Το κλειδί σου ξεχασμένο…

Σου έχει τύχει ποτέ ν’ ακούς ένα τραγούδι κι αυτό πραγματικά να μιλάει στην καρδιά σου;
Σαν το κλειδί του σολ ή του φα που χρησιμοποιήθηκε στην αρχή κάθε πενταγράμμου του τραγουδιού, είναι το κλειδί που ταιριάζει ακριβώς στην κλειδαριά της ψυχής μας.
Και μπορεί να την ανοίγει με εκπληκτική ευκολία... πολύ απλά γιατί ταιριάζει ακριβώς...
Πιστεύω, λοιπόν, ότι πολλά τραγούδια μπορούν να χαρακτηριστούν "κλειδιά πασπαρτού"…

Απλά γιατί ανοίγουν τις πόρτες της καρδιάς...
Όχι μόνο της δικής μου ή της δικής σου, αλλά πολλών άλλων...
Ο ήχος... η μελωδία... μπαίνει κατευθείαν μέσα μας… γεμίζοντας κάθε κομμάτι μας...
Γεμίζει κάθε μικρό συρτάρι, κάθε γωνιά του μυαλού...
Και τότε αφηνόμαστε απόλυτα στην μελωδία αυτή..
Παραδινόμαστε...
Γιατί η μουσική έχει αυτή την, πραγματικά, μαγική ιδιότητα να μιλεί στην καρδιά μας…
Μπορεί ένα τραγούδι ως ένα μεγάλο βαθμό να καθορίσει την ψυχική μας κατάσταση...
Μπορεί να μας κάνει να γελάσουμε με την ψυχή μας, να δακρύσουμε, να φέρει χαμόγελο στα χείλη μας, να ανασύρει και να φέρει στην επιφάνεια αναμνήσεις κι εικόνες από το βυθό της μνήμης μας…
Έτσι όταν το ακούμε μας κατακλύζει κυριολεκτικά αυτός ο χείμαρρος συναισθημάτων...
Αναμνήσεις ξανάρχονται στο νου...
Η μουσική πάντα μιλούσε στους ανθρώπους...
Πάντα είναι εκεί για εμάς...

Κι άξαφνα αγγίζεις τον ήχο της σιωπής. Άνθρωποι αρχίζουν να μιλούν χωρίς ομιλία,

άνθρωποι ακούνε χωρίς να ακούν, άνθρωποι γράφουν τραγούδια που οι φωνές δεν μοιράζονται ποτέ…

Μα κανένας δεν τολμά να διαταράξει τον ήχο της σιωπής τους…

* Με διακριτική πλάγια γραφή ελεύθερη απόδοση στίχων από το Sound Of Silence. Το “πάμε στοίχημα στον έρωτα” με «κατέστρεψε» απόψε. Φιλώ κ χαιρετώ σας! Που έχετε χαθεί…ελπίζω να είστε όλοι/ες γεροί και να αντιμετωπίζετε με αισιοδοξία κάθετι που σας συμβαίνει.