…Σ' ἀγκαλιάζω στό σκοτάδι
σέ τυλίγω μ' ἕνα χάδι
τώρα εἶμαι γυμνός
νιώθω σάν θεός
φωτεινός δυνατός,
μπορεῖς νά μ' ἀγαπήσεις
μπορεῖς νά μοῦ φωτίσεις μία στιγμή
τό κορμί μου εἶναι μόνο ἡ ἀφορμή…
Ἄρης Δαβαράκης
** ἐπίασα τόν ἑαυτό μου νά τραγουδάει τό παραπάνω 6.20 τό πρωί, λίγο πρίν προβῶ στό πρωινό προσκλητήριο κι ἀμέσως ἔφερα στό νοῦ μου «ἐκεῖνον» πού πρίν μερικά χρόνιά μου εἶχε μάθει «τίς κυρίες τοῦ κυρίου Θάνου»… ἄτιμο πράγα τό μυαλό!
** 8.40 πνίγομαι στό γράψιμο καί στίς στρατιωτικές ὑποχρεώσεις ἐν ὄψει ΠΣΚ. Ὑπηρεσίες, ἀναφορές, Ὑπηρεσιακά Σημειώματα, ἄδειες, προσκλητήρια, Φύλλα πορείας, ἐντολές, Σήματα…οὔφ! Χαζεύω ἀπό τό ἀνοιχτό παράθυρο τή μεγάλη κεραία, χαρακτηριστικό «κόσμημα» τοῦ στρατοπέδου. Ἔχω ζαλιστεῖ ἀπό τό πρωινό πρεσάρισμα. Ὅλα νά εἶναι ἕτοιμα στίς 8.30… στίς 9.00 ἔχει Βολή. Ὅλη τή βδομάδα εἶμαι μέσα, τό ἴδιο καί τήν ἑπόμενη!
** 8:50 ἡ Βολή ἀκυρώθηκε λόγω καύσωνα! Καλύτερα!
** 12:35 Μέ ἐνημερώνει ὁ Μοίραρχος (αὐτοπροσώπως παρακαλῶ!) ὅτι ΠΣΚ θά ἔχω OFF! Δηλαδή ΣΚ γιατί θά βγῶ μέ τό πέρας ἐργασίας! Μοῦ ἔχει κολλήσει ἀπό ἐκείνη τή στιγμή στό μυαλό ὅτι ἔχω ξεχάσει ἀπλήρωτο τό Ἰντερνέτ. Λές νά μοῦ τό κόψουν; Σήμερα λήγει ἤ ἔληξε χτές;
** 4.30 μμ φεύγω ἀπό τό στρατόπεδο. Βράζει ὁ τόπος. Τρώω φρακάρισμα στήν ἐθνική ὁδό καθώς ἐπιστρέφω…ἔχει γίνει τροχαῖο κι ἔχει κλείσει ὁ δρόμος. Ἀπό τό δεύτερο πρόγραμμα, ἀκούω τήν «μικρή μου μώβ βεντάλια». Πάλι «οἱ κυρίες τοῦ κυρίου Θάνου» μπροστά μου… πάλι ἡ εἰκόνα σου μπρός μου.
** 6.10 μμ, μόλις ἔχω κάνει μπάνιο. Καίγομαι ἀπό τή ζέστη. Ἕνα κάρο ἐκκρεμότητες μέ περιμένουν γιά τακτοποίηση. Τό ΜΣΝ ἀνοιχτό. Ἀκούω τόν χαρακτηριστικό ἦχο πού κάμνει ὅταν κάποιος σου μιλάει. Εἶναι «ἐκεῖνος». Ἔχουμε νά μιλήσουμε σχεδόν 2 μῆνες. Μιλᾶμε βιαστικά. Δέ σού λέω τίποτα γιά τό πόσες φορές σέ ἔχω σκεφτεῖ σήμερα.
** 6.20 μμ, μέ ἕνα χαμόγελο (εὐτυχίας ἤ μήπως εἰρωνείας;) γράφω τοῦτες τίς ἀράδες. Εἶναι ὅλα στή ζωή μᾶς συμπτώσεις διερωτῶμαι…
Είναι αλήθεια ότι κάτι τέτοιες συμπτώσεις σε τρελαίνουν κάποιες φορές. Αυτές τις φορές που σκέφτεσαι μήπως έχουν δίκιο όσοι πιστεύουν σε τηλεπάθειες και άλλα τέτοια. Εσύ πάντως χαμογέλα. Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης...
ΑπάντησηΔιαγραφή