Τό καλοκαίρι εἶναι ἀπόλαυση τό χιόνι γιά νά τό πιοῦν οἱ διψασμένοι…
κι ἀπόλαυση τῆς ἄνοιξης τά ἄνθη γιά τούς ναῦτες ὅταν ὁ χειμώνας βγαίνει…
ἀπόλαυση ὅμως πιό μεγάλη ὅταν δύο ἐραστές σ’ ἕναν μανδύα καταφεύγουν καί λέν κι οἱ δύο μαζί τό παραμύθι τοῦ ἔρωτα…
ΥΓ. «γιά νά μή λές πώς σέ ξεχνάω…», εἶπες κι ἔκλεισες τό τηλέφωνο… μά στά ἀλήθεια δέν ἤξερες ,οὔτε καν ὑποψιάζεσαι τήν ὕπαρξη τῆς προηγούμενη ἀνάρτησης. Ἔρχεσαι, λέει…
… ἐγώ; Ἐγώ ἔχω φύγει..;
Κι ας καθυστερεί η ενημέρωση, εδώ είμαι ακόμα Σείριε.. Αλήθεια στην ερώτηση σου τη απάντηση υπάρχει; Εσύ είσαι εδώ; Όσο για την προηγούμενη ανάρτηση, κι ας την είδα στο χρόνο της νομίζω πως κακώς με συνδέεις με την Ιταλία - τόσες άλλες χώρες υπάρχουν :P. Αν πάλι στο μυαλό σου ήταν το φευγιό με ένα καράβι, τότε δέχομαι το συνειρμό..
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλώ σε,
Επώνυμος Ανώνυμος
Καλησπέρα "Επώνυμε Ανώνυμε", χαίρομαι που σε βλέπω ύστερα από καιρό στο μικρό, φωτεινό αστέρι μου (το Σείριο ντεεε)!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜε ρωτάς τι απάντηση έχω δώσει στην ερώτηση που μόνος έθεσα στον εαυτό μου. Αλήθεια πιστεύεις ότι μιαν ενδεχόμενη (δημόσια) καταφατική ή αρνητική απάντησή μου εξυπηρετεί κάτι;
Ας υποθέσουμε ότι εξυπηρετεί (που δεν το πιστεύω!) Σου απαντώ, λοιπόν, ειλικρινώς ότι "έχω φύγει μακρυά" και κρατώ μόνο άδολα φιλικά συναισθήματα.(Με πιστεύεις...;) Αλλά επειδή σε έχω κατατάξει στους φίλους και στην τάξη των ξεχωριστών / ευφυών ίσως κάποιες φορές να είμαι πιο απαιτητικός.
Σχετικά, τώρα με τα της γείτονος χώρας, μάλλον έγινε παρεξήγηση ("κι εξήγηση δε δώσαμε, το φίλο μας προδώσαμε μια δύσκολη στιγμή"). Το κείμενο γράφτηκε στο προσωπικό σημειωματάριο, που τηρούσα καθ όλη τη θητεία μου. Τα καράβια για Ιταλία αντίκριζα από το φυλάκιο της σκοπιάς, αυτόν το συνειρμό έκαμνα...με τα καράβια που ασταμάτητα πηγαινοέρχονται και κάπου στο βάθος του ορίζοντα (πάντα στο ίδιο σημείο) συναντιόνται. Όπως οι άνθρωποι, τρέχουν εδώ κι εκεί μα κάποια στιγμή, αν η τύχη τους το έχει γραμμένο, συναντιόνται, δίνουν ένα σήμα σα να χαιρετιόνται και συνεχίζουν!
Αν εσφαλμένα, κάποιος αναγνώστης κατάλαβε κάτι άλλο, στο μόνο που ίσως να φταίω είναι ότι δε διόρθωσα την εσφαλμένη αυτή αντίληψη. Δεν είναι ανάγκη να δίνεις πάντοτε το "στίγμα" κάποιου άλλου. Οφείλεις να προστατεύεις όσους αγαπάς και νοιάζεσαι.
ΥΓ. Η λέξη "φευγιό" από τις αγαπημένες μου! Ήθελα μαζί με την απάντηση να σου αφήσω κι έναν μουσικό σύνδεσμο. Ήμουν ανάμεσα σε δυο κομμάτια, δεν κατόρθωσα να διαλέξω οπότε λάβε και τα δυο.
1. The fool on hill (ο αγαθός παρακλώ κι όχι ο τρελός του λόφου!!) Σε αυτή την εκδοχή του για σένα. Σε μένα για καθέναν από τους στίχους. έναν έναν κι όλους μαζί!!!
http://www.youtube.com/watch?v=Tg1k_G6fRpQ
Day after day,
Alone on a hill,
The man with the foolish grin is keeping perfectly still
But nobody wants to know him,
They can see that he's just a fool,
And he never gives an answer,
But the fool on the hill,
Sees the sun going down,
And the eyes in his head,
See the world spinning 'round.
Well on the way,
Head in a cloud,
The man of a thousand voices talking perfectly loud
But nobody ever hears him,
or the sound he appears to make,
and he never seems to notice,
But the fool on the hill,
Sees the sun going down,
And the eyes in his head,
See the world spinning 'round.
And nobody seems to like him,
they can tell what he wants to do,
and he never shows his feelings,
But the fool on the hill,
Sees the sun going down,
And the eyes in his head,
See the world spinning 'round.
Ooh, ooh,
Round and round and round.
And he never listens to them,
He knows that they're the fools
They don't like him,
The fool on the hill
Sees the sun going down,
And the eyes in his head,
See the world spinning 'round.
Ooh,
Round and round and round
2. Sigur Ros - Saeglopur γιατί το ανακάλυψα τελευταία κ έχει απίστευτο δυναμισμό.
http://il.youtube.com/watch?v=isEKcADK_Do