Απ’ την παλιά περγαμηνή της θλίψης μου διαβάζωτην ιστορία μιας χώρας που την καίει η νοσταλγία του ήλιου.Σ’ αυτή τη χώρα φτάνεις με την ανεξήγητη αίγλη σου,Πανταχού παρών κι όμως απών…άνεμος εκτυφλωτικός, φωτιά σ’ ανάστημα μεγάλου ονείρουπου πυρπολείς με εξαίσια ορμή της μνήμης τ’ ακρογιάλια…Τι με κοιτάζεις τώρα μες από τον ύπνο της δροσιάς;Τι με κοιτάζεις μες απ’ το βαθύ νερό της θάλασσας;Τι με κοιτάζεις…Πύρινος άνεμος είσαι, σα θάλασσα νυχτερινή…πλησιάζεις, με ανάβεις, με πυρπολείς, καίγομαι…κι έπειτα διαλύεσαι, χανόμαστε…
Seirios
19/3/2012
Πως να βάλω τάξη στην αταξία που έχει επιβληθεί γύρω μου... το δοκίμασα δεν ωφελεί! Ο ήλιος πυρπόλησε το κορμί μου τούτο τριήμερο δίνοντας παρηγοριά, δείχνοντάς μου το δρόμο... κι ο ήχος από το επίμονο σφύριγμα σα μελωδία που δεν παύει να ηχεί εντός μου. Εικόνα θολή το μέλλον... Η πόλη από το κάστρο της. Η πόλη με τη θάλασσα της... η νέα πόλη δε θα έχει κάστρο, δε θα έχει θάλασσα... κι όμως θα πρέπει να την αγαπήσω...
 |
| ΣΤΟΠ |
* οι φωτογραφίες δικές μου. Η πρώτη από το κάστρο της πόλης κοιτώντας δυτικά. Προς την Ιταλία που πάντα κάτι μου παίρνει... Σαν ακούω για ακόμη μια φορά να ηχεί το καράβι που σαλπάρει από το λιμάνι... Η δεύτερη λεπτομέρεια από ένα τετράδιο μου, σχεδιάστηκε ανάμεσα σε λογαριθμικές συναρτήσεις, απεικονίζοντας ίσως τη διάθεση μου στο διάβα της μέρα που πέρασε. Το ποίημα το σκέφτηκα ενώσω όργωνα τη γη, πρωί πρωί... τελικά είναι μαγικό πως η επαφή με τη γη σε βυθίζει σε σκέψεις. Κι η ζωή τραβάει την ανηφόρα της...
** Παρισινή φίλη μας, γιατί σιωπάς;
*** Πάνε τα Κύθηρα, το χάσαμε το πλοίο της γραμμής...
Τα Κύθηρα πότε δεν θα τα βρούμε, το χάσαμε το πλοίο της γραμμής
Στα κύματα του Αιγαίου θα χαθούμε, δυο κύματα που σβήσανε κι εμείς...
_______________________________________________________
Τούτη είναι η 500 ανάρτηση!!! Τούτο ΕΔΩ για όσα θα ακολουθήσουν... όσα θα έρθουν... για όσες σκέψεις κάμνω σιωπηρά και δεν μοιράζομαι... για όλες εκείνες τις φορές που με έχει συνοδέψει αυτό το τραγούδι... πάντα στο νου φέρνει εικόνες, την ίδια πάντα συναυλία, την ίδια πάντα διαδρομή, την ίδια εκείνη αφιέρωση... το νέο που ανοίγεται μπροστά μου και τις αγωνίες μου....
Εσύ δεν είσαι σαν τους άλλους
είσαι απο εκείνα τα παιδιά
που μέσα στο μυαλό τους έχουν
ένα σπασμένο πύργο ελέγχου
κι ένα ραντάρ μες στην καρδιά
είσαι απο εκείνα τα παιδιά
που μέσα στο μυαλό τους έχουν
ένα σπασμένο πύργο ελέγχου
κι ένα ραντάρ μες στην καρδιά
να τα εκατοστήσεις φίλε!
ΑπάντησηΔιαγραφήΩραίο κ το ποίημα...
Να' σαι καλά Σεβάχ, μολονότι δεν έχω γενέθλια ακόμη... κάπου τον Απρίλη είναι η ημερομηνία γέννησής μου... όπως κ να έχει ευχαριστώ σε!
ΔιαγραφήΣε φιλώ κ χαίρομαι που σου άρεσε το ποίημα
Να τα χιλιάσεις ήθελα να πω (για τις αναρτήσεις!!), αλλά μπερδεύτηκα :)
ΔιαγραφήΚαλή συνέχεια στο υπέροχο ταξίδι της τέχνης! Συνέχισε να μας χαρίζεις υπέροχες αναρτήσεις :)
Σείριε...να τα χιλιάσεις αγαπητέ...να το "φουλάρεις" με όμορφες φωτογραφίες,ήχους και μυρωδιές !!
ΑπάντησηΔιαγραφή"Κι η ζωή τραβάει την ανηφόρα της..."
Όνειρα γλυκά...
Φιλάκια!
Γεια σου Λια με τις όμορφες ευχές σου! Για να χιλιάσω τις αναρτήσεις μου μάλλον πρέπει να περάσουν κι άλλα πέντε έτη αν συνεχίσω με τον ίδιο ρυθμό!
ΔιαγραφήΧρώμα κι αρώματα για σένα
http://www.youtube.com/watch?v=XZke08knkSE
Κι η ζωή τραβάει την ανηφόρα της...(πως αλλιώς;)
Πολλά φιλιά
Την κατάλαβα αμέσως τη φωτογραφία!
ΑπάντησηΔιαγραφήΘα τη συνηθίσεις τη νέα πόλη, ακόμα και χωρίς κάστρο, ακόμα και χωρίς θάλασσα. Τώρα αν την αγαπήσεις αυτό είναι άλλο θέμα. Αλλά δεν είσαι και υποχρεωμένος να το κάνεις. Αρκεί να είσαι καλά και να περνάς καλά :)
Συνέχισε να μας γράφεις, το κάνεις πολύ καλά! χαχα :)
Μα μπορείς να μην καταλάβεις τούτη την πόλη θωρώντας την από ψηλά... να μην την αναγνωρίσεις;
ΔιαγραφήΤο ζήτημα δεν είναι να συνηθίζεις κάτι, το θέμα είναι να μπορέσεις να το αγαπήσεις, να το κάμνεις κτήμα σου για να μη νιώθεις ξένο σώμα...
Σε φιλώ υψηλοτάτη! Μικρή(μικρομέγαλη) η πόλη μας, μικρές οι συνήθειες μας, μεγάλα τα όνειρά μας!
Φιλώ σας βασίλισσά μου
http://www.youtube.com/watch?v=0eclvD8zkOo
Στα 18 μου, έφυγα για πρώτη φορά από την πόλη μας και πήγα σε μία άλλη που είχε και κάστρο και θάλασσα. Ποτέ δεν κατάφερα να την αφομοιώσω και να αφομοιωθώ, δεν ξέρω γιατί. Πάντα κάτι μου έφταιγε. Ίσως επειδή δεν ήταν το ίδιο κάστρο ούτε η ίδια θάλασσα...
ΔιαγραφήΤώρα που ζω στην πρωτεύουσα, χωρίς κάστρο και χωρίς θάλασσα δίπλα, νιώθω κάπως καλύτερα.
Αλλά that's how it works for me!
Σε ευχαριστώ για το τραγούδι! Λατρεμένο :)
Kαι η νέα πόλη κάτι θα ΄χει για να βρεις να αγαπήσεις καλέ μου Σείριε ...
ΑπάντησηΔιαγραφήκαι εύχομαι να κάνεις πολλές πολλές ακόμα αναρτήσεις με την ίδια
ευαισθησία και μοναδικότητα ...
Καλημέρα και καλή εβδομάδα σου εύχομαι :))
Με τούτη την ελπίδα μένω Levina μου, να βρω τα μυστικά της και να την αγαπήσω... να με αγαπήσει... να μην είμαι πάντοτε ξένο σώμα για κείνη...
ΔιαγραφήΝα'σαι καλά για την ευχή! ελπίζω ο χρόνος να μου χαρίσει αυτή τη δυνατότητα!
Καλή σου μέρα κ να χαίρεσαι την άνοιξη που ξεκίνησε επίσημα σήμερα!
Φιλώ κ χαιρετώ σε
http://www.youtube.com/watch?v=P_tkyNNmCwA
*τι τέλεια όπου είναι αυτή, η πρώτη εκτέλεση...
Πρώτη μέρα της Άνοιξης με μια Ηλιαχτίδα και ένα ταξίδι σε αναμονή...Ξέρεις τη διαδρομή με το πλοίο που κοιτάς τα κύματα και λούζεσαι στον ήλιο και η αρμύρα να καίει το πρόσωπο σου...
ΑπάντησηΔιαγραφή''Τώρα Σωπαίνω
Μέσα μου φέρνω
Την αγωνία
Ποιος υπήρξα
Που πηγαίνω
Την Αρμονία
Από ένα κόσμο ξεχασμένο
Αλλιώς φτιαγμένο
-Εδώ Σωπαίνω.''
http://www.youtube.com/watch?v=GKfj1VFwYeY
Καλημέρες με αγκαλιές και φιλιά φιλικά!!!!
Πρώτη μέρα της άνοιξης κι ένα επίμονο κάλεσμα για κάτι αλλιώτικο, για μια στιγμή στο όνειρο πιο προκλητική από ποτέ προβάλει εμπρός μου...
ΔιαγραφήΤώρα σωπαίνω κ πράγματι εντός μου το ερώτημα φωνάζει, ποιοςυπήρξα κ που πηγαίνω... Τι με κοιτάζεις εαυτέ μου, λέγω σιωπηρά...Πύρινος άνεμος ήταν, σα θάλασσα νυχτερινή…με πλησιάσε, με ανέβασε, με πυρπόλησε και κάηκα(??)…
Υπέροχο τραγούδι μου χάρισες Καρκινάκι μου! Ευχαριστώ σε
Αυτό για σένα
http://www.youtube.com/watch?v=jL0QV7H7-o0&feature=related
Να γράψεις άλλες τόσες και άλλες τόσες. Να γράφεις, σαν να μοιραζόμαστε σε ένα δείπνο μυστικό, λέξεις...;))
ΑπάντησηΔιαγραφή*ποιά θα είναι η άλλη πόλη αλήθεια? Εντός σου ή εκτός?
Σα σε τοπίο μυστικό, είναι το αγνάντι των σκέψεων μας...
ΔιαγραφήΚι είναι μοίρασμα σε δείπνο μυστικό, η κάθε σκέψη που κατορθώσαμε να βγάλουμε από μέσα μας όμως δε θέλω να σκέφτομαι πως κάποιος στο τέλος του μυστικού δείπνου θα μας προδώσει...προς επαλήθευση της γραφής!
"Η πόλις" είναι εκτός μου... διότι η εντός μου είναι μια, εκείνη που συντροφεύει τις περισσότερες αναμνήσεις μου!
Αυτό για σένα, με την ελπίδα να σου αρέσει
http://youtu.be/uEk9OpOYp3A
είμαι και εγώ ένα από κείνα τα παιδιά με τον σπασμένο πυργο ελεγχου και θέλω εδώ να γράψεις άλλες 500+1 αναρτήσεις , μάλιστα σκέφτηκα ότι την 1001 ανάρτηση λέω να την γράψουμε μαζι έτσι γιατί το σκέφτηκα και είναι ανοιξη και ηλιος και χαίρεται όλη η πλάση!
ΑπάντησηΔιαγραφήhttp://www.youtube.com/watch?v=QqWxiYBtkFM&feature=related
Πετάς, λοιπόν, κι εγώ μονάχα ξέρω τι σ' έχει κάνει να κρατάς, την πιο τρελλή γραμμή πορείας, χωρίς μια ζώνη ασφαλείας, χωρίς να σκέφτεσαι που πας...
ΔιαγραφήΑυτό το τραγούδι Άσωτε παίζει παράξενα στη ζωή μου κι ίσως να είναι από εκείνα που θα μπορούσα να πω ότι με χαρακτηρίζει σαν άνθρωπο.
Χμ, ενδιαφέρουσα η ιδέα σου για τη συγγραφή από κοινού της 1001 ανάρτησης... αλλά νομίζω ότι θα μας πάρει καιρό ίσαμε τότε. Μήπως να το επισπεύδαμε με κάποιον τρόπο; Κι αλήθεια με τι θέμα θα ήθελες να καταπιαστούμε; (λέγε τώρα που γυρίζει!)
http://www.youtube.com/watch?v=tI0jnUwWcg4
Να συμπληρώσω Άσωτε πως σήμερα ήταν ΑΝΟΙΞΗ με τα όλα της! Γιόρτασε η φύση κι είχε βάλει τα καλά της!
ΔιαγραφήΆΨΟΓΟ το τραγούδι που άφησε κι ευχαριστώ σε!
Λέγε θέμα...
σε αλλες τοσες αναρτησεις λοιπον!
ΑπάντησηΔιαγραφήοσο για τα Κυθηρα, ή περιμενουμε το επομενο πλοιο της γραμμης για να παμε εκει, ή βουρ για αλλου..
Ωραία Φανίτσα, σε άλλες τόσες αναρτήσεις θα έχω αλλάξει βιολογικά ακόμη μιαν δεκαετία στη ζωή μου, θα είμαι τότε στα πρώτα άντα μου... εκτός πια κι αν αλλάξω ρυθμούς συγγραφής... πράγμα απίθανο! χε χε
ΔιαγραφήΤα Κύθηρα για τον καθένα από εμάς έχει συμβολικό πάντοτε χαρακτήρα κ το δίχως άλλο πίσω από τον προορισμό αυτό κρυβεται κάποιος στόχος/όνειρο το οποίο μάλλον χάθηκε... πάμε για το επόμενο όπως λες!
Καλή συνέχεια κ ελπίζω να σου αρέσει
http://www.youtube.com/watch?v=n-OByxoRlp4
πόσο μ' αρέσει ο σημερινός τίτλος ... :)
ΑπάντησηΔιαγραφήκαλή τύχη, αγόρι! όπου κι αν είσαι, ο ουρανός είναι ένας και το αστέρι σου εκεί :)
Ο σημερινός τίτλος είναι στίχος που δανείστηκα από την "ηλιαχτίδα" της Τάνιας Τσανακλίδου κι αρέσει εξαιρετικά και σε μένα διότι κρύβει μιαν αισιοδοξία!
ΔιαγραφήΚαλή τύχη σε καθέναν από όλους μας!
Όπου κι αν είμαι θα συνεχίσουμε να λέμε, δε πάω να μονάσω...χε χε
Φιλώ κ χαιρετώ σε
http://www.youtube.com/watch?v=KzzaIndsLXc
Κάτι για λογάριθμους διάβασα..χμμ μαθηματικός είσαι? (πες ότι το βρήκα!)
ΑπάντησηΔιαγραφήΕιδικά η πρώτη φωτογραφία είναι πολύ καλή =)
Σου εύχομαι να τις υψώσεις στη νιοστή τις αναρτήσεις λοιπόν :)
Καληνύχτα Σείριε!
(το βρήκες! σσσσσ μη φωνάζεις!)
ΔιαγραφήΑν υψώσω τις αναρτήσεις στη νιοστή με ν>=2 πάει καήκαμε... δε με φτάνει μια ζωή για να γράφω...χε χε χε
Καλό βράδυ μικρή μου αναγνώστρια!
*δε φαντάζομαι να σε ταλαιπωρούν τα σχολικά μαθηματικά!?
http://www.youtube.com/watch?v=YNRwwerttnI
>>όχι πείτε μου σας έχω χαρίσει τέτοιες μουσικές όπως οι αποψινές?<<
Υπεροχη η φωτογραφια απο το καστρο!! (για την αλλη της ψυχοσυνθεσης σου, δεν εχω γνωσεις να την ερμηνευσω).
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι το ποιημα πολυ ωραιο. Θα σε φανταζομουν καπου να αγναντευεις οταν το εμπνευστηκες και οχι καλλιεργοντας την γη :)
Η ηλιαχτιδα της Τσανακλιδου απο τα πιο αγαπημενα μου, νομιζω το ξαναμοιραστηκαμε μαζι, έδω ή σε μενα δε θυμαμαι.
Να τις 1000000000ασεις τις αναρτησεις :):)
πολλα φιλια!!!
Καμιά φορά η ποίηση δε γεννιέται όπως μας την έχουν "διδάξει" αλλά τη στιγμή που μπορεί να κάμνουμε πιο δύσκολα, χειρωνακτικά έργα... το ζήτημα είναι το μυαλό να δουλεύει σε κάθε περίσταση...
ΔιαγραφήΗ ηλιαχτίδα θυμόμουν ότι σου αρέσει, το είχαμε συζητήσει παλιότερα σε μιαν ανάρτηση που στο είχα χαρίσει... έχει στίχους πολύ δυνατούς, γεμάτους αισιοδοξία!
κάτσε κάτσε να βάλω τελεία στα μηδενικά γαι να διαβάσω τον αριθμό....χαχα
Να είσαι καλά DeeDee
Αυτό για σένα! Μιας και πιάσαμε τα "καλοκαιρινά" και μου θύμισες τη "μυστική παραλία"
http://www.youtube.com/watch?v=wCwwRO3Fitk
Φιλώ κ χαιρετώ σε!
Φιλάκι κ στην Ισμήνη σου!
Η ζωή ξεκινά δυνατά και πατά
ΑπάντησηΔιαγραφήσ' άλλους γαλαξίες,
συγχωρεί τους πολύ τολμηρούς
τους τρελούς και τις αξίες..
η ζωή τρέχει μ' έτη φωτός
ο καιρός δεν την τρομάζει,
προχωρεί και γι' αγάπες παλιές
ούτε που το κουβεντιάζει....http://youtu.be/VdQ9zd21WbM
Χιλιάδες αναρτήσεις ακόμα, γεμάτες όνειρα, από μικρές..ή, μεγάλες πόλεις! Χαιρετώ σε φίλε μου :0)
Πόσο όμορφο τραγούδι μου θύμισες Ονειρόκοσμε! Και απορώ πως το είχα λησμονήσει αυτό το κομμάτι που μιαν ολόκληρη εποχή το σιγομουρμούριζα...
ΔιαγραφήΤα όνειρα δε χρειάζονται μεγάλες πόλεις μήτε μικρές... χρειάζονται μεγάλους ορίζοντες, χρειάζονται ηλιοβασιλέματα κι υγεία!
Φιλώ κ χαιρετώ σε!
Συνειρμικά στο άκουσμα του τραγουδιού που έστειλες ήρθε τούτο στα χείλη μου...σε αυτή την εκτέλεση
http://www.youtube.com/watch?v=JFSHX1hpIIo
Εσύ θα με σκάσεις!!!! Μαζί και το λάπτοπ μου. Δυο λέξεις γράφω, κολλάει. Όπως έχεις κολλήσει και εσύ στην υπέροχη πόλη σου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣου υπόσχομαι να κάνω τα αδύνατα δυνατά, ώστε μετά τις επόμενες 500 αναρτήσεις, να γυρίσεις τροπαιοφόρος στο κάστρο και να βγάλεις μια λιγότερο φλου φωτό. Ή είναι φλου για να δείχνει τη αλλαγή που “συνετελέσθει” , ένα πρωινό;
Δεν είσαι ο πρώτος που έχασε τα Κύθηρα, αλλά
Πάμε γι' άλλες πολιτείες ερωτικές,
Να βρεθούμε σ' εμπειρίες λυτρωτικές,
Αν το θες.
Πάμε γι' άλλες πολιτείες αναρχικές,
Να βρεθούμε σ' απεργίες προσωπικές,
Αν το θες.
Πάμε γι' άλλες πολιτείες μελλοντικές,
Να βρεθούμε σ' εμπειρίες αληθινές,
Αν το θες.
Πάμε γι' άλλες πολιτείες αναρχικές
να βρεθούμε σε πορείες ατομικές,
Αν το θες.
Φαντάσου, ότι μπορεί τα καλύτερα να έρχονται.
Ξέρεις πόσα ηλιοβασιλέματα μπορεί να ανακαλύψεις, με διαφορετικά χρώματα οπωσδήποτε, από αυτά που αγαπάς;
Η πατρίδα μας περιβρέχεται από θάλασσα. Να εδώ στην Αθήνα, η θάλασσα είναι δυο, τρία ε, έστω τέσσερα βήματα. Αν είναι η τυχερή πόλη που θα σε δεχτεί.
Εξάλλου, μάλλον μια ανατολή θέλεις πια να ζήσεις, και ελπίζω η ηλιαχτίδα σου να έφθασε ατόφια στο στόχο της. Τι ωραίοι στίχοι στο υπέροχο τραγούδι που το ακούω ασταμάτητα, σαν να μου το έχουν αφιερώσει εμέναΧ2.
Ξέρω, είσαι προσκολλημένος στην πόλη σου. Αλλά οι αποστάσεις στον πλανήτη του μικρού πρίγκηπα, είναι μηδαμινές. Θυμήσου.
Πάντως το καρδιογράφημα που έστειλες δείχνει αναταράξεις, αλλά ελεγχόμενες.
Μόνο το ποίημα ήταν σαν να πυρπόλησες τη γη με το «αλέτρι» σου, γεωργέ μου.
Πόση αγάπη σου’χω δεν το ξέρεις.
Δεν ξέρω αν έχω "κολλήσει" στην πόλη μου - στο μικρόκοσμό μου ή απλά μεγαλώνω για να μη ζυγιάζω κάθε βήμα μου πριν το κάμνω! Το σαπφείρινο μαβί του ουρανού την ώρα της δύσης δε το βρίσκεις σε μη παράκτιες περιοχές... αλλά θα μάθουμε να υπάρχουμε κ χωρίς αυτό! Θα ζούμε με την ελπίδα πως κάποτε θα γυρίσουμε ή θα βρούμε τα Κύθηρα σε ένα από τα πολλά ταξίδια μας...
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι τότε τροπαιοφόροι(!?) (τι όμορφη λέξη... πάντα φέρνει στο νου μου τον καβαλάρη Αη Γιώργη) θα διαβούμε στο κάστρο, θα ανεβούμε στον προμαχώνα και θα βγάλουμε μιαν φωτογραφία καθάρια... τόσο που θα μοιάζει με την τελευταία!
Κι ο μικρός σοφός Πρίγκιπας, ταξίδεψε πολύ για να κερδίσει τη σοφία του... μα εγώ "δεν έκανα ταξίδια μακρυνά, τα χρόνια μου είχαν ρίζες ήταν δέντρα...". Θυμάσαι τι έλεγε ο Μικρός Πρίγκιπας για τα ηλιοβασιλέματα, πόσο λυπημένος ήταν κ την ανάγκη του να τα θωρεί...;
Πράγματι, μιαν ανατολή καρτερώ! Μιαν ηλιαχτίδα που θα κρατήσει πυρωμένα τα όνειρα και τη φλόγα τους που δεν έσβησε ακόμη μέσα μου. Αφιερωμένο, λοιπόν, το κομμάτι Χ2 (Χ3, Χ4...)
Δεν έχεις ιδέα πόσο μου αρέσει η επαφή μου με τη γη, το όργωμα... καθόλου εύκολη υπόθεση για κάποιον που δεν είναι μαθημένος (όπως εγώ) μα πίστεψε με είναι μιαν απίθανη αίσθηση προσφοράς κ ευκαιρία περισυλλογής. Τόσους ορίζοντες μου άνοιξαν τα γράμματα μα κανένας δεν μοιάζει με την αίσθηση που σου χαρίζει αυτή η επαφή... Η χαρά πως κάτι κάμνεις, χωρίς να το νιώθεις παρακατιανό.
"Τι τα θέλει τα παλάτια, τα μαλάματα.
Η ζωή κυλάει με δάκρυα και με κλάματα."
Εύχομαι κι ελπίζω να επιστρέφω ελάχιστη από την αγάπη που εισπράττω με τόση γενναιοδωρία από μέρους σου!
Καλό Σαββατοκύριακο!
Θα καρτερώ να δω στα εισερχόμενα μήνυμα... ξέρεις εσύ!
Δυο τραγούδια για σένα
http://www.youtube.com/watch?v=m4NicNh9LHA
http://www.youtube.com/watch?v=HNtQfGVeEhU
Αυτό για τη συντροφιά σου
http://www.youtube.com/watch?v=Uo-jOS6aWPQ
(πως μου αρέσουν τα ηπειρώτικα, το τραγουδάω κιόλας αυτό!)
Φιλώ κ χαιρετώ σε