Ας είναι καλά εκεί μακρυά το παρεάκι μου... είδα στον ύπνο μου ότι είμαστε μαζί, στο ίδιο πάλι ξενοδοχείο. Δεν θυμάμαι να έχω δει πιο ζωντανό όνειρο ξανά! Ακόμα και τα χρώματα κι χαρακτηριστική μυρωδιά του ξενοδοχείου ήταν ζωντανά... κι έχω γεμίσει με θλίψη τόση... Μέχρι και ότι έγραφα το παραπάνω μήνυμα είδα... Λες και ξανάζησα με κάποιον τρόπο όσα είχαμε ζήσει... περίεργα πράγματα...Θλίψη... Κλάμα...με μαύρο δάκρυ..______________________________________________________
Και τώρα, ένα από τα τελευταία ποιήματα που μελοποίησε ο Μ. Χατζιδάκις και με αγγίζει όσο ελάχιστα... με εκφράζει απόλυτα κι ίσως να λέει από τις σκέψεις μου...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Μέχρι το Σείριο φτάνουν τα εξής σχόλια: