Ὁ ἀγαθός του λόφου (the fool on the hill)

«Μέ ρωτᾶς πῶς ἔγινα τρελός. Νά πώς: Μία μέρα πολύ πρίν γεννηθοῦν πολλοί θεοί, ξύπνησα ἀπό ἕναν βαθύ ὕπνο καί βρῆκα ὅλες τίς μάσκες μου κλεμμένες-τίς 7 μάσκες πού εἶχα φτιάξει καί φορέσει σ’ ἑφτά ζωές. Ἔτρεξα ἀμασκάρευτος μεσ’ ἄπ’ τούς δρόμους, τούς γεμάτους πλήθη φωνάζοντας: Κλέφτες, κλέφτες καταραμένοι κλέφτες…κι ὅταν ἔφτασα στήν ἀγορά ἕνας νέος πού στεκόταν πάνω σέ μία στέγη φώναξε: Εἶναι τρελός! Κοίταξα πάνω νά τόν δῶ. Ὁ ἥλιος φίλησε τό γυμνό μου πρόσωπο κι ἡ ψυχή μου φούντωσε ἀγάπη γιά τόν ἥλιο καί τίς μάσκες μου δέν τίς ἤθελα πιά. Καί σάν μέσα σέ ἔκσταση φώναξα: Εὐλογημένοι νά εἶναι οἱ κλέφτες, πού κλέψανε τίς μάσκες μου. Ἔτσι ἔγινα τρελός…»

Καλίλ Γκιμπρᾶν