Τηλεγράφημα

Όταν ανεβαίνεις το Έβερεστ, ο Γολγοθάς σου φαίνεται παιχνίδι ΣΤΟΠ Δέκα μέρες τώρα συμβαίνουν τα πιο περίεργα πράγματα ΣΤΟΠ "σ’ αυτήν την πόλη που στα δυο έχει σκιστεί, τους έχω βαρεθεί" ΣΤΟΠ Ελπίζω να είστε καλά ΣΤΟΠ Δεν προφταίνω να περάσω από κανέναν σας ΣΤΟΠ Μέρες καλύτερες θα' ρθουν ΣΤΟΠ Φιλώ σας ΣΤΟΠ
 

Το ακόλουθο αφιερώνεται (παρότι δε θα το δει ποτέ) σε ένα πρόσωπο που αγαπώ ιδιαίτερα κι ήταν εκείνη που με έμαθε να διαβάζω πολύ πριν πάω στην πρώτη δημοτικού. Ήρθε η ώρα να της επιστρέψω λίγη από την προσήλωση που έδειξε για εμάς...Το μόνο που θέλω είναι να γίνει γρήγορα καλά.

Σπασμένο καράβι να 'μαι πέρα βαθιά

έτσι να 'μαι

με δίχως κατάρτια με δίχως πανιά

να κοιμάμαι

Να 'ν' αφράτος ο τόπος κι η ακτή νεκρική

γύρω γύρω

με κουφάρι γειρτό και με πλώρη εκεί

που θα γείρω

Να 'ν' η θάλασσα άψυχη και τα ψάρια νεκρά

έτσι να 'ναι

και τα βράχια κατάπληκτα και τ' αστέρια μακριά

να κοιτάνε

Δίχως χτύπο οι ώρες και οι μέρες θλιβές

δίχως χάρη

κι έτσι κούφιο κι ακίνητο μες σε νύχτες βουβές

το φεγγάρι

Έτσι να 'μαι καράβι γκρεμισμένο νεκρό

έτσι να 'μαι

σ' αμμουδιά πεθαμένη και κούφιο νερό

να κοιμάμαι