Αν με ρωτάς πως πέρασαν τούτες οι σαράντα μέρες από τότε που έφυγες, μήτε που το κατάλαβα... θαρρώ πως δεν είναι μόνο σαράντα αλλά πολλές περισσότερες. Δεν ξέρω πως γίνεται αλλά χτες σε ένιωθα παρόντα, σα να καθόσουν δίπλα μου και παραδίπλα οι κοινοί μας φίλοι που ήρθαν να σε χαιρετήσουν.
Κι όταν χασμουρήθηκα, εκεί στα μισά της λειτουργίας, σα να μου πάτησες το πόδι συνωμοτικά κι εγώ να σου χαμογέλασα κι έπειτα χάθηκα στις παιδικές μας, εφηβικές, ανδρικές μας αναμνήσεις, σκανταλιές και μυστικά μας. Λίγο αργότερα ήρθε ο "καλλιτέχνης" και πάλι με σκούντηξες. Κατάλαβα ότι χαμογελούσες καθώς θυμήθηκες τη χαζομάρα μας τότε που μικροί καθώς ήμασταν είχαμε μαρτυρήσει με την παιδική μας αφέλεια όσα ακούγαμε από τους μεγάλους... ακόμη κοκκινίζω όσο σκέφτομαι σε πόσο δύσκολη θέση είχαμε φέρει τον "καλλιτέχνη" και πόσο ευγενικά μας είχε απαντήσει.
Μου ήρθε να γελάσω και κοίταξα κάτω... κι όταν σήκωσα το βλέμμα μου στο χαμογελαστό είδωλο της φωτογραφίας που έστεκε ακουμπισμένη στο κέντρο, μας είδα παιδιά ντυμένα με τα καλά μας ρούχα, Λαμπρή ανήμερα στο μαγαζί τους κυρ Λάμπη να αγοράζουμε "σφυρίχτρες" κι εσύ να παίρνεις τα κίτρινα δυναμητάκια παρά τις προτροπές μου για το αντίθετο... κι έπειτα γυρίσαμε σπίτι κι εγώ έκανα την πάπια την ώρα που εσύ κρυφά από όλους τα έριχνες στην αυλή. Μέχρι που σε τσάκωσαν κι υποχρεωθήκαμε να μαρτυρήσουμε...
Ύστερα συγκινήθηκα κι άρχισαν τα μάτια μου να τρέχουν, η όραση μου θόλωσε, σταμάτησα να σε κοιτάω. Τη στιγμή εκείνη ήταν που ένιωσα το χέρι του πατέρα μου να με σφίγγει κι άξαφνα βρέθηκα πάλι να ακούω τη λειτουργία της Κυριακής που μέχρι τότε υπήρχε σαν ήχος μακρινός στο πίσω μέρος των σκέψεων μου.
Κι έπειτα όλα κύλησαν γρήγορα και με την συνηθισμένη τελετουργία που έχουν κάτι τέτοιες συγκεντρώσεις, μα εγώ δεν έβλεπα την ώρα να τελειώσουν όλα εκείνα. Άλλωστε οι άνθρωποι που φεύγουν, ζουν παντοτινά μέσα από τις συνήθειες μας, στις πράξεις κι όσα έχουμε συνδέσει μαζί τους.
Λίγο αργότερα, απομεσήμερο πια, βρέθηκα μονάχος σε μιαν κοντινή παραλία να χαζεύω κοιτώντας απέναντι τις ακρογιαλιές της Ναυπακτίας. Στα αφτιά μουσική, μια σειρά με τριάντα οκτώ αγαπημένα κομμάτια, που το άκουσμα του καθενός γεννούσε και μιαν εικόνα.
Τόσο κοντά η απέναντι όχθη...
Summer Memories (vol2)
* ΚΛΙΚ στον παραπάνω σύνδεσμο αν θες να κατεβάσεις ένα πακέτο με τα χτεσινά μου ακούσματα. Έτσι σαν ένα μικρό δείτε το, από μένα με αγάπη για όλους σας.
** Η φωτογραφία δική μου, θέμα "κοντόφθαλμη ματιά στα πράγματα". Σε ποια πράγματα; Σε όλα...
*** Καλή Συνέχεια σε όλους εκείνους που χαίρονται το θέρος.
****Για το Αλικάκι, που έφυγε μια μέρα σαν αυτή το μακρινό 1996...
Τι καταπληκτικο βιντεακι με την λατρεμενη φωνη της Μουσχουρη!!!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΓια το πρωτο σκελος δεν θα σχολιασω σειριακι μου. Ειναι τοσο μοναχικα αυτα τα αισθηματα!
Κατεβαζω τη συλλογη σου. Σε ευχαριστουμε!!!
xxxxxxxxxx
Γεια σου DeeDee!
ΔιαγραφήΜη νομίζεις... σε διαβάζω από απόσταση και μαθαίνω τα νέα σου άσχετα που δε σχολιάζω! Αλλά από τα σπιτικά των καλών φίλων περνάω ήσυχα, διαβάζω τα νέα σας, σκάω ένα μικρό χαμόγελο, παίρνω δύναμη κ συνεχίζω!
Λοιπόν, το κομμάτι αυτό το αγαπάω πολύ γιατί με κάνει να ξεχνάω για λίγο τον μοναδικό τρόπο που έχει ερμηνευτεί από την Αλίκη. Μούσχουρη (στα κλασικά της) αγαπημένη έτσι κι αλλιώς...
Ελπίζω να σου άρεσε η "κασέτα" όπως πολύ εύστοχα έγραψε ο Άσωτος!
Φιλί σε σένα κ την μικρή Ι.
Αγκαλιά μεγάλη στέλνω σας
Καλησπέρα αδερφέ μου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΈνα υπέροχο βραδινό κοιτούσα τ'αστέρια που λαμπύριζαν τόσο περίεργα δυνατά και σκεφτόμουν όλους αυτούς τους δικούς μου ανθρώπους που διάβηκαν τους δρόμους τ'ουρανού...
Είναι φορές που τους νιώθω τόσο κοντά μου. Να με συντροφεύουν...
Καλή συνέχεια καλέ μου φίλε.
Γεια σου Σεβάχ, που το μπλογκ και τα κείμενά σου με γεμίζουν δύναμη κ ελπίδα τον τελευταίο καιρό.
ΔιαγραφήΕίδες που κοιτώντας του ουρανού την απλωσιά έχουμε την αίσθηση ότι δεν είναι όλα τόσο μακρυά μας, αλλά σίγουρα κάποιος κινεί τα νήματα... ποιος άραγε; μεγάλη κουβέντα ανοίγω εν μέσω καύσωνα...
Καλή συνέχεια και σε σένα.
Κι είναι αλήθεια ότι κι εγώ κάποιες στιγμές αισθάνομαι παρόντες αγαπημένους ανθρώπους που έχουν φύγει από κοντά μου... είναι οι συνήθειες που τους κάμνουν να ζουν κοντά μας.
Φιλώ κ χαιρετώ σε
ειναι φορες που τους νιωθω τοσο κοντα μου κι εγω.. αλλωστε τι νομιζεις.. τοση μεγαλη πια ειναι η αποσταση;)
ΑπάντησηΔιαγραφήφιλι θαλασσινο
Όχι δεν είναι τόσο μεγάλη η απόσταση, είναι τόσο κοντά η απέναντι όχθη... κοντόφθαλμη είναι πολλές φορές η ματιά μας. Άλλωστε από εκεί πηγάζει και η "έμπνευση" της φωτογραφίας...
ΔιαγραφήΑχ, τι δροσερό που ήταν τούτο το θαλασσινό φιλί...
Σαν τους στίχους του Ελύτη ένα πράγμα.
Καλό υπόλοιπο θέρους.
το κατεβάζω ήδη με θολά τα ματια από τις αράδες σου, είμαι σίγουρος ότι όταν βρεθούμε θα κλαίμε και θα γελάμε συνεχεια γιατί έχουμε τόσες μνήμες από τα ιδια υλικά
ΑπάντησηΔιαγραφήτο τραγούδι δεν είχα , σευχαριστω
σε λατρεύω φιλε
ενοειται ότι κλέβω τη φωτογραφία και την κάνω ποστ στο fbook. έχεις κανονικό fb?
ΑπάντησηΔιαγραφήήδη ακούω το σαουντακ και θέλω να μου στείλεις το νούμερο ενα να το κατεβάσω κι αυτό, μου φτιαξες το βραδυ
ΑπάντησηΔιαγραφήόπως κατάλαβες απόψε έχω αφιέρωμα σείριος εδώ με τζιν και τονικ
ΑπάντησηΔιαγραφήμονο εσύ θα μπορούσες να βάλεις στην ιδια " κασέτα" τον χριστοφορου και την Πλάτωνος και μονο εγώ θα μπορούσα να την καταλάβω απολυτα χεχε!
Γεια σου αγαπημένε Άσωτε!
ΔιαγραφήΑς απαντήσω εις ένα μήνυμα για κάθε σχόλιο. (Αυτό το εις ένα μήνυμα, μου ακούστηκε λες και το είπε ο Καρατζαφέρης.... μαμά μουυυυυυυ!!! Κάπως έτσι ξεκινάνε όλα...xa xa xa)
Τα βιώματα... είδες πόσο μπορεί να κάμνουν τους ανθρώπους να μοίαζουν, ακόμη κι όταν δεν έχουν ζήσει στην ίδια εποχή, με τα ίδια μέσα... κι όμως!Καλά αν ποτέ βρεθούμε είμαι βέβαιος ότι θα βρούμε κι άλλες συμπτώσεις από τις πολλές κι εναλλαγές γέλιου-κλάματος θα είναι συνεχείς.
Το τραγούδι εννοείται ότι το αγαπώ από Αλίκη, μα κι η Νάνα εδώ είναι ιδιαίτερη και ξεχωριστή, κάνοντάς σε να λησμονείς την (για λίγο έστω) εκείνη της Αλίκης.
Δεν έχω fb ούτε κανονικό ούτε ως Blogger. Οι δημόσιες σχέσεις μου γίνονται και χωρίς αυτό...χε χε (τώρα ξυπνάει μέσα μου ο Φλωράκης. από το ένα άκρο στο άλλο πάω!) Είχα fb το μακρυνό 2007, αλλά από όταν ανακάλυψα ότι οι μαθητές μου άρχισαν να "χακεύουν" τη ζωή μου το σταμάτησα το σπορ.
Κάνε ό,τι θες με τη φωτογραφία μου, αρκεί να βάλεις την πηγή προέλευσής της. έχεις το ελεύθερο. Θα φανεί ψωνίστικο αν σου σου πω ότι είναι αγαπημένη μου; Αν την ανοίξεις, εκεί να δεις χρώμα κ λεπτομέρεια. (καλά η κουκουβάγια βλέπει τα παιδιά της όμορφα, δεν τίθεται ζήτημα!χα χα)
Το πρώτο "soundtruck" βρίσκεται στη Χριστουγεννιάτικη Ανάρτησή μου. Δεν ξέρω αν είναι ενεργός ο σύνδεσμος. Ήταν μια σειρά με ξένες δεύτερες εκτελέσεις γνωστών αγαπημένων κομματιών. Κι όχι εκεί δεν έχει Χριστοφόρου σε μεγάλες... ερμηνείες!
Κι είναι σειρά μου να σου πω σε αγαπώ Άσωτε, γιατί όταν περνούσα τξ λίστα είχα σκεφτεί να βγάλω τον Χριστοφόρου, αλλά μετά σκέφτηκα να είναι ακριβώς όπως την άκουγα και τον άφησα.
Λοιπόν, με τιμάς που κάθεσαι στη συντροφιά μου απόψε κ πίνεις το τζιν τόνικ σου, ακούγοντας μουσικές που αγαπώ. Σαν να κάθομαι λοιπόν, στη διπλανή καρέκλα με τη βότκα λεμόνι και να τα λέμε.
Να έχεις δύναμη φίλε.
Αν δεν έχεις το vol1 πες μου να σου στείλω το rapidshare
*Να ήξερες πόσο μου αρέσει η πτήση 201 από την Πλάτωνος στην ηχογράφηση που περιέχεται...
Αυτό για σένα, ίσως να λείπει από τη συλλογή
http://youtu.be/BvhCIWLfMhU
τέλειο!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤι ωραία τραγουδάκια βρε Σείριε.....Καλοκαίρι;Ποιο καλοκαίρι;Ανάσα δεν παίρνουμε...Φιλάκια μωρέ
ΑπάντησηΔιαγραφήΑααχ!ρε Αλικάκι!
Γεια σου Λία! Τα άκουσες τα τραγουδάκια; Χαίρομαι που σου άρεσαν!
ΔιαγραφήΚαλό καλοκαίρι ΛΙΑΑΑΑ! Άκου ποιο καλοκαίρι... το ελληνικό καλοκαίρι, το δικό μας καλοκαίρι, το καλοκαίρι με τη φλούδα το καρπούζι στο ένα χέρι... (που λέει κι ο Σαββόπουλος)
Φιλάκιαααα
*Ανάσα δεν παίρνουμε, η αλήθεια να λέγεται!
αυτά τα ανεβάσματα κατεβάσματα δεν τα κατέχω...άσωτεεεε να μου κανεις "κασέτα"!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ φωτογραφία όμως...συγκινήθηκα βλέποντας την...έχοντας κατά νου τα γραφόμενα σου...
σχόλια δεν άφηνα στις προηγούμενες αναρτήσεις σου αγόρι μου...γιατί ξέρω...πως λόγια δεν υπάρχουν...
Τώρα η πεθυμιά πήρε τη θέση της πια...θα είναι εκεί...
ποτε δε φεύγει...ποτε δε φεύγουν...είναι σε κάθε τραγούδι...σε κάθε ομορφιά που θα βλέπεις...απλά ο χρόνος θα σε μάθει να την κουλαντριζεις...
θα σου δείξει που και πως...Η καρδια πίστεψε με έχει τον τρόπο της να κρατα τους αγαπημένους...
να είσαι καλά seirie μου
Έλενα, ελπίζω να σε βοήθησε ο καλός μας Άσωτος και να απέκτησες τη λίστα με τα κομμάτια!
ΔιαγραφήΤώρα πια μόνο εικόνες μένουν, εικόνες που ανασύρονται από τη θύμηση... όλο κόπος είναι να παραμείνουν ζωντανές, έτσι ως ώστε να μπορούν να θρέψουν την "πεθυμησιά".
Κρατάω αυτό που λες στην προτελευταία αράδα σου... μου αρέσει, με κάμνει να ελπίζω!
Αν θες βοήθεια με τα κομμάτια να μου πεις...
Φιλώ κ χαιρετώ σε!
ευχαριστώ για το πέρασμα Έλενα
Είσαι θησαυρός!Καλό καλοκαιράκι και πολλά φιλιά από Άνδρο!
ΑπάντησηΔιαγραφήΒρε βρεε βρεε η υπέροχη e-μανούλα!
Διαγραφήείσαι καλά Ολγάκι; Έπιασες θέση στον μικρό επίγειο παράδεισο ε; Τυχερή που είσαι...
Δεν είμαι θησαυρός, τα έχουμε πει...
Σε συλλογιέμαι τακτικά!
Μείνε εκεί και μην κάνεις ρούπι!
Πολλάααα Φιλιάααααααα και μεγάλη ΑΓΚΑΛΙΑ