Μια παραλία ερημική
και ν' απλώναμε εκεί
της ζωής μας το βήμα...
και ν' απλώναμε εκεί
της ζωής μας το βήμα...
και δεν πειράζει που τόσα φιλιά
πριν να γίνουν παλιά
θα τα πάρει το κύμα...
Πάντα το κομμάτι αυτό, σε τούτη την εκδοχή του, μου θυμίζει τον εαυτό μου παρέα με έναν φίλο και τις ηχογραφήσεις που κάμναμε. Μια κιθάρα, φωνές δύο...ρεπερτόριο ανάλογο με τα κέφια και τη διάθεσή μας, ώρες περίεργες...νύχτες, χειμωνιάτικα μεσημέρια πλάι στο κύμα... Σχεδόν βουρκώνω κάθε φορά που ακούω το τραγούδι αυτό. Πως γίνεται κι ένα τραγούδι το ταυτίζουμε τόσο πολύ με κάποιο πρόσωπο;
Έτυχε να το ακούσω χτες ύστερα από καιρό κι ήμουν μαζί σου. Δε σου είπα τίποτα. Πως να μιλήσεις σε κάποιον άλλο για κάτι που έχει παρέλθει αλλά δεν παύει να είναι δικό σου βίωμα; Δεν υπάρχει κάτι πονηρό, ένοχο ή δόλιο στις σκέψεις μου αλλά δεν ξέρω γιατί δε μοιράστηκα μαζί σου τις αναμνήσεις μου.
Άραγε κι εσύ κάνεις τέτοιες σκέψεις και δε τις μοιράζεσαι μαζί μου...καθόλου απίθανο! Το μυαλό κι η μνήμη τρέχουν πιο γρήγορα από εμάς...
UPDATE Η μελαγχολία της Δευτέρας σε όλο της το μεγαλείο…πιο ισχυρή κι από την κυριακήτιδα (όχι κυτταρίτιδα! διάβασε πιο προσεκτικά). Ξέρεις, εκείνο το συναίσθημα που είχες τα απογεύματα της Κυριακής όταν ήσουν μαθητής κι γύριζες από βόλτα… |
Μελαγχολία...Σκέψεις, αναμνήσεις, στίχοι που έχουν κολλήσει στο δέρμα σαν τατουάζ με τη μορφή μιας συγκεκριμένης στιγμής ή προσώπου...Χμμ...Ζωή δε το λένε όλο αυτό Σείριε μου? Όμορφη ζωή, γεμάτη. Δεν της αρμόζει θλίψη. Μάλλον χαμόγελο πλατύ εντέλει...
ΑπάντησηΔιαγραφή@ kovo voltes...
ΑπάντησηΔιαγραφή"Χμμ...Ζωή δε το λένε όλο αυτό"
NAI! Ζωή το λένε...ζωή γεμάτη όμορφες στιγμές. Όμορφες στιγμές ακόμη κι οι δύσκολες! Είναι θέμα οπτικής.
Ίσως το συναίσθημα να μην είναι μελαγχολία, να είναι κάτι άλλο που δεν μπορώ να το περιγράψω μονολεκτικά. Ίσως να πηγάζει από το γεγονός ότι δε μοιράστηκα τη σκέψη μου, με τη χτεσινή συντροφιά.
Έχεις δίκιο. Ένα πλατύ χαμόγελο ευτυχίας αρμόζει...
Δε θα σχολιάσω το κείμενο και τραγούδι,απλά θα σου πω να χαμογελάς.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι δεύτερον η φωτογραφία με λίγο πιο σκούρο φόντο στην απόχρωση του γκρι θα μου ταίριαζε ακόμα περισσότερο...(συμβολισμός).
Την Καλησπέρα μου!!!
Καλό απόγευμα!!!
Καλή Βδομάδα!!!
Καλό Μήνα να έχεις απο αύριο!!!
Όχι ότι σταμάτησα ποτέ να το σκέφτομαι, αλλά να, τώρα τελευταία κάτι τέτοιο είναι συνέχεια στο μυαλό μου: πώς μπορείς να ξέρεις; τι ακριβώς σκέφτεται ο άλλος; φτάνεις ποτέ με κάποιον άνθρωπο να τα μοιράζεσαι όλα; κι αν το κάνεις, το κάνει κι εκείνος;
ΑπάντησηΔιαγραφήΤέλος πάντων, καλή εβδομάδα και καλό μήνα
Η Σωτηρία Της Ψυχής, του Σταμάτη Κραουνάκη, από εμένα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΈτσι αφελώς προλογίζω το τραγούδι αυτό,
σε μία ηχογράφηση που είχα κάνει σε ηλικία 7-8 ετών,
στο ράδιο-κασετό-μαγνητόφωνο που είχαμε στο χωριό...
@karkinos7
ΑπάντησηΔιαγραφήΘαρρώ πως η φωτογραφία εχει τόσο γκρίζο όσο θα ήθελα...άσε που για μένα ο συμβολισμός είναι στο λευκό, ορμητικό κύμα...
"ποια λάμπα θυέλλης"
Μ' αρέσουν κάτι κύματα που σήκωσαν τα αισθήματα
σε μια κουβέντα, μια χειρονομία
Μ' αρέσει και τ' αντίθετο, το ίδιο να 'χει επίθετο
που ενώθηκαν οι δυο σε σάρκα μία
Καλό μήνα να έχεις
καλό βράδυ
@ nikos
ΑπάντησηΔιαγραφήΚοίτα τώρα τι συμβαίνει! Έρχεται το σχόλιο σου να πει όλα εκείνα που δεν έγραψα στο κείμενο μου!
Νομίζω ότι δύσκολα φθάνουμε στο σημείο εκείνο, όπου με τον άλλο μοιραζόμαστε κάθε σκέψη μας. Ξέρεις θέλει χρόνο κι επίπονη προσπάθεια...πρέπει να "εξημερωθείς" με τον άλλον, όπως ο Μικρός πρίγκιπας με την αλεπού.
Εκείνο που μας κάνει αν ξεχωρίζουμε από τα άλλα έμβια όντα είναι η δυνατότητα σύνθετων σκέψεων, συλλογισμών...έτσι λοιπόν, μόνο να εικάζουμε τι έχει ο άλλος στο μυαλό του μπορούμε...ποτέ δε θα είμαστε βέβαιοι!
Εμένα πάντως μου παίρνει χρόνο πολύ να μπορέσω να "ανοιχτώ" ακόμη κι όταν είμαι σε σχέση...
κι αν το κάνεις, το κάνει κι εκείνος;
Εδώ πραγματικά δεν ξέρω τι απάντηση να δώσω. Φαντάζει ρητορική η ερωτηση...
Καλό μήνα να έχουμε
Χαίρομαι που πέρασες
Ελπίζω να είσαι καλά
χαιρετώ σε
@ Dimitris A.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜα πες μου, θα μπορούσε ετούτο το τραγούδι με αυτούς τους στίχους να ειπωθεί σε άλλη γλώσσα;
Εγώ μεγάλος πια, θα' μουν είκοσι, όταν άρχισα να το τραγουδάω μαζί με έναν φίλο μου...σιγά πολύ σιγά...σαν ύμνο...
...Κι ηχογραφήσεις εκείνες έχουνε μείνει για να θυμίζουν μιαν αλλοτινή εποχή. Ηχογραφήσεις πρόχειρες, με κινητά...με τον υπολογιστή...με ψηφιακά μέσα! Χωρίς το χριτσ χρατσ και το σφύριγμα της κασέτας όμως με αληθινή φωνή, με σχόλια μικρά δικά μας και γέλια, γέλια πολλά...
Τυχερός που έχεις χωριό!
Ξέρεις τι ανακάλυψα με λύπη πριν λίγες μέρες? έχω πολλές κασέτες, όμως δεν έχω κασετόφωνο πια...κι οι αναμνήσεις από άλλες εποχές θα μείνουν παντοτινά φυλακισμένες. Έχω μονάχα ένα Sony WalkMan, το οποίο προσέχω για να μπορώ να επιστρέφω που κ που στο χρόνο πίσω.
φιλώ σε
μελαχγολία... ήθελα να σου γράψω το αντίστοιχο του "έχω κόψει το μεσημεριανό ύπνο" που είχα πει στον αέρα κάποτε, αλλά ο πυρετός δεν επιτρέπει πολλά πολλά :Ρ
ΑπάντησηΔιαγραφήφιλια!
Καλό βράδυ να έχεις και να χαμογελάς.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣείριε, το κυριακήτιδα με τρέλανε!
ΑπάντησηΔιαγραφήΈχει όμως και λίγο κυτταρίτιδα μέσα η παλιοκυριακήτιδα!
Χρόνια με κυνηγάει και όλο της ξεφεύγω...θέλει προσπάθεια!
Καλό μήνα με χαμόγελο και αγάπη γλυκιέ μου, είναι το μόνο αντίδοτο για τέτοιες Κυριακάτικες στιγμές!
@sunnefoula
ΑπάντησηΔιαγραφήΠεραστικά Συννεφούλα μου...ο πυρατές μας κανει να βλέπουμε τα πιο άκυρα όνειρα! Είναι αστεία όταν τα σκέφτεσαι έχοντας γίνει καλά!
Μεταξύ μας εγώ και στα καλά μου όταν είμαι όνειρα άκυρα, μη σου πω υπερπαραγές βλέπω! χα χα χα
Περαστικούλια
@karkinos7
ΑπάντησηΔιαγραφήκαλό μήνα κ θερμές καλημέρες
@ 50fm
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλό μήνα να έχουμε υπέροχη γλυκιά μανούλα!
Η κυριακήτιδα ή κυτταρίτιδα σε καταδιώκουν χρόνια τώρα κι όλο τους ξεφεύγεις? Φαντάζομαι να μη σε πιάνει ούτε η μια ούτε η άλλη!
Δεν είναι πολύ "χαριτωμένη" λέξη η κυριακήτιδα? Μια λέξη περιγράφη περιφραστικά όλα εκείνα που μας πιάνουν τις Κυριακές...
Σε φιλώ γλυκά
Η αγάπη μόνο ξέρει...