"Αιώνιο μαρτύριο" - "Κούραση"

 Αιώνιο μαρτύριο

Αυτό που προσπερνάς σήμερα,
εύχεσαι να το βρεις πάλι αύριο.
Όμως πόσες ευχές μπορεί η ψυχή σου να θυμηθεί;

Φτωχό μου αστέρι, σε βρίσκω κάθε βράδυ
για να γράψω τις φωτεινές σου λέξεις στα χαρτιά μου!

Κι αυτές οι λέξεις είναι μαγικές(!)
καθώς η φωτιά του ήλιου τις κλέβει κάθε πρωί για να με προστατεύσει...

Όμως άμα δεν έχω τις ευχές μου, πως θα τις ζήσω;
Κι έτσι ξεκινάω κάθε πρωί
για να τελειώσω το βράδυ.

Είναι ένα μαρτύριο αιώνιο (!)

αφού πάντα θ' αρνούμαι να γίνω όπως με θέλουν οι άλλοι...

Seirios
Άνοιξη 2005

 Κούραση

Εἶμαι τόσο κουρασμένος ἀπ᾿ τὰ λόγια τὰ ῾πωμένα
κι ἀπ᾿ τὰ λόγια ποὺ θὰ ποῦμε κι ἀπ᾿ τοὺς ἄλλους κι ἀπὸ μένα
κι ἀπ᾿ τὸ κάλεσμα τοῦ στίχου, μὲ τὸ μάταιο λυρισμό,
ποὺ ἡ ψυχή μου δὲν ἐλπίζει, παρὰ μόνο στὸ Λιμάνι
καὶ στὸ σάλπισμα τῆς Μοίρας, ποὺ μιὰ μέρα θὰ σημάνει
τὸν αἰώνιο Γυρισμό!

Τότε μόνο, λυτρωμένος ἀπ᾿ τῆς γῆς τὴν ἱστορία,
μέσ᾿ στῶν κόσμων καὶ τῶν ἄστρων τὴν ἀτέρμονη πορεία,
φῶς ἀνέσπερο, χυμένο σὲ μιὰν ἔξαλλη στροφή,
τὸ Τραγούδι τὸ Μεγάλο, ποὺ ποτὲ δὲν ἔχω γράψει,
τὸ στερνό μου τὸ Τραγούδι, σὰ μιὰ δόξα ποὺ θ᾿ ἀνάψει,
τότε μόνο θὰ γραφεῖ!

Ν. Λαπαθιώτης

_____________________________________________________________

Κι άλλα πολλά θέλω να πω, όσα δε λένε οι στίχοι...

ΥΓ. Το πρώτο ποίημα γράφτηκε σε εποχή εντελώς διαφορετική από την παρούσα κι όμως κατά έναν παράξενο τρόπο είναι επίκαιρο.Τρία ποιήματα που τα συνδέει κάτι αόρατο...(μην αποζητάτε τους αποδέκτες των ποιημάτων, ας τα εκλάβει ο καθένας όπως νομίζει! Ας πούμε ότι "τα λέω εγώ για να τα ακούω εγώ"...

.......................

.........................................................

(σιωπή)

_____________________________________________________________

"Έπρεπε να 'ρχόσουνα
έστω με βροχή
περνώντας όλα τα εμπόδια
το σπίτι σου.
Έπρεπε να 'ρχόσουνα "

Γ. Χρονάς