Κάνε το καλό...

Σε εκείνα τα ατελείωτα νυχτερινά νούμερα σκοπιάς που κάνω στο στρατό όλο και περισσότερο σκέφτομαι τους άστεγους και τους "περιπλανώμενους" των πόλεων. Έχοντας όλα τα μέσα που μπορούν να με προφυλάξουν από το κρύο και πάλι παγώνω μέχρι το κόκκαλο... κι όταν η βροχή με μαστιγώνει αλύπητα και με μουσκεύει τότε το κρύο γίνεται πιο δριμύ και το παράπονο σε παίρνει καθώς αναλογίζεσαι την "τύχη" σου που σε έριξε εκεί...είναι ένα βουβό παράπονο με πολλά αναπάντητα γιατί, με εκκωφαντική σιωπή...κι αλήθεια είναι στιγμές που η πίστη στον ίδιο μου τον εαυτό και τις δυνάμεις μου κλονίζονται!

Πως αντέχουν αυτοί οι άνθρωποι (οι άστεγοι); Τι αγωνίες βιώνουν που κανείς από εμάς δεν έχει βάλει με το νου του; Πως κοιμούνται σε ένα παγκάκι...;;; Ησυχάζουν άραγε οι ψυχές τους κι ο νους τους αλαφραίνει καθόλου; Σε τι να ελπίζουν και τι να καρτερούν; Κι αυτοί δεν αποζητούν το χάδι, την ψυχική και σωματική ζεστασιά; Άνθρωποι δεν είναι κι αυτοί; Τι κι  αν εμείς βρεθήκαμε  λίγο πιο τυχεροί;

Παλιότερα τα ρούχα που έπαυα να χρησιμοποιώ τα άφηνα ήσυχα κι ανώνυμα σε κάποια ιδρύματα αλλά τους τελευταίους μήνες τα δίνω συστηματικά σε άστεγους που κατ' επανάληψη βλέπω στα μέρη όπου συχνάζω. Προσπαθήστε όσο μπορείτε να κάνετε κάτι κι εσείς... σαν χάρη σας το ζητάω. Μη λησμονείτε ότι δεν ξέρουμε ποτέ τι μας ξημερώνει...Γι' αυτό λίγη από την "πολυτέλεια" της ζωής μας ας  την χαρίσουμε απλόχερα.

Τελικά, η νύχτα είναι ερωτική, γεμάτη προ(σ)κλήσεις, αινίγματα κι έχει μιαν ανυπέρβλητη γοητεία μονάχα για όλους εμάς που έχω εξασφαλίσει ένα χώρο να στεγάσει τα όνειρά μας...

Ανοίξτε τα ηχεία κι ακούστε τη Fairouz, ταξιδέψτε με τη φωνή της κι ακούστε μέσα από εκείνη την έκκληση του Σείριου...σας φιλώ γλυκά! Οι ελεύθερες λιγοστές ώρες τελειώσαν, αύριο στις 7.00 θα' μαι και πάλι ο Σμηνίτης Σείριος.

__________________________________________________________

ΥΓ. Από το στρατό δεν ξέρω αν θα βγω περισσότερο άνδρας, πατριώτης ή δεν ξέρω τι άλλο...εικάζω ότι θα βγω ακόμη πιο ευαισθητοποιημένος σε θέματα που ήδη με απασχολούσαν!(τσσσσ στην έφερα στρατόκαυλε που νομίζεις ότι με τις προσοχές και τα λοιπά σου παραγγέλματα θα με κάνεις να αποτινάξω ό,τι με κάνει άνθρωπο σκεπτόμενο κι ευαίσθητο!) 

ΥΓ.2 Τοκ - Τοκ! Έχεις ένα μήνυμα με το ακόλουθο περιεχόμενο:

Ένα μικρούλι ποίημα, φτιαγμένο με το χέρι

έρχεται να σε 'βρει εκεί, στου Αράξου τα μέρη.

Δεν έχει ούτε λυρισμό, ούτε δύσκολη λέξη

μα έχει μόνο έναν σκοπό, εσένα να συντρέξει!

Εσένα που φυλάς όλα τα αεροπλανάκια 

και ξενυχτάς, μη θέλοντας, ολόκληρα βραδάκια!

Ένα μονάχα θα σου πω, βάλτο καλά στο νου σου

να είσαι χαμογελαστός, σαν τ' άστρο του ουρανού σου...

κι αν τύχει και τα μάτια σου γεμίσουνε με ζόρι,

ζήτα από τον "ψυχαναλυτή" πνεύματος πανωφόρι...

Κάτι τέτοια μηνύματα έρχονται στο κινητό μέσα στη νύχτα και νιώθω χαρά και λιγότερη μοναξιά. Κύριε "Ψυχαναλυτή"  σας ευχαριστώ από καρδιάς....όπως θα πρέπει να ευχαριστήσω καθένα από εσάς που με ένα μήνυμα ή μια κλήση με κάνετε να μην νιώθω μόνος και ξεκομμένος...

φιλώ σας!