου κι ελπίζω...
Τηλέφωνα χτυπούν, φίλοι με ψάχνουν και παραπονιούνται πως χάθηκα...
Τόσο κοντά στην πόλη και συνάμα τόσο αποκομμένος ώστε η αρμύρα να έχει ποτίσει το κορμί μου...
Κοιτάζαμε τα αστέρια ξαπλωμένοι στο νοτισμένο από την υγρασία γρασίδι όπως μικροί...
Το ραδιόφωνο παίζει αδιάκοπα, μόνο μουσικές...
Καμιά φορά η ψυχή πονάει ή η καρδιά αλλά έρχεται το κύμα και σου θυμίζει ότι η αέναη κίνηση είναι η Ζωή...
Δεν ξέρω πότε θα γυρίσω πραγματικά... σήμερα γύρισα για λίγο... ίσα ίσα να εκπληρώσω υποχρεώσεις που δεν αναβάλλονται...
Ελπίζω κ εύχομαι όλοι να είστε καλά...
*θα γυρίσω που θα πάει... θα γυρίσω στα παλιά μου... στα γνώριμα...
Κι η Μελίνα τι εξαιρετική που είναι σε τούτο το κομμάτι...;
στα καλυτερα εισαι :):)
ΑπάντησηΔιαγραφήρουφηξε τα οσο αντεχουν τα πνευμονια σου γιατι ερχεται φθινοπωρο :):)
(ειδες;; δεν ειπα πως ερχονται του χειμωνα τα δυσκολα; το ειπα;)
Μακάρι να συνεχίζει να παίζει αδιάκοπα μόνο μουσικές μέσα σου και έξω Σείριε μου...Σε περιμένουμε. Μου έλειψες, αλλά χαλάλι, αν περνάς θεσπέσια....;))
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλί στο μέτωπο και μια σταλαγματιά Φλέρυς... http://youtu.be/URiUgFtcSNI
ΑπάντησηΔιαγραφή@ Αγάπες μου, κορίτσια της μπλογκόσφαιρας σας φιλώ κ ευχαριστώ που περνάτε. Θα γυρίσω,,,θα δείτε,,,
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλό μήνα κ από ένα φιλί στην κάθε μια ξεχωριστά.