Δευτέρα 9 Μαΐου 2011

Τα σχολεία της ζωής μας

Υπάρχουν μέρες και στιγμές στη ζωή που δεν μπορείς να λησμονήσεις ίσως γιατί είναι τόσο δυνατές που σε καθόρισαν κι άλλαξαν το ρου των πραγμάτων. Η ανάρτηση της 2-6-2009 για τον Karkinos7... για τα σχολεία της ζωής μας. Οι ζωές όλων μας έχουν παρόμοια περιστατικά... άλλος τα ζει πιο μικρός άλλος πιο μεγάλος... οι αγωνίες, ο πόνος όμως είναι ίδιος...

http://seiriopolis.blogspot.com/2009/06/blog-post_7657.html

Μη χάνετε την πίστη στις δυνάμεις σας και το θάρρος στην πρόκληση που λέγεται ζωή...
Χαμόγελα ακόμη και στα δύσκολα...



*Ο μέτοικος τι όμορφο τραγούδι κ πόση αισιοδοξία έχουν οι στίχοι του. Κι όσο περνούν τα χρόνια βλέπεις ότι λείπουν άτομα σαν τη Μελίνα, το Χατζιδάκι...

10 σχόλια:

  1. Να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για την αφιέρωση των λόγων...άφησα σχόλιο και στην παλιά ανάρτηση.
    Επίσης αυτή την ανάρτηση δε θα στη χαλάσω...ξέρεις τι μπορούσα να γράψω...
    Κάπου στις 5 τα ξημερώματα μου έλειψε ένας ζεστός καφές και κάπου εκεί...τα υπόλοιπα τα κατανοείς.
    Έλα δουλειά τώρα!!!
    Την Καλησπέρα μου!!!
    Φιλιά Σου Πολλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @karkinos7

    Δε χρειάζονται ευχαριστίες, ήθελα απλά να σου δείξω πως κάποιος άλλος, κάπου αλλού, σε άλλο χρόνο έχει βιώσει ανάλογα πράγματα με σένα κι τώρα σε αισθάνεται και ξέρει τις σκέψεις σου...τις αγωνίες σου!

    *χαίρομαι που έχεις διάθεση για "χαλάσματα" ... Τύφλα να έχει ο Μπομπ ο μαστοράκος...ξέρω ξέρω τι θα μπορούσες να γράψεις Αλέξη μου...χαχαχα

    Καλή συνέχεια κι έχε θάρρος κι ελπίδα στην ψυχή! Μείνε κοντά του το έχει ανάγκη...

    http://www.youtube.com/watch?v=89jg4qxQ7NY

    Καλή δύναμη κ περαστικά
    Φιλώ σε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σαν γεννηθεί ο γιος μου θα ήθελα να έχει τα μεγάλα πράσινα μάτια της μάνας του...και φυσικά το ύψος μου...
    Κοντά του είμαι και θα είμαι εννοείται αυτό.
    Την Καλησπέρα μου κ. Κούγια του 160...χαχααχαχαχ!!!!
    Φιλιά Αγορίνα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Και να συμπληρώσω πως με προκαλείς συνέχεια....χαχαχααχαχαχ!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @ karkinos7

    Aaaaa θέλω να αγιάσω και δε με αφήνεις Αλέξη μου...χαχα

    Προκαλείς...προκαλείς που λέει το άσμα που σίγουρα έχεις τραγουδήσει στα νιάτα σου...

    http://www.youtube.com/watch?v=DgWgObFtm_U

    * χαίρομαι που δε χάνεις τοο κέφι σου. Πάρε το 100....ποιον αριθμό να πάρω????

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μα τι διαβάζω ο άνθρωπος εσύ να αγιάσεις με αυτά που κάνεις....θα καούμε στο πυρ το εξώτερον...Στο κότερο σου είσαι τώρα;;;Και πίνεις σαμπάνια με την Τζούλια;;;
    Την Καλημέρα μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Χαμόγελα ακόμη και στα δύσκολα...Βέβαια Σείριε μου, όταν συμβάίνουν τόσο καθοριστικά δύσκολα πράγματα, δεν χαμογελάς εκείνη τη στιγμή. Περνούν οι ώρες, οι μέρες, τα χρόνια και αναθαρρεύεις. Μερικές φορές (πολλές θα έλεγα) αναρωτιέσαι πώς το κάνεις κιόλας, γιατί εκείνη τη στιγμή θεωρούσες ότι είναι αδύνατο. Μεγάλο σχολειό η ζωή...Ατελείωτο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @ kovo voltes...

    Δε χαμογελάς αλλά είναι θέμα οπτικής! Αφήνεις τη δυσκολία να σε αποτελειώσει ή προσπαθείς να βγεις δυνατός...

    Είναι το χιλιοειπωμένο "μισογεμάτο ή μισοάδειο ποτήρι"...

    Όσο μεγαλώνω διαπιστώνω ότι όταν λέμε "τούτο το βάσανο αν μου τύχαινε δε θα το άντεχα" και το έχουμε αντέξει, τότε η δύναμη μας για ζωή νίκησε. Έχω πλέον συνειδητοποιήσει ότι στο βάθος της ψυχής κάθε ανθρώπου, όταν φαινομενικά απέξω δεν συμβαίνει τίποτα, ξεσπούν χιλιάδες μικροί πόλεμοι που, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων τελειώνουν με μια γενική υποχώρηση.

    Κάποιος ηττήθηκε, κάποιος κέρδισε...ταμείο κάνουν κι οι δυο πλευρές...

    * κι επειδή σου αρέσουν τα καλά ακούσματα, ευκαιρία να γνωρίσεις (αν την αγνοείς) μια εξαίσια φωνή

    http://seiriopolis.blogspot.com/2009/06/blog-post_115.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Φυσικά και δεν την αγνοώ. Φωνή απο την ψυχή. Και αν την ακούσεις σε μοιρολόι τραντάζεται το είναι σου...Φχαριστώ σε ;)
    *ταμείο κάνουν και οι δύο πλευρές...Πολύ μου άρεσε αυτή η φράση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @kovo voltes...

    Σπουδαία φωνή η Ξανθίππη Καραθανάση και ειλικρινά χαίρομαι που σου είναι γνωστή. Παρότι είμαι Πελοποννήσιος τρέφω αγάπη στους παραδοσιακούς χορούς της Μακεδονίας κ Θράκης κι ιδιαίτερα στους στίχους των τραγουδιών από κείνα τα μέρη.

    Ανέκαθεν η λαϊκή μουσική συντρόφευε τους ανθρώπους σε κάθε στιγμή της ζωής τους.

    "...να θυμάστε πως πάντοτε υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω για όλους μας..

    ..να θυμάστε να είστε καλοπροαίρετοι..."

    http://seiriopolis.blogspot.com/2010/08/blog-post_25.html

    *ταμείο κάνουν και οι δύο πλευρές... Πως αλλιώς...;

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Μέχρι το Σείριο φτάνουν τα εξής σχόλια: