Σε τούτο το παιχνίδι έχουν παίξει σχεδόν όλοι,
από τους τελευταίους όπου λαμβάνουν μέρος είμαι κι εγώ. Δε σου κρύβω ότι είναι
από τις λιγοστές φορές που κάποιο παιχνίδι της μπλογκόσφαιρας μου άρεσε. Με κάλεσε η Kovo Voltes, αλλά όλο κι αποτραβιόμουν από το
πληκτρολόγιο... πότε βαριόμουν, πότε είχα διάθεση μα άλλες υποχρεώσεις δε μου
το επέτρεπαν... εν τέλει, μια και δυο, στρώθηκα αποφασισμένος να φτιάξω
την ανάρτηση. Τι λέει το παιχνίδι; Ααα ναι, να κάνω γνωστά σε εσάς επτά
πράγματα που πιθανόν δεν ξέρετε για μένα. Χμμμ, να σκεφτώ...
Έχουμε και λέμε:
1. Από τους Ρώσους
συγγραφείς, αγαπώ και ξεχωρίζω τον Ντοστογιέφσκι. Από όλα τα έργα του έχω
διαβάσει πάνω από πέντε φορές τις Λευκές Νύχτες. Πολλές φορές ξαναδιαβάζω τα
βιβλία που μου άρεσαν (αυτό κάλλιστα θα
μπορούσε να είναι το Νο 2 της λίστας… αλλά μην ξεκινάμε έτσι...)
2. Λατρεύω τους
περιπάτους κυρίως πλάι στη θάλασσα. Ιδανική στιγμή την ώρα που δύει ο ήλιος. Η
θάλασσα έχει μια μοναδική ενέργεια που μεταφέρεται, μεταδίδεται σε όλα μου τα
κύτταρα.
3. Έχω τη συνήθεια να
παρατηρώ τους ανθρώπους (περαστικούς ή των διπλανών οχημάτων) όσο περιμένω να
ανάψει το φανάρι και να συνεχίσουμε την πορεία μας. Προσπαθώ να διαβάσω όσα τα
μάτια τους λένε. Κι ακόμη, μου αρέσει να ταξιδεύω με το τραίνο παρέα με τις
μουσικές μου. Εν γένει, μου αρέσουν τα μοναχικά ταξίδια, αλλά στο τέλος του
προορισμού θέλω να βρω τη συντροφιά μου. (σας μπέρδεψα;)
4. Συνηθίζω να πηγαίνω
σε μικρά μαγαζιά, ατμοσφαιρικά που τα έχω συνδυάσει με διάφορα γεγονότα της
ζωής μου. Μου αρέσουν ιδιαιτέρως κάποια μπιστρό ή jazz μπαρ.
5. Νιώθω μιαν απροσδόκητη
ευχαρίστηση κάθε φορά που ανακαλύπτω νέες αυθεντικές μουσικές, φωνές,
συγκροτήματα που αγνοούσα μέχρι πρότινος και φυσικά μου αρέσει η δουλειά τους. Γενικότερα
μου αρέσει η μουσική γιατί με συντροφεύει από την αρχή της μέρας μου ίσαμε το
τέλος της.
6. Συνδυάζω μουσικές με καταστάσεις και μυρωδιές με
πρόσωπα. Αυτό μπορεί να μοιάζει με
προτέρημα αλλά είναι εν δυνάμει κουσούρι. Υπάρχουν στιγμές που μια μελωδία ή
μια μυρωδιά μπορεί είναι αρκετή για μια εν ψυχρώ δολοφονία… (πολλές δοτικές μαζεύτηκαν!). Άλλοτε
μπορεί να νιώσεις μια γλυκιά μελαγχολία ή νοσταλγία… (όπως ΕΔΩ) (χρήζει ψυχιατρικής ανάλυσης το θέμα!)
7.
Με εκνευρίζουν τα ψηλά
μαξιλάρια. Επιπλέον, αν είσαι από αυτούς
που τραβούν τα σεντόνια στο μέρος τους, κλωτσάς και δεν ξέρω τι άλλο κάνεις
κατά τη διάρκεια του ύπνου σου, μην κοιμηθείς μαζί μου. Θα σε ξυπνήσω και θα
ψάχνεις μέρος να απλώσεις την αρίδα σου!
ΚΑΙ (One more extra!)
8. Αγαπώ τα ριγέ και
καρό μοτίβα των ρούχων. Πολλά καρό, πολλά ριγέ υπάρχουν στη ντουλάπα μου. (Sunnefoula,
δε θέλω γελάκια εδώ...χα χα χα)
Αυτά ήταν τα μικρά μου μυστικά που σας αποκάλυψα!
Το παιχνίδι τώρα επιβάλει να καλέσω κάποιους μπλογκερς να παίξουν κι αυτοί με
τη σειρά τους το ίδιο παιχνίδι! Δεν ξέρω ποιοι από εσάς δεν έχετε παίξει τούτο
το παιγνίδι. Όποιος, λοιπόν επιθυμεί να παίξει ας το πράξει…
Στο 2,3 και 4 είμαστε μαζί...;)
ΑπάντησηΔιαγραφήΑν δεν ταιριάζαμε πες...χαχαχα
Να απολαμβάνεις κάθε ένα απο αυτά τα χαρακτηριστικά σου Σείριε μου...Αυτά τα μικρά μικρά μας φτιάχνουν μοναδικούς εξάλλου...Οι λεπτομέρειες...
κι εγώ διαβάζω πολλές φορές τα βιβλία που μου αρέσουν και αρέσκομαι στο να ανακαλύπτω νέες μουσικές. Από τι άλλη ευτυχώς δεν μπορώ να ξεχωρίσω τις δοτικές οπότε μπορώ να βάζω όσες θέλω στις προτάσεις χαχαχα
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλή σου μέρα :)
Αυτο το παιχνιδι τελικα μου αρεσε πολυ.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι χαιρομαι που ηρθα πρωτη φορα εδω σε αυτη την αναρτηση (ή μηπως ηρθα και παλιοτερα και το εχω ξεχασει;;; ελεγες κατι για αδυναμη μνημη;;)
Το κακο που εχω εγω ειναι οτι μπορει να ξεχασω ακομη και μια ταινια που μου αρεσε. Καθολου επιλεκτικη μνημη σου λεω, ο,τι θελει κανει.
Κι εγω λατρευω τους περιπατους.... κυριως στο βουνο, αλλα και η θαλασσα το χειμωνα με γοητευει πολυ :)
Στο 3 συμφωνουμε εν μερη. Μερικες φορες νιωθω αδιακριτη και κατεβαζω τα ματια. Αν ομως μπορω να το κανω διακριτικα, απολαμβανω να προσπαθω να διαβασω κι εγω εκφρασεις και βλεματα.
Επισης εχω αδυναμια στα μικρα μαγαζακια. Στα νιατα μου εχω στριμωχτει και σε μεγαλα κλαμπ, αλλα εχει αρκετα χρονια που αναθεωρησα.
Στο 5 δεν θα αλλαζα ουτε κομμα απο αυτο που εγραψες :)
Συνδιαζω κι εγω μυρωδιες, μουσικες και προσωπα αλλα με διαφορους συνδιασμους ανα εποχες.
Μπορει να μην κουνηθω ολο το βραδυ στο κρεβατι, αλλα δεν θα σου συνιστουσα να κοιμηθεις μαζι μου, κανω κατι χειροτερο... ροχαλιζω :):) (ασε που μπορει να ειχε και προβλημα ο αντρας μου :) )
Οσο για το 8, εχω κανει ειδικη αναρτηση παλια για τα καρω και τα ριγε υφασματα που μου αρεσουν ... απο πουκαμισα μεχρι ταπετσαριες και τετραδια :):)
Ωραια.... καθολου τακτ. Πρωτη φορα εδω κι εκανα μια νεα αναρτηση.... κι επαιξα πριν λιγες μερες και στο δικο μου μπλογκ :)
Το τραγουδι στην αρχη υπεροχο... δεν το ηξερα :)
Καλο απογευμα!!
χιχιχιχι!
ΑπάντησηΔιαγραφήπερίμενες να μη γελάσω??
:Ρ
Τώρα θες να μας πεις πως ξέρεις καλή γραμματική και συντακτικό με τις πολλές δοτικές...εμένα να ρωτήσουν τον Αλέξη τον Μέγα!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλιά Σου Πολλά!!!
Έχουμε πολλά κοινά που μας αρέσουν αλλά αυτό το ξέρουμε ήδη...χαχαχχα!!!
Την Καλησπέρα μου!!!
@ kovo voltes...
ΑπάντησηΔιαγραφήΓια να μη σου πω ότι αν αρχίσω να λέω κι άλλα θα βρούμε πολλά περισσότερα κοινά από όλα εκείνα που έχουμε βρει τόσους μήνες τώρα...
Αυτά τα μικρά είναι που μας κάνουν μοναδικούς, κι αυτά είναι που αποζητούμε κι αγωνιζόμαστε να μάθουμε όταν νοιαζόμαστε για το σύντροφό μας... τους πραγματικούς μας φίλους...
* Ευχαριστώ για το κάλεσμα!
Να περνάς τέλεια, και μη το βάζεις κάτω! Ακούς;
Αυτό για σένα Βολτίτσα μου
http://youtu.be/LjB8V3ecS_U
@ mahler76
ΑπάντησηΔιαγραφήΛοιπόν, η δεύτερη, η τρίτη...η πολλοστή ανάγνωση του ίδιου βιβλίου σου αποκαλύπτει πάντα κάτι που δεν πρόσεξες τις προηγούμενες φορές. Κι αν το βιβλίο είναι πράγματι καλό, σίγουρα σε κρατά σε αγωνία παρότι ξέρεις την εξέλιξη... μυστήριο πράγμα ε;
Εμένα οι δοτικές με άγχωναν από τότε που ήμουν μαθητής. Έλα όμως που μου αρέσουν... (δεν είμαι καλά...χαχα)
Αυτό για σένα, μου αρέσει τρελλά η ερμηνεία της Κάλλας εδώ
http://www.youtube.com/watch?v=aP2j87dMWsE&feature=related
Κλασικό το λες, αλλά αξεπέραστο!
* και για να δεις πόσο απέχει η κουλτούρα από την υποκουλτούρα την ώρα που έγραφα τις πιο πάνω αράδες είχα στο μυαλό αυτό
http://www.youtube.com/watch?v=rOahuhD5nNc&feature=related
Το οποίο πρωτοάκουσα σε μια παλιότερη ανάρτησή σου, εκείνη με το παντελόνι... θυμήθηκες;
Φιλώ κ χαιρετώ σε
αυτός είναι και ο λόγος που διαβάζω και ξαναδιαβάζω κάποια βιβλία. Σε ευχαριστώ και για τα 2 βίντεο. Κλασικά στα είδη τους :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλό σου βράδυ.
@ Dee Dee
ΑπάντησηΔιαγραφήΓεια σου Dee Dee και καλωσόρισες στη συντροφιά μας και στο σπιτικό μου!
Αυτό το παιχνίδι από την πρώτη στιγμή μου έκανε κλικ. Και να σκεφτεί κανείς ότι δε μετέχω στα μπλογκοπαίχνιδα που κατά καιρούς με καλούν. Τα βαριέμαι... τούτο όμως εξ' αρχής μου άρεσε.
Θαρρώ πως τούτη είναι η πρώτη φορά που ανταμώνουμε, αλλά εδώ και λίγο καιρό σε "παρακολουθώ" σιωπηλός μέσα από τα σχόλια που κάνουμε σε μπλογκ κοινών φίλων.
Ευτυχώς δεν έχω το ίδιο πρόβλημα με τη μνήμη όπως εσύ! Ξεχνάω ονόματα κι ό,τι μονάχα με άφησε παγερά αδιάφορο. Εκεί μάλιστα, είναι σαν να μην είδα ποτέ κάποιο φιλμ ή σα να μη διάβασα ποτέ το λογοτεχνικό βιβλίο! Τραγικό ε;
Νομίζω ότι αν ζήσω πολύ καιρό μακριά από παράκτια πόλη θα μαραζώσω. Η αρμύρα του αγέρα τα χειμωνιάτικα βράδια, το χρώμα που παίρνει ο ορίζοντας την ώρα της δύσης... εκείνο το σαπφείρινο μαβί δε μπορείς να το βρεις πουθενά. Κι έπειτα όταν αγριεύει, μοιάζει τόσο με τις ψυχές μας... Δεν ξέρω τι εκείνο που με κάνει να νιώθω τέτοια εξάρτηση μαζί της. Ίσως ότι πάντα εκεί κι ακούει τις σκέψεις μου, χαρίζοντας λίγη από την ενέργειά της ασταμάτητης κίνησής της. Τα βουνά μου αρέσουν, άνοιξη κυρίως. Δεν ξέρω από που έρχεσαι, που είναι το σπιτικό σου... αλλά εμείς στην Πελοπόννησο από Ορεινές εξορμήσεις άλλο τίποτα. Κοίτα εδώ
http://seiriopolis.blogspot.com/2011/03/blog-post_27.html
Εννοείται ότι οι ματιές είναι διακριτικές, αλλά με γοητεύει το γεγονός ότι κάθε άνθρωπος κουβαλά την ιστορία του, την οποία προσπαθώ να μαντέψω.. ξέρεις τα μάτια των ανθρώπων λένε τόσα πολλά, που οι λέξεις είναι φτωχιές μπροστά τους.
Οι μεγάλοι χώροι πάντα με έκαναν να νιώθω ένα παράξενο συναίσθημα. Μοναξιά μέσα σε τόσο κόσμο, απεναντίας τα μικρά μαγαζιά με κάνουν να νιώθω ζεστά. κάτι σα το σπίτι μου... Κάποια μπιστρό ή ένα wine bar (το μοναδικό στο είδος του στην πόλη μου) είναι το καλύτερό μου, με συντροφιά φίλων κι εκλεκτές μουσικές.
Οι μουσικές είναι ταξίδια ψυχής. Πως να μη νιώθεις ικανοποίηση και πληρότητα όταν με έναν μαγικό τρόπο έχεις ανακαλύψει ένα νέο μέσο που σε ταξιδεύει;
Πολύ χαίρομαι (είσαι η πρώτη που γνωρίζω) που αφενός μπορεί να αντιληφθεί αυτό που περιγράφω κι αφετέρου το βιώνει. Θαρρώ ότι είναι παράξενο πισωγύρισμα στο χρόνο τούτη η αίσθηση. Κάτι σα διακτινισμός... αστραπιαία λειτουργεί σε μένα.
Ααα με το ροχαλητό το ψιλοπαλέυω... ας είναι καλά ο στρατός σε αυτό το κομμάτι! Στην αρχή υπέφερα, γιατί παρόλη την κούρασή μου ξυπνούσα από τα ροχαλητά 70 φαντάρων με τους οποίους μοιραζόμουν το θάλαμο. Φαντάσου κοιμόμουν με ωτοασπίδες και πάλι ακουγόντουσαν τα ροχαλητά... Ώσπου η λύση δόθηκε με φυσικό τρόπο... όχι δεν κουφάθηκα....χαχα... συνήθισα να μην ακούω (ή να αγνοεί με κάποιον τρόπο ο εγκέφαλός μου) αυτόν τον εκνευριστικό ήχο. Τώρα αν είναι να δημιουργήσω πρόβλημα ανάμεσα σε σένα και τον άνδρα σου, δε θα επιχειρήσω να κοιμηθούμε στο ίδιο κρεβάτι....μη σου πω ούτε στο ίδιο δωμάτιο...χε χε
Τα καρώ και τα ριγέ ας πούμε πως είναι το φετίχ μου! Εκεί ο όλος ο κόσμος θα κοιτάξει να πάρει ένα μονόχρωμο (που λέει ο λόγος) πουλόβερ, εγώ πρώτα θα καμακώσω ένα καρώ! Έχω μια φίλη που με πειράζει γιατί μου τη συνήθεια... εννοείται ότι η ντουλάπα μου έχει δεκάδες καρώ και ριγέ ρούχα. Χμμμ, στις ταπετσαρίες επίπλων δεν έχω τέτοια εμμονή...χα χα χα (ρε λες να είμαστε ψυχαναγκαστικοί τύποι...χαχα)
Μιαν ανάρτηση εσύ και μιαν εγώ για να απαντήσω! Μια χαρά είμαστε! Όσο για το κακτ κράτησε το για αλλού! Εδώ μέσα είμαστε όλοι, όπως νιώθουμε... δεν υπάρχουν "τυπικούρες".
Με τον καιρό θα σε ανακαλύψω κι εγώ! Δώσε μου λίγο χρόνο ε...
Τούτο για σένα!
Το αγαπώ ιδιαίτερα, μου το θύμησες άθελά σου. Από την εποχή του στρατού, της θητείας μου οι αναμνήσεις του...
http://www.youtube.com/watch?v=jmKT92K-ZLM&feature=related
Φιλώ και χαιρετώ σε!
@ sunnefoula
ΑπάντησηΔιαγραφήΌχι βέβαιααα! χε χε
Άντε περιμένω να σε δω... μετρώ τις μέρες αντίστροφα.
Ελπίζω να είσαι καλά!
Φιλάκι; Σμουτς
@ karkinos7
ΑπάντησηΔιαγραφήAlexis μου, καλή γραμματική και συντακτικό ξέρεις μονάχα εσύ, η μεγάλη δικηγοράρα της Ευαλπίδων.. σου πάω εγώ κόντρα... τώρα που έχεις και σκοτούρες με την Παναχαΐκή... εν τω μεταξύ (δοτική για να μην ξεχνιόμαστε) ήθελα να σου χαρίσω αυτό το βίντεο, αλλά τόσο μορφωμένος που είσαι δεν ξέρω αν μπορείς να καταδεχθείς να το αντικρίσεις!
http://www.youtube.com/watch?v=9xtBFIi1L2g&feature=related
* εδώ μου στάθηκε το αγκωνάρι...χα χα χα
_______________________
Χωρίς πλάκα τώρα, ξέρω πόσα κοινά έχουμε Καρκινάκι μου. Τα έχουμε πει και τα έχουμε αναλύσει... Προσπάθησε να χαμογελάς και να κρατάς την αισιόδοξη πλευρά των πραγμάτων!
Φιλώ κ χαιρετώ σε
Χαιρομαι που σου θυμισα την Μαριω μια και ειμαι κι εγω Σαλονικια :):) Πολυ ωραια τραγουδι, που επισης δεν γνωριζα :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΑπο βουνα, εχω μια περισσοτερη αδυναμια στον Χολομωντα (Χαλκιδικη), ειναι το χωριο μου εκει (Αρναια) που εχω μεγαλη αγαπη :) Αν ανεβεις προς τα μερη μας, να την επισκεφτεις , υποσχομαι πως δεν θα σε απογοητευσει :)
Αρναια
Αν και ευχαριστως θα επισκεφτομουν και την Ζαρουχλα και τα Καλαβυτα και την υπεροχη λιμνη Τσιβλου!! Εχετε απιθανα μερη που ομως δεν εχω καταφερει να ερθω να τα απολαυσω. Μονο μικρουλα, επειδη εχω ξαδερφια με καταγωγη απο την Χωρα (Καλαματα), αλλα λιγα θυμαμαι.
Λοιπον, το βρηκα τι θα γινει. Θα εχεις εσυ ενα σπιτι παραθαλασσια κι εγω ενα στο βουνο. Θα επισκεπτομαστε ο ενας τον αλλον τα Σαββατοκυριακα. Εγω θα σε κερναω μπρουσκο κρασακι με τοπικα προιοντα για συνοδευτικα κι εσυ τσιπουρακι με μεζεδακια :):):)
Στην αναρτηση που διαβασα για την εκδρομη, νομιζα οτι εγραφα εγω... ειδικα στην αρχη. Εχουμε καποια τοσο ιδια χαρακτηριστικα. Οπως το να σου αρεσουν τα μοναχικα ταξιδια για να ακους τις μουσικες που επιλεγεις και η καλη παρεα μετα.
Σε συμπαθησα πολυ....( ειναι επειδη καταδεχτηκες και το ροχαλητο μου, ας οψεται η στρατιωτικη εκπαιδευση χαχα!)
Την επομενη φορα που θα εχω διαθεση για τοσο μεγααααλο σχολιο , θα στο στειλω με μειλ, το υποσχομαι :):):)
Εχουμε χρονο να γνωριστουμε ουυυυυ, εχω 4 χρονια το blogακι μου και μου αρεσει οπως στην αρχη, ισως και ακομη περισσοτερο με τον καιρο. Ποσο μαλλον οταν γνωριζω ομορφους ανθρωπους :)
Μια υπεροχη μερα ευχομαι!!!