5 & 1 ατάκτως ερρήμμενες σκέψεις

1. 
   
   
   
   
   Ακόμη ένα κείμενο από τη συλλογή "των ορφανών" που για αδιευκρίνιστους λόγους δεν έχει διαγραφεί...το θυμήθηκα χτες, στη σκοπιά, απαντώντας σε ένα μήνυμα της "e-ξαδέρφης".  Βρε Χρονοστιβάδα, το χτεσινό σου μήνυμα καθώς κι εκείνο περί "ξεχειλωμένων γαντιών", πριν λίγο καιρό μίλησαν ευθεία μέσα στην ψυχή μου. Σε ευχαριστώ... εεεε, ψιτ! "Βάστα γερά να κρατήσω κι εγώ...δε μπορεί, θα ξαστερώσει!" (την κρατάω την προτροπή και σε εκθέτω δημοσίως!)  
    

-         Τι σκέφτεσαι… ;

-         Δε σκέφτομαι όταν είμαστε μαζί…με κάνεις να νιώθω γαλήνια, ηρεμώ… με τρόπο που όμοιό του δεν είχα γνωρίσει πριν συναντηθούν οι δρόμοι μας.

-         Μου αρέσει έτσι όπως καθόμαστε, ο ένας ακουμπώντας την πλάτη του, στην πλάτη του άλλου… Η έλλειψη των ρούχων με κάνει να μπορώ να ακούω την ανάσα σου… μου δίνει το αίσθημα ότι είμαι ακόμη πιο κοντά σου!

-         Τι ώρα λες να έχει φτάσει; Εσύ πάντα φοράς ρολόι…

-         Το έχω βγάλει απ’ το χέρι μου. Πάντα μου έλεγες ότι είμαι με ένα ρολόι στο χέρι όταν είμαι μαζί σου… Εδώ και καιρό, λοιπόν, σταμάτησα να το φοράω! Βιάζεσαι για κάτι που έχεις να κάνεις;

-         Όχι! Μου έχει γίνει συνήθεια… σχεδόν πάντα κάτι τέτοιες στιγμές με ρωτούσες τι ώρα είναι…

-         Δώσε μου τα χέρια σου, έτσι καθώς οι πλάτες μας είναι ακουμπισμένες, θέλω να κρατάς τις γροθιές μου μέσα στις παλάμες σου…να σμίξουν όσο περισσότερο μπορούν οι σάρκες μας…

-         Ορίστε τα χέρια μου…ξέρεις κάτι;

-         Τι είναι;

-         Έτσι όπως είναι γερμένα τα κεφάλια μας, εναλλάξ στον ώμο του άλλου, νιώθω πιο έντονη την αύρα σου, το άρωμα σου, εσένα περισσότερο κοντά μου…

-         ….

-         Γιατί δε μιλάς; Που τρέχει πάλι ο λογισμός σου;

-         Προσπαθώ να μαντέψω, μέσα στο σκοτάδι κι έτσι όπως είμαστε καθήμενοι,  την έκφραση που έχει το πρόσωπό σου τούτη την ώρα…

-         Είμαι σχεδόν βέβαιος πως αν γυρίσω και σε κοιτάξω, παρόλο το σκοτάδι του δωματίου, η ματιά σου θα λαμπυρίζει…

-         Εγώ πάλι από τον τρόπο που ανασαίνεις έχω την αίσθηση ότι χαμογελάς και το μεγάλο φωτεινό χαμόγελό σου, ζαρώνει την περιοχή γύρω από τα μάτια σου.

-         Θέλω να αγγίξω το πρόσωπό σου, να σε χαϊδέψω και να μετρήσω κάθε γωνία του προσώπου σου. Να περάσω με το δάχτυλό μου πάνω απ’ τα τοξωτά σου  φρύδια…

-         Και γιατί δε το κάνεις; Τι σε κρατάει; Εδώ είμαι εγώ για σένα κι εσύ για μένα!

-         Ας γυρίσουμε, λοιπόν, με ενδεχόμενο κίνδυνο να χάσουμε τη μαγεία όσων η φαντασία μας έχει δει με τα «δικά» της μάτια…πιάσε το κουτί με τα σπίρτα που έχεις δίπλα από τον καπνό σου.

-         Άλλο και τούτο! Τι θες τα σπίρτα;

-         Θέλω να ανάψω ένα σπίρτο, για να σε δω…τόσο όσο θα κρατήσει η καύση από το μικρό ξυλάκι.

-         Θες να ανάψω το φως στο κομοδίνο;

-         Όχι! Το έντονο φως θα διώξει την απόλυτη ηρεμία της στιγμής! Εγώ θέλω να σε δω μέσα από το ζεστό φως που σπίρτου…σα θέλω να κλέψω μόνο μια εικόνα σου…

-         Πάρε τα σπίρτα!

-         Ευχαριστώ… ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ, είναι η μοναδική λέξη που κρύβει μέσα της όλες τις άλλες! Αρχίζει από το άλφα και τελειώνει στο ωμέγα.. 

2.  Μακράν το πιο καλό φύλλο της Lifo, μέχρι στιγμής για το 2010, είναι το τρέχον. Αναζητήστε το, διαβάστε το, χαρείτε το! Θέμα της ο "έρωτας" αλλά από την άλλη μεριά...τη μεριά της "καψούρας".

3. Για όσους δεν ξέρουν τι είναι η "καψούρα", να τους πληροφορήσω ότι δεν είναι ουδόλως ίδιο πράγμα με τον έρωτα. Το βασικό χαρακτηριστικό του / της "καψουρεμένου (ης)" είναι ότι αδυνατεί και δε θέλει να σκεφτεί καθαρά. Επιπλέον, δε γίνεται να είστε καψούρας κι αξιοπρεπείς. Η παραπάνω κατάσταση χαρίζει άφθονη ικανότητα αυτοεξευτελισμού!!! 

4.  Η ερωτική ευτυχία είναι ευθέως ανάλογη του αριθμού των ερωτικών ευτυχιών που έχεις ήδη ζήσει! Μια φορά μέσα στην ερωτική μέθεξη, πάντα μέσα στην ερωτική μέθεξη! Μια φορά δυστυχισμένος, πάντα δυστυχισμένος! Μια φορά κερατάς, πάντα κερατάς! (η λαϊκή σοφία τα λέει αυτά, δε τα βγάζω απο το μυαλό μου!)

5. Αν τα ασήμαντα ερωτικά ζητήματα διευθετούνται αμέσως (σημειώσατε 1) και αν τα σημαντικά ερωτικά ζητήματα δε διευθετούνται ποτέ (σημειώσατε 0) τότε μια φορά το μηδέν, ίσον μηδέν! Δε τη μάθαμε τζάμπα την προπαίδεια! (το 4 & 5 σε άμεση σχέση με τη σπουδή μου, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε!)

και

6.  Αν τον παιδέψεις πολύ, ο άλλος θα ξενερώσει! Στη βράση του παιδεμού κολλάει το σίδερο παραπάνω λιώνει! Ακόμη, όποιος βρίσκει και πορεύεται ποτέ του δεν παντρεύεται! Μη το δίνεις, λοιπόν, το κορμάκι σου απλόχερα...κάντε και λίγο κράτι!

Το κομμάτι από τη "Γλυκιά Ίρμα" σε ερμηνεία Έλλης Λαμπέτη, φεύγει για μένα...κι όλους εσάς...που στους στίχους του βρίσκετε αποκούμπι...πόσο πολύ μου αρέσει αυτό το τραγούδι...πόσες εικόνες μου γεννά...

"τώρα που έχεις χαθεί από τη φτωχή μου ζωή

η καρδούλα μου μοιάζει, σαν πουλί ορφανό!"