Όπως έχω γράψει και σε κάποια παλιότερη ανάρτηση δε διακατέχομαι από το αίσθημα της ζήλειας. Όσο κι αν ακούγεται περίεργο, δεν έχω νιώσει να ζηλεύω. Είμαι, λοιπόν, με έναν φίλο μου και συζητάμε αυτό ακριβώς… ότι δε ζηλεύω τους συντρόφους μου και δεν μου «βγαίνει» η “κτητικότητα” απέναντι στους άλλους…
Ακολουθεί η συζήτηση:
Εγώ: «Άκουσε να σου πω… Δεν ξέρω γιατί αλλά δε μου έχει τύχει να αισθανθώ ζήλεια σε κανένα επίπεδο. Κι αν θες να σου πω την πικρή μου αλήθεια, ούτε τους ερωτικούς μου συντρόφους ζηλεύω. Αυτό βέβαια δεν είναι πάντα πολύ καλό. Μμμ, καλά μην υπερβάλω κιόλας, μου έχει συμβεί μια φορά…»
Φίλος: « ξέρεις κάτι;»
Ε: «τι;»
Φ: «Να ψηλαφείς που και που το κεφάλι σου… κι αν δεις κανένα περίεργο εξόγκωμα μην τρομάξεις! Δεν θα είναι κάτι ανησυχητικό… θα είναι οι συνέπειες από έλλειψη κτητικότητας έναντι του συντρόφου σου»
Ε: ….
kala ta leei o filos sou alla den exei dikio...to kerato to trws etc kai alliws,an einai na to fas!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήjd
Συμφωνώ και εγώ.. Αφού θα το φας που θα το φας τι να κάθεσαι και να χολοσκας και να σκάει το μέσα σου; Να μη μπορείς να ηρεμήσεις και να γυρίζεις σα τη σβούρα στο κρεβάτι ;, να τρως τα νύχια σου και να χαλάς το μανικιούρ σου; να ξεκατινιάζεσαι ψάχνοντας το κινητό και τις τσέπες του; Ηρεμία. και υπεράνω αγάπη μου. Η ζήλια είναι ένα κατώτερο συναίσθημα για κάτι λαικάντζες χωρίς αυτοπεποίθηση. Γιατί άμα αγάπη μου ακούς Μαρίκα Νίνου και Sarita Montiel είσαι σίγουρος για τον εαυτό σου!
ΑπάντησηΔιαγραφή@ JD : «Το κέρατο το τρως αν είναι να το φας!» έτσι λέει η Ρ. και το πιστεύω ακράδαντα…. Άσε που αν δεν «είσαι τόσο καλό παιδί» δεν μπορείς να το ακούσεις εκείνο το «σου αξίζει κάτι καλύτερο από μένα…»
ΑπάντησηΔιαγραφή@ ZwZw : «Γιατί άμα αγάπη μου ακούς Μαρίκα Νίνου και Sarita Montiel είσαι σίγουρος για τον εαυτό σου!». Μου έφτιαξε τη διάθεση αυτή η θετική σου στάση έναντι στη ζωή… αχ, Φλέρυ….