"Διάλογοι...λίγη πλάκα να κάνουμε"

>Σε λιγότερο από έναν μήνα θα γίνω εικοσιτέσσερα!

>Ε, και;

>Δεν είναι και λίγο..., έχω ήδη αναλώσει το ένα τρίτο από το μέσο στατιστικό όρο που αναλογεί στα χρόνια ζωής των ανδρών!

>Τι μας λες...; Ώρα να ακούσουμε ότι σε πήραν και τα χρόνια...

>Όχι και με πήραν τα χρόνια, δεν είμαι τόσο ματαιόδοξος! Μια χαρά είναι τα χρόνια μου! Αλλά με προβληματίζουν διάφορα, μη λέμε όλο τα ίδια...

>........

>........

>Με ποιες ήσουν το Σάββατο, που πέρασες κι έριξες κλεφτή ματιά αλλά δεν είπες ούτε μια καλησπέρα;

>... με δυο φίλες μου! Πηγαίναμε σε κάτι «ανταγωνιστές» για φαγητό.

>Αν δε σε στηρίζουν κι οι φίλοι... (γέλια)

>Εμείς είχαμε σκοπό να έρθουμε να φάμε γλυκό, αλλά κατεβάσαμε τους αμπελώνες του γερο – Βασιλείου... δηλαδή σε μένα «μιλήσαμε» κιόλας.

>Το είδα...

>Το είδες..., πως το είδες;

>Περπατούσες και ταλαιπωρούσες τις δυο σου φίλες, τραγουδούσες... θες να σου πω κι άλλα; «χά θη κα μέσα στα μαύρα μεσά νυχτα». Εκείνος ο συλλαβισμός στο χάθηκα, με έκανε να γελάσω.

>Μάλιστα...χα χα χα. Κάποιο μάτι με είδε... ας ελπίσουμε ότι ήταν το δικό σου μονάχα... χα χα χα

>.......

>.......

>Να σου πω τι έπαθα προχτές που είχαμε βγει; Σημειωτέον, δεν είχε μιλήσει ακόμα ο γερο – Βασιλείου μέσα μου!

>Ωχ, τι έκανες πάλι;

>Να σου δώσω να καταλάβεις, το μαγαζί είχε παντού διάσπαρτες ρετρό διαφημίσεις... ξέρεις τύπου «Μπύρα Φιξ, με τη Βουγιουκλάκη».

>Καλά ρε διεφθαρμένε, μια γωνία από το μαγαζί μας πήγατε... συνέχισε!

>Λοιπόν, έχω εντοπίσει από νωρίς που κάτσαμε, μια διαφήμιση που έγραφε με κεφαλαία γράμματα «ΟΡΕΨΙΝΗ».

>....

>Λοιπόν, με έχει φάει η απορία τι στο καλό είναι αυτό. Κάποια φάση ρωτάω την παρέα, τι είναι η «ΟΡΕΨΙΝΗ»; Κι αρχίζει ένα αδυσώπητο γέλιο.... το οποίο δε μπορώ να καταλάβω από που πηγάζει.

>...

>Οπότε, κάνω και την εξής ηλίθια ερώτηση! Τι είναι βρε κορίτσια, «ψ» δεν είναι; Ο ΡΕ ΨΙ ΝΗ

>ΘΡΕΨΙΝΗ, θα έγραφε Σείριε!!! ΘΡΕ ΨΙ ΝΗ (γέλια)

>Ναι ! ! ! Αλλά βέβαια, εσύ θρεψίνη έτρωγες δεν υπήρχε το βιτάμ!

(γέλια)