Μελίνα, άραγε μας βλέπεις από εκεί ψηλά; Γελάς με το
βροντερό σου γέλιο με την κατάσταση εδώ, είμαι βέβαιος. Αλήθεια, βρήκες τον
παππού σου που τόση αδυναμία είχατε ο ένας στον άλλο, τον Τάκη τον παιδικό σου
φίλο, τον Τζούλη που τόσο αγάπησες, το Μιχάλη που ήρθε τις προάλλες, τον Γιώργο
τον πρώτο σου έρωτα, το Ροντήρη το Δασκαλό σου… Η Δέσπω, η Αλίκη, η Έλλη, η
Τζένη είναι καλά οι φίλες σου… Δε φαντάζομαι να έχεις βαρεθεί εκεί πάνω, όλο
και κάτι θα σκαρώνετε… Έτσι δεν είναι;
Το μουσείο της Ακρόπολης το καμαρώνεις τα βράδια από
εκεί; Δεν είναι πανέμορφο; Κάθε φορά που παίρνω το μετρό και σε βλέπω στο
σταθμό ξέρω πως σεργιανίζεις κάπου εκεί έξω, ξέρω πως δεν έχεις ξεχαστεί από τους Έλληνες και πως κάθε που αντικρίζουν την Ακρόπολη θυμούνται τον αγώνα σου και
ξέρουν πως αν γυρίσουν τα Μάρμαρα με έναν μαγικό τρόπο θα είσαι παρούσα.
Είναι περιττό να σου γράψω ότι ακόμη ασκείς πάνω μου
τη γυναικεία επιρροή σου κάθε φορά σε βλέπω στο TopKapi. Ίσως σε εκείνο το φιλμ να υπήρξες περισσότερο
γοητευτική παρά οποιαδήποτε άλλη φορά. Θα στο έχει πει κι ο Μάνος, το δίχως
άλλο… τι κάνεις εκείνος ο υπναράς;
Να τους δώσεις ένα φιλάκι κι από μένα κι έπειτα «να
πάτε όλοι μαζί στην ακρογιαλιά»… Πάλι γελάς Μελίνα...(;) ίσαμε εδώ κάτω σε ακούσαμε.
Δε σε ξεχάσαμε Μελινάκι!
κι εδώ σε μιαν ανεπανάληπτη ερμηνεία η Μελίνα Μερκούρη
"Αχ σεβντά μου, δε σε χόρτασε η καρδιά μου" λέει ένας στίχος... και το λατρεύω!
(ονόματα ανάρτησης με τη σειρά που τα παρέθεσα. Τάκης (Δημήτρης) Χορν, Ζυλ (Τζούλη) Ντασσέν, Μιχάλης Κακογγιάννης, Γιώργος Παππάς, Δημήτρης Ροντήρης, Δέσπω Διαμαντίδου, Αλίκη Βουγιουκλάκη, Έλλη Λαμπέτη, Τζένη Καρέζη, Μάνος Χατζιδάκις)

καλα εισαι απιστευτος και απιστευτα μεσα στο μυαλο μου
ΑπάντησηΔιαγραφήειχα σκεφτει αρχικα μες α γραψω ενα γραμμα σαν αυτο αλλα επειδη το χα ξανακανει παληα στο αλικακι
λεω αμα πια σε ασωτε
αλλα τελικα με καλυψες εσυ
και σευχαριστω
απο κει πανω θα ριχνει μπινελικια στη μερκελ θα καπνιζει θα γελαει δυνατα με τα ελληνακια εμας, με αγαπη θα γελαει και μετα ολοοι μαζι στην ακρογυαλια
Θα φανεί ότι επαναλαμβάνομαι αλλα΄θα σου πω Άσωτε ότι σε αγαπώ κι ότι μοιάζουμε σαν άνθρωποι σε πολλά σημεία!
ΔιαγραφήΞέρεις τι γίνεται με όλα εκείνα τα άτομα που θαυμάζεις; Το να τους γράψεις ένα βιογραφικό σημείωμα είναι το πιο εύκολο, το δύσκολο είναι να τους απευθύνεις το λόγο. Με ένα γράμμα, λοιπόν, τους κάμνεις οικείους κι ίσως να τους έγραφες εκείνα όλα που θα τους ρωτούσες αν τους γνώριζες στην πραγματικότητα!
Είχα γράψει πέρσι ένα μικρό αντίστοιχο γράμμα στο Μάνο Χατζιδάκι, αλλά σε εκείνον μιλούσα στον πληθυντικό!
Σίγουρα από εκεί ψηλά θα γελάει τρανταχτά με την τωρινή κατάσταση
Άκου στίχους κ χάρισε τους εκεί που πρέπει...
http://youtu.be/oOe9DrFKliM
Σε φιλώ γλυκά και σταμάτα να με ευχαριστείς. Θα κοκκινίσω...
Μπραβο Σειριε για το υπεροχο γραμμα σου!
ΑπάντησηΔιαγραφήΟπως ειπα και αλλου για μενα η Μελινα δεν εχει φυγει ποτε απο εδω ,βρισκεται παντου γυρω μας ...καποιοι απο μας την ξεχασαν αλλα δεν ειναι ποτε αργα να την ξαναθυμηθουμε και να παρουμε κατι απο το παραδειγμα της...
Γεια σου Έβιλ! Υπέροχη υπήρξε η Μελίνα... δεν την έχω βάλει στο απυρόβλητο ούτε συμφωνώ απόλυτα με κάποιες επιλογές της αλλά δεν παύει τόσο χρόνια μετά να ασκεί πάνω μου τη γοητεία της κ στο τέλος να με προσεταιρίζεται παρά τις αρχικές μου ενστάσεις.
ΔιαγραφήΑυτή ήταν μια πραγματική Σταρ!
Νομίζω ότι ελάχιστοι την έχουν ξεχάσει κι ακόμη και να νεότερα παιδιά που δεν την πρόλαβαν ξέρουν αρκετά για τον αγώνα της, για την προσπάθεια επαναπατρισμού των Μαρμάρων.
Αυτό για σένα, το αγαπώ ιδιαίτερα
http://www.youtube.com/watch?v=5E5owJR89IE
Απλά εξαιρετικός...Έυχαριστώ και εσένα όπως και τον άσωτο για τις αναφορές. Εγώ περιττεύει να κάνω μία. Την αγαπώ το ίδιο όπως εσείς. Και νομίζω, ότι θα είναι θυμωμένη με την απάθεια μας και θα μπινελικιάζει συνεχώς όσους μας έχουν προδώσει και όσους μας τρομοκρατούν...
ΑπάντησηΔιαγραφήΘα ήθελα να έβλεπα σε ένα "θείο" τραπέζι το Χατζιδάκι, τη Μελίνα, τον Τσαρούχη,τη Ρεζάν, τον Ελύτη, τη Βακαλό, τον Γκάτσο, τη Βλάχου να μιλούν και να σχολιάζουν την του παρόντος χρόνου κατάσταση. Θα είχε πραγματικό ενδιαφέρον μια κλεφτή ματιά σε αυτή την ομάδα συζήτησης...
ΔιαγραφήΔεν ξέρω αν θα "μπελίκιαζαν" η απλά γεμάτοι από θλίψη θα έβλεπαν όσα είχαν προβλέψει. Σίγουρα πάντως θα έκαναν κουβέντες μέχρι πρωίας σε κάποιο επουράνιο Ζόναρς...
Κι εκείνη θα σηκωνόταν ξαφνικά και θα μας τραγουδούσε το "Άννα μην κλαις". Στο πιάνο φυσικά θα την ακομπανιάρει ο Μ. Χατζιδάκις...
http://youtu.be/FbPpKu5Ase0
Δικιά μας ήταν , όλων μας, ζυμωμένη στο DNA μας, τα λόγια , οι κινήσεις, το ατίθασο βλέμμα της ...
ΑπάντησηΔιαγραφήΑν ζούσε εκείνη και όλοι όσοι άξιοι έφυγαν σήμερα δεν θα μας άφηναν να κοιτάμε με βλέμμα απλανές τον απένταντι τοίχο την ώρα που μας έχουν βάλει στο τραπέζι της ανατομίας και μας βγάζουν τα σπλάχνα, την ώρα που ξεπουλάνε τα χωματα της πατρίδας μας, την ώρα που έχουν στήσει το μεγάλο φαγοπότι τους επάνω μας... θα μας οδηγούσαν στην λύτρωση με τον οποιοδήποτε τρόπο, με το οποιοδήποτε κόστος... τώρα κάτι ανδρείκελα υπάρχουν γελοία ανθρωπάκια που βελάζουν και εμείς τους πετάμε κανένα γιαούρτι ή κανένα φάσκελο για να πουμε πως κάτι κάναμε!!! η επανάσταση του φάσκελου... ανώδυνη, αναίμακτη...
Αχ βρε Μελινάκι μας αφήσατε ορφανούς και μας έφαγαν οι λύκοι!
Νομίζω ότι εκείνο που την χαρακτήριζε και την έκανε να ξεχωρίζει μεταξύ άλλων ήταν η ίδια της η κίνηση. Θεατρική η κάθε κίνηση των χεριών της, το στήσιμο του κορμιού της ένα ποίημα ολοζώντανο μπρος στα μάτια σου.
ΔιαγραφήΌπως έγραψα και στους φίλους παραπάνω θα ήθελα πολύ να έβλεπα την αντίδραση της στην κατάσταση που βιώνουμε τούτους τους χρόνους. Θαρρώ πως όπως κι ο Μ. Θεοδωράκης στο μέτρο που του επιτρέπει η ηλικία του έχει δράση κάτι ανάλογο θα έπραττε κι εκείνη... θέλω να ελπίζω ότι δε θα πρόδιδε τα πιστεύω της.
Ίσως κατέβει αέρινη η παρουσία της, τη σκάλα του ουρανού τη μέρα που θα γυρίσουν τα Μάρμαρα στην Αθήνα. Στον τόπο τους, στο φως το ελληνικό που τα κάνει ακτινοβόλα.
Αν με πίστευες λιγάκι, θα ήσαν όλα αληθινά...
http://youtu.be/FbPpKu5Ase0
Αυτό για σένα, διότι το είχα λησμονήσει και το ενθυμήθηκα γράφοντάς σου για τα Μάρμαρα.
http://seiriopolis.blogspot.com/2009/01/blog-post_31.html
Υπέροχο το γράμμα σου μπορώ να πω.
ΑπάντησηΔιαγραφήΈνα μεγάλο ευχαριστώ για το τραγούδι στο τέλος, το οποίο δεν είχα ξανακούσει ποτέ και με έκανε να το λατρέψω με την πρώτη ακρόαση!
Καληνύχτα Σείριε =)
Κάτι ανάλογο είχα πάθει τον περασμένο Ιούλιο που ανακάλυψα το "μαυριμάνικο μαχαίρι". Το άκουγα αδιάλειπτα όλη μέρα για πολλές μέρες...
ΔιαγραφήΘα είχε ενδιαφέρον για μένα, να ακούσω τι σημαίνει για ένα νέο παιδί μια μορφή σαν αυτή της Μελίνας! Πιστεύω ότι αν σου δοθεί η δυνατότητα να ασχοληθείς με τον πολυσχιδή χαρακτήρα της θα είναι ένα μεγάλο μάθημα...
Δεν ξέρω αν έχεις δει τη Φαίδρα, να την αναζητήσεις οπωσδήποτε αυτή την ταινία.
http://youtu.be/_aGfGhQ8-WQ
Τόσο αυθεντική. Τόσο ελεύθερη....
ΑπάντησηΔιαγραφήΤόσο Γυναίκα... τόσο εύθραυστη και συνάμα δυναμική...
ΔιαγραφήΜελίνα Μερκούρη!
Τόσο θρυλική αυτή η παράσταση...
http://youtu.be/m4Dkz_wa4yE
*την έχω ολάκερη στη συλλογή μου την παράσταση τούτη
Ζήλεψα τώρα!!
ΔιαγραφήΣε ενδιαφέρει το αρχείο;;;
ΔιαγραφήΈξι του Μάρτη έφυγε, μα έμεινε για πάντα στην καρδιά μας. Μια υπέροχη γυναίκα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΘα το διάβασε το γράμμα σου Σείριε, και στους άλλους, είμαι σίγουρη κι έπειτα "πήγαν όλοι στην ακρογιαλιά"
Ο Κυρ-Αντώνης ήταν ένα τραγούδι που λάτρευα και τραγουδούσα πολύ, στα εφηβικά μου χρόνια, και εδώ είναι υπέροχα δοσμένο απο τους δυο μεγάλους μας καλλιτέχνες.
Το "Αχ σεβντά μου ...." πριν λίγο καιρό μου το χάρισες, μου το γνώρισες να πω καλύτερα (και σ' ευχαριστώ γι' αυτό) και λάτρεψα ακόμη περισσότερο τη ρωμηά γυναίκα που την έλεγαν, Μελίνα Μερκούρη.
Καλή μου ΜΑριμάρ, τα γράμματα, καμιά φορά, τα γράφουμε περισσότερο για να ξεστομίσουμε εμείς όλα εκείνα που θέλουμε να πούμε και λιγότερο για να διαβαστούν... βέβαια αν διαβαστούν νιώθουμε μια λύτρωση...
ΔιαγραφήΚατά σύμπτωση ο Κυρ-Αντώνης είναι το τραγούδι που τραγουδούσα περισσότερο στα έντεκα/δώδεκα χρόνια μου. (δεν ήμουν φυσιολογικό παιδί λέμεεεε) Τόσο μελαγχολικό τραγούδι, η ιστορία του κυρ-Αντώνη... κι ο στίχος "με ενα κρεβάτι, με ενα κανάτι και με κρασί πολύ" να μπερδεύται... όπως τώρα που σου γράφω και τον σιγοτραγουδάω "με ένα κανατι, με ενα κραβάτι και με κρασι πολύ". Μας το είχε μάθει μια δασκάλα αυτό το τραγούδι. εκείνη που μου γνώρισε το Χατζιδάκι κι έπειτα άλλαξε η ζωή μου...
Το "μαυρομάνικο μαχαίρι" είναι τραγούδι ΤΟΣΟ ελληνικό που μόνο μια μορφή ΚΑΘΟΛΑ ελληνική θα μπορούσε να το ερμηνεύσει τόσο αξεπέραστα. Φαντάσου αυτό το κομμάτι με ξένο στίχο ή ερμηνευτή (δεν γίνεται!!!). Εδώ καλά καλά δε μπορώ να το φανταστώ με άλλον ελληνόφωνο ερμηνευτή!
Καλή σου μέρα υπέροχη Μαριμάρ
Σου στελνω το βίντεο τούτο πιότερο για τις φωτογραφίες του
http://www.youtube.com/watch?v=szFMX_GfL7k
τόσο πολλή...Ελλάδα, τόσο πολλή...γυναίκα, μέσα σ΄ένα και μόνο όνομα και μία παρουσία! Υπάρχει, άραγες, άνθρωπος που να μην την αγάπησε, να μην τη θαυμάσε και να μη συνεχίζει να την έχει στην καρδιά του? Εξαιρετική η ανάρτησή σου...
ΑπάντησηΔιαγραφήΠράγματι, το πρόσωπο αυτό συγκεντρώνει με αφοπλιστικό τρόπο τις ποικίλες έννοιες που ορίζουν το λήμμα Ελλάς. Κι η Ελλάδα είναι γυναίκα, όπως κι η Μελίνα...γυναίκα παρούσα με δυναμισμό και μάχιμη ίσαμε το τέλος!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυνήθως τέτοιες προσωπικότητες δημιουργούν δυο πόλους. Εγώ ανήκω στη μεριά εκείνων που αγάπησα τη Μελίνα για αυτό που ήταν, για αυτά που μου ενέπνευσε. Δε την έχω τοποθετήσει στο απυρόβλητο, δεν την έχω θεοποιήσει αλλά δε μπορώ να μην παραδεχτώ ότι με μαγεύει η κίνηση κι τρόπος της.
Πόσο γοητευτικά όμορφη είναι σε τούτο το φιλμ
http://www.youtube.com/watch?v=Vuii2MJ-naI