Ο Σείριος σε απρόβλεπτα ακούσματα!

Θυμάστε έναν δίσκο που είχε βγάλει η Χ. Αλεξίου κάπου στα 1987, με τίτλο "Η Χάρις Αλεξίου σε απρόβλεπτα τραγούδια"; Τον χάζευα σήμερα (και τελικά έβαλα να τον ακούσω) καθώς τακτοποιούσα μια σειρά πραγμάτων μου. Παραφράζοντας τον τίτλο σκέφτηκα πόσες πολλές αντιφατικές μουσικές παντρεύουμε μέσα μας! Δεν ξέρω για σας, αλλά στο σπιτικό μου το ραδιόφωνο δε σταματά να παίζει! Δυο κλικ αριστερά η ροδέλα των FM και από το Δεύτερο Πρόγραμμα, στον Μελωδία... κι έπειτα Τρίτο Πρόγραμμα και μετά πολλά κλικ δεξιά στάση σε... ανάλαφρο πρόγραμμα... μα στο τέλος της μέρας η ροδέλα ξαναγυρίζει στο Δεύτερο Πρόγραμμα! Κι ενώ έχω πολλές μουσικές σταθερές κι αγάπες τις οποίες κατά καιρούς βλέπετε εδώ, υπάρχουν και κάποια κομμάτια "καλλιτεχνών" τα οποία μου αρέσουν άλλοτε για το στίχο τους, άλλοτε για τη μουσική τους κι άλλοτε μόνο και μόνο γιατί με κάνουν να χαμογελάω σκεπτόμενος κάποιο πρόσωπο με το οποίο τα έχω συνδυάσει. Για παράδειγμα, μπουζουκοτράγουδα λαϊκά τραγούδια (sic) δεν άκουγα ποτέ ούτε ακούω, αλλά στη διάρκεια της στρατιωτικής θητείας, τις νύχτες των ατελείωτων σκοπιών, άκουγα διάφορα πράγματα και έχει βρεθεί και αγαπημένο άκουσμα... διότι αν δε έχεις βάλει ραδιόφωνο κατά τις τέσσερις το χάραμα δεν ξέρεις τι σου λέω! Αλλά ας μη σε πάω από τώρα στα βαριά!  Δεν ξέρω αν σε έχω προϊδεάσει για το τι θα ακολουθήσει αλλά τώρα είναι η πιο σωστή στιγμή για να φύγεις, αν το κρίνεις σκόπιμο! χε χε χε

1. Η σχέση μου με τη μουσική της "Απόλυτης" έχει περάσει διάφορα στάδια, μέχρι την οριστική διαγραφή των σχέσεών μας κάπου στα δεκατέσσερα έτη μου! Λοιπόν, προτιμώ να κρατάω στην ανάμνησή μου την Αννούλα της δεκαετίας του εβδομήντα, πότε που το ταλέντο της ξεχείλιζε! Από εκείνη την περίοδο ξεχωρίζω το "δίψασα στην πόρτα σου" και σχεδόν κλαίω κάθε φορά που το ακούω! Μου θυμίζει μια φίλη καλή, που ζει μακρυά πια... Αλλά δεν είναι απρόβλεπτο κομμάτι! Είναι στα πλαίσια των μουσικών που αγαπώ! Το απρόβλεπτο είναι ότι μου αρέσει ένα κομμάτι της Βίσση με τίτλο "Κόντρα", κυρίως για τους στίχους
   
   Υπάρχει πάντα μια απόσταση μικρή
   Από τον έρωτα ως την καταστροφή
   Υπάρχει κόντρα στο μυαλό και στην ψυχή
   Μα εμείς πετάμε, γκρεμιζόμαστε
   Ξανά ερωτευόμαστε και πάμε απ’ την αρχή
   

2. Όπως είχα γράψει σε μια από τις πρώτες αναρτήσεις (τρία χρόνια πίσω) αγαπώ καθετί που είναι αυθεντικό στο είδος του! Κι επόμενη κυρία είναι εξαιρετική στο είδος που εκπροσωπεί! Η Κατερίνα Στανίση είναι γνήσια στο είδος, λαϊκή, χωρίς να προσποιείται κάτι περισσότερο από εκείνο που είναι στα αλήθεια. Και παραδέχομαι δημόσια ότι έχω πάει στα μπουζούκια (μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού) κι έχω περάσει τέλεια σε πρόγραμμά της, και λολούδια έχω πετάξει για πάρτη της και έχω τραγουδήσει!  Γιατί καλή η ποιότητα αλλά ο νταλκάς θέλει το λαϊκό του (κόπηκες; περίμενε να πάω παρακάτω)

3. Σας λέει κάτι το όνομα Φίλιππος Νικολάου; Για μένα δε λέει σχεδόν τίποτε... πάντως ο τύπος σε αλλοτινές εποχές πρέπει να είχε κάνει σουξεδάκια. Θα έχουν περάσει πέντε χρόνια από τότε που κάποιος μου είχε στείλει μια κάρτα μαζί με τους στίχους από ένα τραγούδι που λεγόταν "τόση καρδιά"... Φυσικά είχα καταλάβει το λόγο που είχαν οι στίχοι αλλά εγώ με διακριτικότητα είχα αποστείλει πεσκέσι τη χυλόπιτά μου και σαν καλό παιδί φρόντισα να μην πληγώσω τον άλλο! Μετά από αναζήτηση ανακάλυψα ότι το παραπάνω κομμάτι είναι ελληνοποίηση (παραποίηση θα έλεγα) του Bitakat Hob της Samira Said, συμμετοχή στη Eurovision του 1980... Τούτη ήταν η αφορμή για να ανακαλύψω μια φωνή που μετέπειτα αγάπησα! Ασχοληθείτε μαζί της αξίζει!  

4. Λιγοστοί είναι εκείνοι που γνωρίζουν ότι αγαπώ τους παραδοσιακούς χορούς και την παραδοσιακή μουσική. Πελοποννήσιος γαρ, αλλά οι χοροί της Θράκης είναι μέσα στην ψυχή μου! Μου αρέσουν οι ρυθμοί, τα λόγια κι οι ιστορίες που υμνούν. Χορεύω σε διάφορα χορευτικά σχεδόν δέκα πέντε χρόνια κι είναι από εκείνα τα πράγματα που με ξεκουράζουν. Από όλους τους παραδοσιακούς οργανοπαίχτες - καλλιτέχνες ξεχωρίζω το Θύμιο Γκογκίδη κι είναι κρυφή μου ελπίδα να βρεθώ σε εκείνα τα μέρη σε κάποιο γλέντι που θα παίζει μουσική! Για ακούστε πως "πιάνεται η αγάπη" ...

5. Μου αρέσει πολύ, η μουσική από ένα "σκοτεινό" συγκρότημα... Οι Βlackmore's Night μπήκαν στη ζωή μου όταν ήμουν μαθητής της Β' Λυκείου από ένα cd που μου είχε δανείσει ένας συμμαθητής μου! Νομίζω ότι κόλλησα με το κομμάτι που σας παραθέτω... τελικά το συγκρότημα δεν είναι τόσο "μαύρο" όσο πίστευα τότε. Οι μουσικές του με συνοδεύουν σε διάφορα στάδια της ζωής μου!

ΚΑΙ 

6. Κι ενώ έχεις αντέξει ίσαμε εδώ, θα αντέξεις ακόμη ένα! Μου αρέσει το "Πριν χαθεί το όνειρό" μας. Το τραγούδι του Τ. Βοσκόπουλου που έχω συνδυάσει με ένα γλέντι που είχαμε κάνει στο στρατό.... μου προξενεί ένα συναίσθημα χαρμολύπης... 

"άσε με να σε αγαπάω κι όπου φτάσουμε..."

Αυτάααα! Ως εδώ ήταν τα απρόβλεπτα τραγούδια. Όμορφο υπόλοιπο Κυριακής σε όλους σας! Κλείστε τις τηλεοράσεις. Μας κούρασαν οι ψευτοσωτήρες! Αλήθεια εσείς έχετε απρόβλεπτα τραγούδια;

Όμορφη βδομάδα σε όλους κι όσο μπορείτε να σκέφτεστε αισιόδοξα!