Όλα τα πήρε το καλοκαίρι, κι εμάς τους δυο χέρι με χέρι...
Αν υπήρχε μονάδα μέτρησης της Κυριακήτιδας, τότε σίγουρα θα έγραφα ατομικά ρεκόρ. Και ενώ βγήκα βόλτα, κι έτρεξα κοντά σου... έτσι όπως ήσουν φουρτουνιασμένη έμεινα να σε χαζεύω προσπαθώντας να βάλω σε μιαν τάξη τους λογισμούς μου... Πότισα αρμύρα κι έμεινα να χαζεύω τον ήλιο που έδυε στην αγκαλιά σου... Κι έπειτα σηκώθηκα, περπάτησα ίσαμε τον προορισμό μου, τη δουλειά μου, σκεπτόμενος μονάχα πως αύριο είναι Δευτέρα... ακόμη μιαν αρχή... βουρκωμένη Δευτέρα...
(*) Ίσως φταίνε τα φεγγάρια . Η διάθεση μου παίζει με την ποίηση του Ελύτη και τη μουσική μελαγχολία της Βιτάλη. Δυο ακούσματα που υπάρχουν μέσα μου με την ίδια ένταση. Κοίταζα τη φωτογραφία με τον ήλιο που έδυε και τη φουρτουνιασμένη θάλασσα και δεν ήξερα, δε μπορούσα να διαλέξω ποιο κομμάτι ταιριάζει καλύτερα... παραθέτω και τα δυο. Άλλωστε τα έχω ακούσει ισάριθμες φορές απόψε...
Αλήθεια, μόνο η δική μου φαντασία βλέπει αυτά τα κύματα που σκάνε στο βράχο σαν δυο ανθρώπινα σώματα; Τι είναι το κλικ της μηχανής κι η κίνηση του διαφράγματος... κλέβουν στιγμές που όμοιες τους δε θα υπάρξουν...
Καλή βδομάδα σε όλους!!!
Δεν σε γελούν τα μάτια σου,
ΑπάντησηΔιαγραφήμια νερένια χορεύτρια έκλεισε
το κλικ του φακού ...
Για όλα φταίνε τα φεγγάρια...δεν το ξέρεις???
Φιλιά, καλημέρα και
Καλή εβδομάδα αγαπημένε μου Σείριε
Εγώ διακρίνω ένα παιδί να τσαλαβουτάει στο κύμα γελώντας, κόντρα στα βουρκωμένα φεγγάρια...;)
ΑπάντησηΔιαγραφήΟντως, απιστευτο τι αιχμαλωτιζει ενα κλικ :):)
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλη εβδομαδα σειριε μου!
xxxxx
βλεπουμε αυτο που θελουμε να δουμε.. και ναι ειναι χορευτρια, ειναι παιδι ποιος ξερει..
ΑπάντησηΔιαγραφήπαντως εχει ψυχη
σειριε μου καλη βδομαδα και σε σενα !
Μα όλα δε τα παίρνει το καλοκαίρι...την ανεμελιά την ξεγνοιασιά...την ηρεμία της θάλασσας...τη δροσιά;;;
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε άλλο μήκος κύματος!!!
Την Καλημέρα μου!!!
Καλή Βδομάδα να έχουμε!!!
Φιλιά Πολλά!!!
Καταπληκτική φωτογραφία!
ΑπάντησηΔιαγραφήΔώρο ενός φακού στα μάτια και στη φαντασία!
Καλή εβδομάδα!
Κοίτα τώρα που ήλθα όχι να σχολιάσω (θύμωσε, εγω θυμώνω πάντα όταν μου το κάνουν) αλλά να σου δώσω ένα νέο. Ανακάλυψα κάτι στην Πάτρα που μπορεί να σ'ενδιαφέρει και στο κάνω....δωρακι!
ΑπάντησηΔιαγραφήhttp://mikrikouzina.blogspot.com/2012/01/blog-post.html
Φιλάκια πολλά (δεν σχολιάζω φεγγάρια σήμερα - εχω μια τρομερη γριπη που μου εχει καταποντισει ολο τον ρομαντισμο μου)
τα μάτια της ψυχής βλέπουν ότι θέλουν, τώρα τα φεγγάρια φταίνε, οι αγκαλιές, τα τραγούδια ποιος ξέρει και τι σημασία έχει, να είσαι καλά αγαπητέ μου
ΑπάντησηΔιαγραφήένα κλικ...αιχμαλωτίζει για πάντα μια όμορφη στιγμή...βλέπω και εγώ τις δυο μορφές...που μοιάζουν να χορεύουν πάνω στο βράχο...ίσως γιατί και το δικό μου καλοκαίρι μου έφερε κάτι...τα φεγγάρια...αν τα κοιτάς για πολύ...σε μαγεύουν θαρρείς...!
ΑπάντησηΔιαγραφή@ Levina
ΑπάντησηΔιαγραφήἌφησέ με να' ρθῶ μαζί σου. Τί φεγγάρι ἀπόψε! Εἶναι καλὸ τὸ φεγγάρι, - δὲ θὰ φαίνεται ποὺ ἄσπρισαν τὰ μαλλιά μου. Τὸ φεγγάρι θὰ κάνει πάλι χρυσὰ τὰ μαλλιά μου. Δὲ θὰ καταλάβεις. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.
Καλή βδομάδα να έχεις εξαίσια Levina μου! Να πω την αμαρτία μου αντικρίζοντας τα κύματα με τη φαντασία μου έβλεπα κάτι βίαιο... είδες τι είναι διάθεση...; Σε κάνει να βλέπεις "παράξενα" εκεί που δεν υπάρχουν! Κρατώ την εκδοχή της νερένιας χορεύτριας... γιατί μου άρεσε!
Καλό βράδυ!
*πράγματι το φεγγάρι κάνει παιχνίδια με τη διάθεσή μας!
http://youtu.be/-b5asxhvzxc
@ kovo voltes...
ΑπάντησηΔιαγραφήΒολτίτσα μου κρατώ τις παιχνιδιάρικες εικόνες που σου γέννησε η εικόνα τούτη... είναι σαφώς καλύτερη από εκείνη τη βίαιη που η φαντασία μου έπλασε!
Έχω την αίσθηση ότι διακρίνω έναν "εξοργισμένο" άνδρα ο οποίος έχει σηκώσει απειλητικά το χέρι του προς ένα πεσμένο σώμα... τι γεννά η φαντασία σε μιαν στιγμή που η διάθεση δεν είναι παράξενα πειραγμένη ε;
Κλείνω μέσα μου το παιδί που γελάει στα βουρκωμένα φεγγάρια (κάποιες εκφράσεις σου τις ζηλεύω...) και φαντάζομαι τον εαυτό μου παιδί στον Αι Γιάννη του Πηλίου ή καλύτερα στη Λαμπινού του Πηλίου...
http://www.youtube.com/watch?v=BX3Ztxtm6F4
Πολλά φιλιά κουκλίτσα μου!
@ Dee Dee
ΑπάντησηΔιαγραφήΜα πραγματικά είναι ίσως η μοναδική εφεύρεση του ανθρώπου που μπορεί να παγώσει το χρόνο έστω και για κάποια νανοσεκόντ. Κι έπειτα η στιγμή αυτή δεν θα επαναληφθεί ποτέ ίδια όμως υπήρξε κι εσύ πρόλαβες να την έχεις...
Λατρεύω τη φωτογραφία, τα κλικ της μηχανής για αυτή τη μοναδική δύναμη που έχει!
Αυτό για σένα
http://www.youtube.com/watch?v=-h1fX2IN1HQ
*μου έχεις βάλει ψηλά τον μουσικό πήχη... ελπίζω να σου αρέσει κι αυτή η κάπως "δύσκολη" μουσική επιλογή...
Καλή βδομάδα
@ ❤
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτό ξαναπές το! Βλέπουμε όσα η διάθεση μας αφήνει να φανταστούμε τη δεδομένη στιγμή... όπως έγραψα και στη Βολτίτσα εμένα η "πειραγμένη" διάθεση έβλεπε άσχημα εκείνη τη στιγμή όμως κοιτώντας σήμερα πιστεύω ότι είναι μια νερένια χορεύτρια, ένα παιδί που παίζει γελώντας, ένα κακό που σπάζει σε χίλια κομμάτια για να φτιαχτεί κάτι νέο...
Αυτό νομίζω πως έχει ψυχή...
http://youtu.be/RYVr4vCTjrs
Φιλώ κ χαιρετώ σε
@ karkinos7
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα παίρνει άραγε όλα...; Δε θα το δεχόμουν αν δε το έλεγε ο Ελύτης στους στίχους του... αλλά γαι το λέει ο ποιητής κάτι περισσότερο θα ήξερε! Έχω την αίσθηση ότι όλα τα παίρνει η αέναη κίνηση της θάλασσας, την ίδια που η κίνηση αυτή γίνεται η ελπίδα πως όλα μπορούν να αλλάξουν!
Τούτες οι μέρες μας, με τους ρυθμούς κ τις έγνοιες που έχουν δεν μοιάζουν την απότομη κατεβασιά ενός χείμαρρου; ε;
Το ποτάμι για μας...
http://youtu.be/1OuTwD5LIAQ
Σε φιλώ
*στις προσευχές μου!
@ Το Φαουδι
ΑπάντησηΔιαγραφήΦαούδι μου, όπως έγραψα και στη DEE DEE νομίζω ότι η φωτογραφία είναι η πιο "έξυπνη" εφεύρεση του ανθρώπου! έχει το μαγικό τρόπο να παγώνει το χρόνο και να σου χαρίζει κάτι ανεκτίμητο το οποίο δε θα επαναληφθεί ποτέ, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο... μόνο και μόνο γιατί ο ήλιος δε θα βρίσκεται στην ίδια θέση...
Κι αν χαθούμε η στιγμή εκείνα θα μείνει...
http://youtu.be/a2j8tJueZFU
@ Ginger
ΑπάντησηΔιαγραφήΣιγά μη θυμώσω για τούτο καλή ε-θεία! Όσο για το μαγαζί που έστειλες στη σχετική παραπομπή, ξέρω που είναι στην πόλη μου.
Και δε το λέω για να παινευτώ, αλλά ξέρω το κέντρο της πόλης, τις γειτονιές της σπιθαμή προς σπιθαμή! Μπορώ να σε οδηγήσω με κλειστά μάτια στα πιο παράξενα μέρη αυτής της πόλης... Δεν έχω ψωνίσει ποτέ τίποτε από το συγκεκριμένο μαγαζί... ψωνίζω από ένα συναφές στην Άνω Πόλη. Για την ιστορία πάντως, το μαγαζάκι αυτό βρίσκεται πολύ κοντά στην πηγή της Τεντούρας... χε χε χε
Περαστικά Gingeraki μου!
Αχ, θα σου στείλω την καλησπέρα με μια γυναίκα, όλο τσαγανό που συμπαθούσα ιδιαίτερα
http://youtu.be/qSEcKZo9Cic
Φιλώ κ χαιρετώ σε!
Περαστικούλια...
Aaa κι αυτό για σένα, γιατί αγαπώ την πόλη μου όσο λιγοστά πράγματα
http://www.youtube.com/watch?v=1z14GBoljfc
@ BLUEPRINTS
ΑπάντησηΔιαγραφήΠως το έλεγε ο Μικρός (σοφός) Πρίγκιπας;
Μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Την ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν
Η Αλεπού κοίταξε το Μικρό Πρίγκιπα, για πολύ ώρα.
-Σε παρακαλώ εξημέρωσέ με! είπε.
-Το θέλω, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, αλλά δεν έχω πολύ χρόνο. Έχω να ανακαλύψω φίλους και πολλά πράγματα να γνωρίσω.
-Γνωρίζουμε μονάχα τα πράγματα που εξημερώνουμε, είπε η αλεπού. Οι άνθρωποι δεν έχουν πια καιρό να γνωρίζουν τίποτα. Τ’ αγοράζουν όλα έτοιμα απ’ τους εμπόρους. Επειδή όμως δεν υπάρχουν έμποροι που να πουλάν φίλους, οι άνθρωποι δεν έχουν πια φίλους. Αν θέλεις ένα φίλο, εξημέρωσέ με.
-Τι πρέπει να κάνω; Είπε ο μικρός πρίγκιπας.
-Χρειάζεται μεγάλη υπομονή, απάντησε η αλεπού. Στην αρχή θα καθίσεις κάπως μακριά μου, έτσι, στο χορτάρι. Θα σε κοιτάζω με την άκρη του ματιού κι εσύ δε θα λες τίποτα. Ο λόγος είναι πηγή παρεξηγήσεων. Κάθε μέρα, όμως, θα μπορείς να κάθεσαι όλο και πιο κοντά…
Την επόμενη μέρα ο μικρός πρίγκιπας ξαναήρθε.
-Θα ήταν καλύτερα αν ερχόσουν την ίδια πάντα ώρα, είπε η αλεπού. Αν έρχεσαι, για παράδειγμα, στις τέσσερις τ’ απόγευμα από τις τρεις θ’ αρχίζω να είμαι ευτυχισμένη. Όσο περνάει η ώρα τόσο πιο ευτυχισμένη θα νιώθω. Στις τέσσερις πια θα κάθομαι σε αναμμένα κάρβουνα και θ’ ανησυχώ. Θ’ ανακαλύψω την αξία της ευτυχίας. Αν έρχεσαι όμως όποτε λάχει, δε θα ξέρω ποτέ τι ώρα να φορέσω στην καρδιά μου τα γιορτινά της…Χρειάζεται κάποια τελετή.
-Τι πάει να πει τελετή; Είπε ο μικρός πρίγκιπας.
-Είναι κι αυτό κάτι που έχει ξεχαστεί από καιρό, είπε η αλεπού. Είναι αυτό που κάνει μια μέρα να μη μοιάζει με τις άλλες, μια ώρα με τις άλλες ώρες. Υπάρχει, για παράδειγμα, μια τελετή στους κυνηγούς. Χορεύουν την Πέμπτη με τα κορίτσια του χωριού. Η Πέμπτη λοιπόν είναι υπέροχη μέρα. Πάω και κάνω βόλτα ίσαμε τ’ αμπέλι. Αν οι κυνηγοί χόρευαν οποτεδήποτε, οι μέρες θα έμοιαζαν σαν όλες, κι εγώ δε θα είχα ποτέ διακοπές.
Έτσι ο μικρός πρίγκιπας εξημέρωσε την αλεπού. Κι όταν πλησίασε η ώρα του αποχωρισμού:
-Αχ, είπε η αλεπού… Θα κλάψω.
-Εσύ φταις, είπε ο μικρός πρίγκιπας, εγώ δεν ήθελα το κακό σου, εσύ θέλησες να σε εξημερώσω…
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
@ Blueprints (η συνέχεια...)
ΑπάντησηΔιαγραφή-Σωστά, είπε η αλεπού.
-Όμως θα κλάψεις, είπε ο μικρός πρίγκιπας.
-Σωστά, είπε η αλεπού.
-Τι κέρδισες λοιπόν;
-Κέρδισα, είπε η αλεπού, το χρώμα του σταριού.
Έπειτα πρόσθεσε.
-Πήγαινε να ξαναδείς τα τριαντάφυλλα. Θα καταλάβεις πως το δικό σου είναι μοναδικό στον κόσμο. Θα ξανάρθεις να με αποχαιρετήσεις και θα σου χαρίσω ένα μυστικό.Ο μικρός πρίγκιπας πήγε να ξαναδεί τα τριαντάφυλλα.
-Δε μοιάζετε καθόλου με το δικό μου τριαντάφυλλο, δεν είσαστε τίποτα ακόμα, τους είπε. Κανείς δε σας έχει εξημερώσει και δεν έχετε εξημερώσει κανέναν. Είσαστε όπως ήταν η αλεπού μου. Μια αλεπού ίδια μ’ άλλες εκατό χιλιάδες. Γίναμε όμως φίλοι και τώρα είναι μοναδική στον κόσμο.
Και τα τριαντάφυλλα στέκονταν θιγμένα.
-Είσαστε όμορφα, όμως είσαστε άδεια, τους είπε ακόμα. Δεν πεθαίνει κανείς για σας. Βέβαια, το δικό μου τριαντάφυλλο ένας απλός περαστικός θα έλεγε πως σας μοιάζει. Όμως εκείνο μόνο του έχει περισσότερη σημασία απ’ όλα εσάς, αφού εκείνο είναι που πότισα. Αφού εκείνο έβαλα κάτω απ’ τη γυάλα. Αφού εκείνο προστάτεψα με το παραβάν. Αφού σ’ εκείνο σκότωσα τις κάμπιες (εκτός από δύο τρεις για να γίνουν πεταλούδες). Αφού εκείνο άκουσα να παραπονιέται ή να κομπάζει ή κάποιες φορές ακόμα να σωπαίνει. Αφού είναι το τριαντάφυλλό μου.
Και ξαναγύρισε στην αλεπού:
-Αντίο, είπε…
-Αντίο, είπε η αλεπού. Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Την ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν.
-Την ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν, επανέλαβε ο μικρός πρίγκιπας για να το θυμάται.
-Είναι ο χρόνος που ξόδεψες για το τριαντάφυλλό σου που το κάνει τόσο σημαντικό.
-Είναι ο χρόνος που ξόδεψα για το τριαντάφυλλό μου…είπε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται.
-Οι άνθρωποι ξέχασαν αυτή την αλήθεια, είπε η αλεπού.
-Μα εσύ δεν πρέπει να την ξεχάσεις. Γίνεσαι για πάντα υπεύθυνος για ό,τι έχεις εξημερώσει. Είσαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό σου…
-Είμαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό μου… Ξανάπε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται…
ΑΝΤΟΥΑΝ ΝΤΕ ΣΑΙΝΤ-ΕΞΥΠΕΡΥ
Καλή βδομάδα συνήγορε μου!
Χαιρετίσματα στην παρέα σου!
@ nin@
ΑπάντησηΔιαγραφήΓεια σου nin@ και καλώς όρισες στη συντροφιά μας! Τυχερή είσαι που το καλοκαίρι σου έφερε κάτι και δε σου πήρε κάτι άλλο...
Ο Ελύτης λέει σε ένα ποίημα του
...η λάμψη μου επέστρεψε στον ήλιο.
Κείνος με πέμπει τώρα μέσα στην τέλεια σύνταξη της πέτρας και του
αιθέρος
Λοιπόν, αυτός που γύρευα, είμαι.
Ω λινό καλοκαίρι, συνετό φθινόπωρο
Χειμώνα ελάχιστε
Η ζωή καταβάλλει τον οβολό του φύλλου της ελιάς
Και στη νύχτα μέσα των αφρόνων μ' ένα μικρό τριζόνι κατακυρώνει
πάλι το νόμιμο του Ανέλπιστου.
Να σου την αλήθεια το φεγγάρι μου έχει χαρίσει μερικά υπέροχα φωτογραφικά κλικ που πράγματι με έχει μαγέψει η δύναμή του, όσο και μερικά παράξενα κλικ στην ψυχή που ακόμη δεν έχω καταλάβει αν είναι κλικ από μια κλειδωνιά που κλείδωσε ή ξεκλείδωσε ένα μικρό ντουλάπι της ψυχής μου!
Με τον καιρό θα σε ανακαλύψω κι εγώ!
Φιλώ κ χαιρετώ σε!
καλώς σας βρήκα...λατρεμένος ο Ελύτης...ότι μου έφερε το καλοκαίρι το πήρε ο χειμώνας...ξέρεις οι αγάπες του καλοκαιριού δεν αντέχουν τη παγωνιά του χειμώνα...!
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ Ελύτης είναι κεφάλαιο μεγάλο για μένα! Ό,τι σου πήρε ο χειμώνας, θα στο επιστρέψει μιαν άνοιξη... κι η ζωή θα σου χαμογελάσει ξανά, και τα αρώματα της θα σε πλημμυρίσουν...
ΔιαγραφήΜη χάνεσαι, από τη συντροφιά μας!
Λατρεμένη η Σπεράντζα (τι όνομα !) σ'ευχαριστώ. Γιά την πόλη σου δεν θα σχολιάσω (δεν θα είμαι αμερόληπτη) γιατί έχω άσχημες μνήμες. Συνδέεται με τον πρώτο μου έρωτα (χιλιάδες χρόνια πριν) που εξελιχθηκε άσχημα. Ετσι γιά μένα η Πάτρα και το Παρίσι (άλλη πόλη με άσχημες μνήμες) είναι σαν να μην υπάρχουν. Φιλιά πολλά
ΑπάντησηΔιαγραφήΈχεις διαβάσει βιβλία της Σπεράντζας? Τι χαρακτήρας θεέ μου! Άνδρας σωστός... τη θαυμάζα ιδιαίτερα για το τσαγανό που είχε! Άρπαξε τη ζωή της από τα μαλλιά και πορεύθηκε!
ΔιαγραφήΌσα για τα "παλιά" εκείνα που σε συνδέουν με την πόλη μου... είναι πια πολύ παλιά για να σε απασχολούν...δεν είναι?
Καλό Σ/Κ
φιλώ κ χαιρετώ σε
Σείριε αγαπημένε μου
ΑπάντησηΔιαγραφήβίαιος είναι ο χορός,
βίαιες οι κινήσεις....συνθέτουν λόγια, έκφραση, συναισθήματα...
δεν γίνεται να χορεύεις σε slow motion !! Μακάρι να μπορούσα να σου ζωγραφίσω αυτό που βλέπω γιατί γνωρίζω πολύ καλά πως διαφορετικά βλέπουν τα μάτια των ανθρώπων και
ας εστιάζουν στο ίδιο θέμα :)
Nα την κρατήσεις την νερένια...
έτσι και αλλοιώς δική σου είναι!!!
δεν είχα σκεφτεί αυτή την εξήγηση στην έννοια του χορού! πόσο δίκιο έχεις... θα μπορούσε ποτέ να είναι άνευρος ένας χορός? όχι φυσικά!
ΔιαγραφήΘα κρατήσω τη νερένια και θα ελπίζω σε μιαν μελλοντική μας συνάντηση (άραγε θα μπορούσε να συμβεί μια σύναξη αναγνωστών?) να δω εκείνα που η δική σου ματιά ζωγραφίζει!
Καλό Σ/Κ Levina μου!
Κοίτα να δείς απο πού αρχίζω τα σχόλια και αν φτάσουν ως τον Σείριο, εκεί θα συναντηθούμε.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτή η φωτογραφία απο την πρώτη στιγμή μου έδωσε τη εντύπωση ενός παθιασμένου τάνγκο. Τι να πω, όταν είδα τώρα και το σχόλιο της Levina που είναι ζωγράφος, ήμουν σίγουρη ότι δεν έκανα λάθος.
Αν δεν ήταν ο φακός σου να αποτυπώσει το στιγμιότυπο, αυτά τα δυο νερένια πλάσματα, θα είχαν χαθεί για πάντα στα βάθη του Πατραϊκού, χωρίς να μας δώσουν ποτέ τη χαρά της ύπαρξης τους.
Χαίρομαι που ξεκίνησα απο εδώ.
Γεια σου Μαριμάρ! Το πρώτο σου σχόλιο, έφτασε στον προορισμό του, στο Σείριο.
ΔιαγραφήΕμένα πάλι από την πρώτη στιγμή μου άφηνε την αίσθηση κάτι σχετικά απότομου, βίαιου... ίσως η διάθεση εκείνης της στιγμής όπου τραβήχτηκε η φωτογραφία να έχει κάνει τη ζημιά!
Σημασία έχει να βλέπουν τα μάτια του καθένα διαφορετικά την ίδια εικόνα... κι ίσως δεν έχετε άδικο, πως η νερένια χορεύτρια υπάρχει κι είναι εκεί χορεύοντας το σαγηνευτικό χορό της...
Ελπίζω να τα λέμε πιο συχνά!
Καλώς όρισες στη συντροφιά μας, καλή παρέα να κάμνουμε!