Η ζωή στας εξοχάς!

Χαμένος στας εξοχάς, άνεργος (επίσημα). Ήλιος κι αρμύρα σμιλεύουν το κορμί μου. Βόλτες στη φύση νωρίς το πρωί, μπάνιο στη θάλασσα αργότερα, παρατήρηση του ουράνιου θόλου το βράδυ. Ησυχία κ γαλήνη επικρατεί.  Είχα πει δε θα αφεθώ κι όμως αφέθηκα... άντε να δούμε που θα μας βγάλει... Αποκομμένος από το ίντερνετ και τη θαυμαστή blogσφαιρα (μικρή εξαίρεση τούτη). Διαβάζω εφημερίδες, γράφω κείμενα, ακούω ατελείωτες ώρες μουσική, παλεύω με τα κουνούπια που σημαδεύουν το κορμάκι μου, ζωγραφίζω (πράγμα που είχα να κάνω μήνες...), "κηπουρεύω", μαζεύω κοχύλια κ χαζεύω το βυθό με τις ώρες! Πόση ομορφιά υπάρχει και δεν το ξέρουμε... Δοκιμάζω συνταγές με λαχανικά της εποχής... το ραδιόφωνο παίζει αδιάλειπτα. Τα βράδια κοιμάμαι αργά, όταν δεν χαζεύω τα άστρα διαβάζω Ελύτη. Περνάω τις ώρες μου, τις στιγμές μου ανθρώπινα, χαλαρά... Ο κήπος μας είναι ολάνθιστος και καμαρώνω κρυφά, γιατί έχω εργαστεί κι εγώ για τούτο το αποτέλεσμα. Δεν ξέρω πότε θα επιστρέψω...δε με περιμένει τίποτα ύστερα από καιρό... καλοκαίρι 2011, στην Ελλάδα που βαρυγκωμά κι εξακολουθώ να είμαι αισιόδοξος. 

Να χαμογελάτε διπλά στα δύσκολα! 

Σας φιλώ όλους κ όλες!