Αλλόκοτες Ιστορίες ( Η αρχή…)

Φίλε ανώνυμε είτε επώνυμε αναγνώστη,

Πριν από μερικούς μήνες, την παραμονή των γενεθλίων μου, βγαίνοντας να γιορτάσω τα επικείμενα γενέθλια μου έτυχε να γνωριστώ μέσω τρίτων με κάποια άτομα. Απόλυτα φυσιολογικά τα όσα περιέγραψα ίσαμε εδώ! Ανάμεσα στις γνωριμίες εκείνης της καθόλα συνηθισμένης βραδιάς έτυχε να βρίσκεται κι ο Κ.Π. με τον οποίο ευθύς εξαρχής δημιουργήθηκε μια ιδιότυπα οικειότητα (αν θες, πες το και χημεία! Καλέ, μην πάει το μυαλό σας στο πονηρό!!!). Για να μη σας τα πολυλογώ και σας κουράζω, από εκείνο το βράδυ άρχισε ένα «παιχνίδι» φανταστικών καταστάσεων κι αστείων ιστοριών οι οποίες θα είχαν πάψει να υφίστανται αν δεν υπήρχε ένας «ψάρακλας» στην παρέα (άγνωστος έως τότε σε μένα!) ο οποίος πίστεψε τα όσα άκουσε. Πριν λίγο καιρό, λοιπόν, άρχισα να γράφω αυτές τις κωμικοτραγικές ιστορίες θέλοντας να τις χαρίσω σε ένα φόρουμ νέων παιδιών, τα οποία δρουν αξιοπρεπέστατα μέσα στην σύγχρονη σκληρή ελληνική πραγματικότητα.

Προβληματίστηκα αρκετά σχετικά με το αν θα έπρεπε ή όχι να δημοσιεύσω ετούτα τα κείμενα. Κι ο προβληματισμός μου πηγάζει όχι από το γεγονός ότι ντρέπομαι για όσα έχω γράψει αλλά από το ότι το περιεχόμενο τους δεν συνάδει με τις αρχικές μου ιδέες για τούτο το blog. Έκατσα λοιπόν, τα ζύγιασα κι η πλάστιγγα έγειρα προς τη μεριά της δημοσίευσης. Ελπίζω να διασκεδάσετε με αυτές τις ιστορίες οι οποίες όπως προείπα είναι γεννήματα τις φαντασίας και στιγμών πλάκας.

Ι Σ Τ Ο Ρ Ι Α I

Cabaret “L’ Amour” – H επιστροφή

Καθώς οι ήσυχες μέρες του Αυγούστου φτάνουν στο τέλος τους και τα περισσότερα φεστιβάλ ολοκληρώνουν τις εκδηλώσεις τους με τους απανταχού περιπλανώμενους θεατρικούς θιάσους έτσι και το Cabaret "L’ Amour" επέστρεψε στην πόλη μας, φέρνοντας πίσω τους τα περισσότερα μέλη του θιάσου και αρκετά χρήματα στα αφεντικά του. Κι αν διερωτάστε γιατί επέστρεψαν τα περισσότερα μέλη του θιάσου κι όχι όλα η απάντηση είναι απλή! Διότι κάποια αφέθηκαν στις αγκαλιές των επαρχιωτών εραστών ελπίζοντας πως βρήκαν τ' αποκούμπι της καρδιάς τους!

Αλλά το θέμα δεν είναι αυτοί οι λίγοι αλλά εμείς οι που επιστρέψαμε. Και φυσικά συγκαταλέγω κι εμέ διότι καθώς γνωρίζετε κάποιοι από εσάς (κι όπως μαθαίνετε οι υπόλοιποι διαβάζοντας ετούτες τις γραμμές) το καμπαρέ είναι μέρος της ζωής μου! Ναι μεν τις απογευματινές ώρες ασκώ το επάγγελμα της σπουδής μου όμως τα βράδια συμπληρώνω το εισόδημα μου στο καμπαρέ.

Τώρα βάλτε με το νου σας ότι το "L’ Amour" είναι ένα καμπαρέ υψηλού καλλιτεχνικού θεάματος (πως θα μπορούσα να δουλεύω αλλού, έχοντας τον τίτλο του «κουλτουριάρη»...[!?]). Δεν πάνε λίγες μέρες που επιστρέψαμε και τ' αφεντικό μας έστρωσε μαζί με τα άλλα αγόρια στις πρόβες. Γιατί το καμπαρέ "L’ Amour" όπως θα υποψιάζεστε είναι gay καμπαρέ. Κι όταν λέμε πρόβες μιλούμε για εξαντλητικές πρόβες που περιλαμβάνουν χορό και κίνηση. Οφείλω, ωστόσο, να ομολογήσω ότι το ταλέντο μου αναγνωρίστηκε ύστερα από κοπιαστική δουλειά τεσσάρων σεζόν κι έτσι στο νέο πρόγραμμα ντεμπουτάρω σε νούμερο ολομόναχος!!!

Άγχος με έχει κυριεύσει και δε με αφήνει να χαρώ τις λιγοστές μέρες που απομένουν ως το τέλος του φετινού θέρους. Έχω σπάσει τα τηλέφωνα στις κομμώσεις «Τσούλα» για να περάσω με μαύρη βαφή τα μαλλιά μου διότι η ξανθιά ρίζα που φύεται στο κεφάλι μου έχει φτάσει μέχρι τα αφτιά. Αφενός δε θα με αναγνωρίζει το κοινό μου βλέποντας με σε αυτά τα χάλια κι αφετέρου δε θέλω να με περνούν για κανένα ξανθό χαζό αγόρι... Δυστυχώς, η «Τσούλα» επιστρέφει 1η Σεπτέμβρη... όπως με ενημέρωσε ο τηλεφωνητής της!

Το μόνο που με παρηγορεί είναι ότι βρήκα χορογραφία για το τραγούδι του φινάλε αλλά δε βρίσκω στο τηλέφωνο τη δασκάλα της φωνητικής. Αυτό έγραψα κι αποφάσισα να τραγουδήσω για φινάλε.

Τι βγαίνει αν κάθεσαι στη μοναξιά;
Έλα στη μουσική, έλα στο καμπαρέ "L’ Amour"
Εδώ είναι η ζωή!!!

Άσε τις έγνοιες, το τρεχαλητό
Ώρα είναι για ποτό, έλα στο καμπαρέ κι εσύ
Εδώ είναι η ζωή!!!

Έλα να πιεις, έλα να δεις πως το να σκέφτεσαι
Δεν είναι τόσο λογικό κι ωραίο!

Μικρό ταξίδι με τέλος πικρό
Ολόκληρη η ζωή, έλα στο καμπαρέ κι εσύ

Όλοι στο καμπαρεεεεεέ......!

Αυτό το «καμπαρεεεεεέ......!» στο φινάλε, η κορώνα που λεν, με ζορίζει. Αλλά θα τα καταφέρω, που θα μου πάει...; Αρκετά, δε μαρτυράω άλλα από το νούμερο μου. Μόλις με το καλό ανοίξουμε να' ρθετε με τις παρέες σας να μας δείτε.

Επέστρεψα και παρά τις πρόβες που έχω ελπίζω να τα λέμε τούδε και στο εξής συχνότερα. Καλό υπόλοιπο θέρος σε όλους και σας θερμοπαρακαλώ όσοι εύχεστε «καλό χειμώνα» να το σταματήσετε!!! Τι κουλό είναι αυτό; Γιατί παρακάμπτουν όλοι το φθινόπωρο;;;

Φιλώ σας!