Κοιτάχτε! μπήκε στη φωτιά! είπε ένας απ' το πλήθος.
Γυρίσαμε τα μάτια γρήγορα. Ήταν 
στ' αλήθεια αυτός που απόστρεψε το πρόσωπο, όταν του μιλήσαμε. Και τώρα καίγεται. Μα δε φωνάζει βοήθεια.
στ' αλήθεια αυτός που απόστρεψε το πρόσωπο, όταν του μιλήσαμε. Και τώρα καίγεται. Μα δε φωνάζει βοήθεια. Διστάζω. Λέω να πάω εκεί. Να τον αγγίξω με το χέρι μου.
Είμαι από τη φύση μου φτιαγμένoς να παραξενεύομαι.
Ποιος είναι τούτος που αναλίσκεται περήφανος;
Το σώμα του το ανθρώπινο δεν τον πονά;
Η χώρα εδώ είναι σκοτεινή. Και δύσκολη. Φοβάμαι.
Ξένη φωτιά μην την ανακατεύεις, μου είπαν.
Όμως εκείνος καίγονταν μονάχος. Καταμόναχος.
Κι όσο αφανίζονταν τόσο άστραφτε το πρόσωπο.
Γινόταν ήλιος.
Στην εποχή μας όπως και σε περασμένες εποχές
άλλοι είναι μέσα στη φωτιά κι άλλοι χειροκροτούνε.
Ο ποιητής μοιράζεται στα δυο.
Τάκης Σινόπουλος
* Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους σας! Θα γυρίσω σιγά σιγά στα παλιά μας γνώριμα...
Και αυτός που πέφτει στη φωτιά για άλλους είναι ήρωας και για άλλους βλάκας...Άλλος τρέχει για όλους και άλλοι για την πάρτη τους.Ολοι μοιραζόμαστε στα δύο λοιπόν...
ΑπάντησηΔιαγραφή*ωραίο κείμενο...Να επιστρέψεις λοιπόν. Σύντομα ε?? ;))
Μπορεί και να θυμώσεις αλλά δεν πειράζει. Πως μπορεί ένας νέος και τόσο ευτυχισμένος άνθρωπος σε μιά τόσο όμορφη φάση της ζωής του να διαλέγει τέτοιες αναρτήσεις γιά Παρασκευή. Εσύ θα πας να διασκεδάσεις. Εμάς γιατί μας αφήνεις τόση πίκρα. Ναι συμφωνώ να επιστρέψεις σύντομα στα παλιά μας γνώριμα γιατί δυσκολεύομαι.........
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλό ΣαΚυ
@ kovo voltes...
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο κείμενο τούτο με κυνηγά από τα σχολικά μου χρόνια. Ίσως πιο επίκαιρο παρά ποτέ...πάντα μοιραζόμαστε στα δυο, πάντα υπάρχουν οι δυο όψεις ή οι δυο αναγνώσεις του ίδιου θέματος.
Δες τούτο το ποίημα σαν το πολιτικό μου σχόλιο στα όσα συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες στη χώρα μας.
* Ελπίζω να επιστρέψω σύντομα, το θέλω, το αποζητώ! Άκουσες, αλήθεια, τη μουσική; Τούτο το θέμα του Μαμαγκάκη είναι κομμένο κ ραμμένο πάνω στο δυναμισμό που έχει το κείμενο τούτο.
Καλό Σαββατοκύριακο
@ Ginger
ΑπάντησηΔιαγραφήΌπως έγραψα και στην kovo voltes τούτο το κείμενο με κυνηγά από την τελευταία τάξη του σχολείου. Τέτοια εποχή (λίγο αργότερα) αποχαιρέτησα τις εξετάσεις εμ αυτό ακριβώς το κείμενο. Είναι πιο επίκαιρο παρά ποτέ, είναι το σχόλιο μου (πολιτικό) στα όσα αντικρίζουν τα μάτια μας τις τελευταίες μέρες σε τούτο τον τόπο.
Ο Σινόπουλος είναι ποιητής που δεν του έχει αναγνωριστεί το έργο όσο άλλων μα είναι σπουδαίος.
Δε σε αφήνω με πίκρα...
* Φυσικά και δε θύμωσα. Όσο για τις διασκεδάσεις που λες ή την προσωπική ευτυχία δεν τα αρνούμαι, αλλά δεν σου κρύβω ότι αυτή αντίθεση που βιώνω (από τη μια η κοινωνία κι από την άλλη εγώ σαν άτομο) με κάνουν να νιώθω άβολα. Που πάμε...;
Καλό Σαββατοκύριακο
** Κάνω ότι μπορώ να γυρίσω... καλή δύναμη εκεί στα ξένα
http://www.youtube.com/watch?v=wf1lztPn-wk&feature=related