"Αιώνιο μαρτύριο" - "Κούραση"

 Αιώνιο μαρτύριο

Αυτό που προσπερνάς σήμερα,
εύχεσαι να το βρεις πάλι αύριο.
Όμως πόσες ευχές μπορεί η ψυχή σου να θυμηθεί;

Φτωχό μου αστέρι, σε βρίσκω κάθε βράδυ
για να γράψω τις φωτεινές σου λέξεις στα χαρτιά μου!

Κι αυτές οι λέξεις είναι μαγικές(!)
καθώς η φωτιά του ήλιου τις κλέβει κάθε πρωί για να με προστατεύσει...

Όμως άμα δεν έχω τις ευχές μου, πως θα τις ζήσω;
Κι έτσι ξεκινάω κάθε πρωί
για να τελειώσω το βράδυ.

Είναι ένα μαρτύριο αιώνιο (!)

αφού πάντα θ' αρνούμαι να γίνω όπως με θέλουν οι άλλοι...

Seirios
Άνοιξη 2005

 Κούραση

Εἶμαι τόσο κουρασμένος ἀπ᾿ τὰ λόγια τὰ ῾πωμένα
κι ἀπ᾿ τὰ λόγια ποὺ θὰ ποῦμε κι ἀπ᾿ τοὺς ἄλλους κι ἀπὸ μένα
κι ἀπ᾿ τὸ κάλεσμα τοῦ στίχου, μὲ τὸ μάταιο λυρισμό,
ποὺ ἡ ψυχή μου δὲν ἐλπίζει, παρὰ μόνο στὸ Λιμάνι
καὶ στὸ σάλπισμα τῆς Μοίρας, ποὺ μιὰ μέρα θὰ σημάνει
τὸν αἰώνιο Γυρισμό!

Τότε μόνο, λυτρωμένος ἀπ᾿ τῆς γῆς τὴν ἱστορία,
μέσ᾿ στῶν κόσμων καὶ τῶν ἄστρων τὴν ἀτέρμονη πορεία,
φῶς ἀνέσπερο, χυμένο σὲ μιὰν ἔξαλλη στροφή,
τὸ Τραγούδι τὸ Μεγάλο, ποὺ ποτὲ δὲν ἔχω γράψει,
τὸ στερνό μου τὸ Τραγούδι, σὰ μιὰ δόξα ποὺ θ᾿ ἀνάψει,
τότε μόνο θὰ γραφεῖ!

Ν. Λαπαθιώτης

_____________________________________________________________

Κι άλλα πολλά θέλω να πω, όσα δε λένε οι στίχοι...

ΥΓ. Το πρώτο ποίημα γράφτηκε σε εποχή εντελώς διαφορετική από την παρούσα κι όμως κατά έναν παράξενο τρόπο είναι επίκαιρο.Τρία ποιήματα που τα συνδέει κάτι αόρατο...(μην αποζητάτε τους αποδέκτες των ποιημάτων, ας τα εκλάβει ο καθένας όπως νομίζει! Ας πούμε ότι "τα λέω εγώ για να τα ακούω εγώ"...

.......................

.........................................................

(σιωπή)

_____________________________________________________________

"Έπρεπε να 'ρχόσουνα
έστω με βροχή
περνώντας όλα τα εμπόδια
το σπίτι σου.
Έπρεπε να 'ρχόσουνα "

Γ. Χρονάς

Καλά Χριστούγεννα!

Πριν λίγο καιρό η Sunnefoula σε μιαν ανάρτησή της είχε γράψει για μένα "εμένα οι φίλοι μου είναι υπέροχοι! Ο Σείριος, που δεν ξέρει πόσο υπέροχος άνθρωπος είναι και υποτιμά τον χαρακτήρα και τον εαυτό του, πάει στη μαμά πατρίδα από Δευτέρα..."

Δεν απάντησα ποτέ σε εκείνο το κείμενο! Τι να γράψεις και τι να πεις...; Στα αλήθεια δεν ξέρω πόσο κάλος άνθρωπος (μπορεί να είμαι) ή αν είμαι υπέροχος άνθρωπος. Σίγουρα είμαι ένας απλός θνητός, με τα πάθη και τα λάθη μου να με συνοδεύουν κάθε στιγμή και να με καθορίζουν. Είμαι , όμως, τυχερός γιατί έχω κάνει καλούς φίλους και δέχομαι την αγάπη τους κι αυτό με κάνει να αισθάνομαι πλήρης.

Υπό περίεργες συνθήκες (σε προσωπικό επίπεδο) ήρθα σε επαφή με όλη την μπλογκοπαρέα (κι όχι μόνο!) κι αισθάνθηκα το θερμό αγκάλιασμα τους. Για τον καθένα από όλους εσάς θέλω να μιλάω για ώρες... Μακάρι το "ευχαριστώ" μου, να ακουστεί βαθιά μέσα στις καρδιές σας και να αισθανθείτε το ίδιο ζεστά όσο με κάνατε να νιώσω. Νιώθω υπόχρεος από την αγάπη που απλόχερα μου χαρίζετε...

Θερμές ευχές για υγεία σε όλους σας!

Καλά Χριστούγεννα, με ομόνοια στις καρδιές και στις ψυχές μας.

Κι αν θέλετε την ταπεινή μου γνώμη, ας γίνει η αυριανή μέρα η αφορμή να συγχωρέσετε κάποιον που σας έχει πικράνει.

Φιλώ σας!

_________________________________________________________

Έφυγες νωρίς...βλέπεις όταν θέλω να σιωπώ το κάνω...Έφυγες νωρίς και όλα μείνανε στη μέση...Έφυγες νωρίς, μα είχα κι άλλα να σου πω...Ποιος φωνάζει, ποιος πληγώνει τη σιωπή; Καλά Χριστούγεννα...

Στιγμές ελευθερίας...

Στιγμές ελευθερίας σε μια εποχή που η ελευθερία θεωρείται δεδομένη...όσο δεδομένη μπορεί να είναι η ελευθερία, η αγάπη, τα συναισθήματά μας έναντι των άλλων, το καθετί που ορίζεται και παραμένει απροσδιόριστο!

Στιγμές ελευθερίας σε μια πόλη που το κλίμα της είναι ψυχρό μα τα πρόσωπα των ανθρώπων χαμογελαστά. Στην πόλη που είκοσι λεπτών περπάτημα είναι αρκετό για να τη δεις ολάκερη, που έχει ζωή και κόσμο (καθώς λεν οι ντόπιοι) μονάχα στις επίσημες εξόδους των στρατοπέδων.

Στιγμές ελευθερίας στις οποίες επιτρέπω στον ίδιο μου τον εαυτό να σκέφτεται, να πονά και να συλλογιέται. Η Πάτρα φαντάζει πολύ μακρυά από εδώ που βρίσκομαι...σαν αστραπή πήγα και γύρισα. Δε μου λείπει τίποτε άλλο από τον τόπο μου, όσο η αύρα της θάλασσας. Εδώ βραδιάζει νωρίς κι ο ήλιος χάνεται πίσω από τα βουνά...δε δύει ομαλά κάνοντας τον ουρανό να  παίρνει μαβί απόχρωση.  (όποιος έχει ζήσει σε παράκτια πόλη θα καταλαβαίνει τι θέλω να πω)

Στιγμές ελευθερίας που αναλώνονται σε ένα ρυπαρό νετ καφέ της πόλης που υπηρετώ. Όσο βασανιστικά αργά περνούν οι ώρες μέσα στη μονάδα, τόσο πιο γρήγορα περνούν οι  ώρες της εξόδου. Σε λίγο πάλι θα είμαι μέσα, το κουδούνι για το βραδινό προσκλητήριο θα μου υπενθυμίσει ότι είμαι ο Σμηνίτης Σείριος...

Στιγμές ελευθερίας, όπως κι οι στιγμές  εκείνες που νιώθεις πιο δυνατό το κάλεσμα του εαυτό σου να αποτινάξεις ό,τι σε πίκρανε, σε πλάνεψε και σε γέλασε... στιγμές που νιώθεις "το κορμί σου να λυγάει, να γελάει"  και να εκλιπαρεί για να έρθεις να το πάρεις και να το ταξιδέψεις μες στο βυθό σου, ώστε να αγαπηθεί και να λυτρωθεί...

 

Στιγμές ελευθερίας που τώρα τέλειωσαν...

So this is Christmas

Γυρεύω πάντα τὸ φιλὶ - ἂχ καρδιά μου!
ποὺ μοῦ τὸ τάξανε πολλοί,
κι ὅμως δὲν μπόρεσε κανεὶς
ποτὲ νὰ μοῦ τὸ δώσει...

Γυρεύω πάντα τὸ φιλί,
στερνὸ φιλί, πρῶτο φιλὶ
καὶ μὲ λαχτάρα πόση!

Ναπολέων Λαπαθιώτης

___________________________________________________________________

Καλές γιορτές, με υγεία σε όλους σας! Κάπως πρόωρες οι ευχές μου μα στα αλήθεια ουσιαστικές... δεν ξέρω πότε θα ξαναπάρω άδεια, ούτε που θα μετατεθώ. Ευχαριστώ από βάθος καρδίας όσους αφήσατε ένα μήνυμα "εμψυχωτικό" διότι μου δίνετε δύναμη (πολύτιμη). Να χαμογελάτε όσο μπορείτε κι αφήστε μακρυά σας τα "ψεύτικα ενωτικά Χριστούγεννα". Κοιτάξτε στις ψυχές των αγαπημένων σας, χαρίστε τους ένα αληθινό χάδι κι ένα φιλί...αν το πράξετε στα αλήθεια θα τους κάνετε να αισθανθούν πάμπλουτοι. 


Την αγάπη μου και την βαθιά μου εκτίμηση στο πρόσωπο όλων σας!
φιλώ σας!

Let's stop all the fight
A very merry Christmas
And a happy New Year
Let's hope it's a good one
Without any fear
And so this is Christmas
And what have we done