"Ντρινννννν" κάνει και το ξυπνητήρι...

Περίεργη η νύχτα που πέρασε κι ένας θεός ξέρει τι  μου επιφυλάσσει η αποψινή! Κακόκεφα και χωρίς ιδιαίτερη όρεξη κυλάει η σημερινή μέρα. Πρωινό ξύπνημα για δουλειά, ένα τυπικό οχτάωρο με ακόμα πιο τυπικές σχέσεις επικοινωνίας στο γραφείο... Επιστροφή στο σπίτι με παράκαμψη της διαδρομής για το σούπερ μάρκετ, συμμάζεμα δωματίου, ξεχώρισμα των ρούχων για πλυντήριο... Κι αλήθεια, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί απόλυτα τυπική τούτη η μέρα, αν δεν είχε συμβεί ένα γεγονός κατά τη διάρκεια της δουλειάς που τάραξε λίγο τα λιμνάζοντα νερά της κακόκεφης διάθεσής μου!


Κάπου στη μέση του ωραρίου, εκεί που το μυαλό είχε βαρύνει, κι ίσαμε εκείνη την ώρα είχαν χτυπήσει άπειρα τηλέφωνα, χτύπησε ακόμα ένα!

Ντρινννννννννννννννννννννν

Σηκώνω το ακουστικό, λέω το λογότυπο της εταιρίας κι έπειτα με τέλεια φυσικότητα και σοβαρό ύφος:


-"Πως μπορώ να αυτοκτονήσω;"


από την άλλη μεριά της γραμμής μια γυναικεία φωνή έντρομη


-"Μην το κάνεις, μη σε παρακαλώ, μηηηηηηηη........! Είσαι νέο παιδί...."


Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχα καταλάβει τη βλακεία που είχα ξεστομίσει.

-"Τι να μην κάνω; Πείτε μου, πως μπορώ να φανώ χρήσιμος για εσάς!"


-"Παλικάρι μου, ό,τι κι αν σε απασχολεί θα βρεις τη λύση. Μην αυτοκτονήσεις σε παρακαλώ!"


-"Μα τι λέτε κυρία μου;"

......

Κι εκεί συνειδητοποίησα ότι αντί να πω μετά το λογότυπο της εταιρίας "Πως μπορώ να εξυπηρετήσω;" είπα με σοβαρό κατ' άλλα ύφος "Πως μπορώ να αυτοκτονήσω;" Γύρευε τι σκεφτόμουν εκείνη τη στιγμή που χτύπησε το τηλέφωνο...

 _______________________________________________________________

Γενικά Συμπεράσματα από όλα τα παραπάνω!

1. πηγαίνετε στη δουλειά σας με κέφι! Ακόμα κι αν αυτή είναι παροδική...
2. με το πρόγραμμα που έχω, θα μπορούσα να είμαι η "Μαίρη Παναγιωταρά, μια εργαζόμενη γυναίκα μια καλή νοικοκυρά!"
3. ωστόσο "Δεν είμαι τίποτα το σπέσιαλ, το καταπληκτικό, είμαι αυτό που λέμε δείγμα τυπικό."
4. Ίσως  μόλις περάσει η σημερινή πανσέληνος να έρθω στα ίσα μου...