Αναμνήσεις, σκέψεις, ευχές 2012...

Λένε πως η έλευση μιας νέας χρονιάς σηματοδοτεί για τον καθένα την ιεράρχηση νέων στόχων και πολλά άλλα τέτοια βαρύγδουπα! Όμως εγώ ουδέποτε θυμάμαι τον εαυτό μου να ακολουθεί τούτη τη νόρμα. Για μένα, ο χρόνος μετρούσε πάντοτε αλλιώς! Κάθε Σεπτέμβρης ήταν μιαν αφετηρία κι έκανα το πλάνο μου, εκεί έβαζα τα στοιχήματα με τον εαυτό μου κι εκεί πάντοτε κάνω το προσωπικό μου ταμείο...

Έναν τέτοιο Σεπτέμβριο, το 1991 πρωτάκι τρύπωνα σε μια μεγάλη σχολική αίθουσα. Μικροκαμωμένο παιδάκι καθώς ήμουν διάλεξα το τελευταίο θρανίο (!!!!) της δεύτερης σειράς κι άρχισα να παρατηρώ την καινούρια αίθουσα. Στα παιδικά μου μάτια φάνταζε θεόρατη... κι όπως επεξεργαζόμουν το χώρο το βλέμμα μου έπεσα στο μεγάλο παγκόσμιο χάρτη που υπήρχε κρεμασμένος σε έναν τοίχο. Λογικά δεν πρέπει να είχα αντικρίσει άλλη φορά παγκόσμιο χάρτη, γιατί το μόνο που θυμάμαι έντονα από την πρώτη μου μέρα στο σχολείο είναι πως χάζευα τα κράτη... Συλλάβιζα τα ονόματα που έβλεπα (όταν πήγα στην Α΄Δημοτικού, ήξερα ανάγνωση και γραφή... κάποιοι άλλοι είχαν φροντίσει για τούτο...) μα εκείνο που με είχε εντυπωσιάσει πραγματικά ήταν ένα κράτος με χακί απόχρωση που έμοιαζε να είναι το μεγαλύτερο του χάρτη. Κι όσο κι αν προσπαθούσα να καταλάβω πως λεγόταν δεν μπορούσα να το διαβάσω. Κάτι κεφαλαία γράμματα έβλεπα Ε.Σ.Σ.Δ. και ζαλιζόμουν... 

Όταν σχολάσαμε (πόσο μάθημα να κάναμε την πρώτη εκείνη μέρα;) ρώτησα το μεσημέρι τους γονείς μου "τι είναι ΣουΣουΔου;" Και φυσικό ήταν να μην καταλαβαίνουν τι τους έλεγα... ώσπου κάποια στιγμή  αντιλήφθηκαν τι ήταν το ΣουΣουΔου και μου εξήγησαν... Οι γονείς μου δεν υπήρξαν ποτέ αριστεροί κι όμως μιλούσαν με θαυμασμό για το εκπαιδευτικό σύστημα της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών. 

Αργότερα, παρακολουθούσαμε από τηλεοράσεως την κατάρρευση της μιας μετά την άλλη Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας κι όλο εκείνο το "αντίπαλον δέος" γκρεμιζόταν μπρος στα μάτια όλων μας. Και παρότι ήμουν μικρός τότε και φυσικά δεν μπορούσα να έχω σαφή εικόνα της κατάστασης θυμάμαι έντονα τις διάφορες συζητήσεις που έκαμναν οι μεγάλοι στο σπιτικό μας. Μεγαλώνοντας άρχισα να διαβάζω, να ψάχνω και να εντυπωσιάζομαι* από την εκπαιδευτική - τεχνολογική πρόοδο που είχε η υπερμεγέθης εκείνη χώρα που δυστυχώς δεν είχε γερές βάσεις... (καλά σταματάω δε θα πολιτικολογήσω! δε το έχω κάμνει άλλωστε ποτέ εδώ! αλλά να μην ξεχνάμε ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται κάποιες φορές γρηγορότερα από όσο φανταζόμαστε. Ακούς Ε.Ε.;)

Θα διερωτάσαι, γιατί μας λέει όλα τούτα χρονιάρες μέρες; Έτσι, γιατί τούτα σκεφτόμουν σήμερα όταν τακτοποιώντας ένα κουτί με προσωπικά  αντικείμενα σκόνταψα στον παγκόσμιο χάρτη που μου είχαν αγοράσει οι γονείς μου το μακρινό 1991 (χρον. εκτυπ. 1990) και τον οποίο δεν έχω πετάξει γιατί απεικονίζει ως ενιαίο κράτος την Ε.Σ.Σ.Δ. Ας πούμε πως πρόκειται για συλλεκτικό αντικείμενο μα πιο πολύ η ιστορία μιας εποχής που άλλαξε τον κόσμο!

(*) πόσο εύκολα σβήνει ο εντυπωσιασμός αν κοιτάξεις πίσω από τη βιτρίνα των Σοβιέτ...

################ ^^^^^^^^^^^^^^ ################

Το δίχως άλλο το 2011 υπήρξε χρονιά αλλαγών για όλους μας! Τούτη η χρονιά δεν ήταν εύκολη. Δύσκολη από πολλές απόψεις για όλους μας. Είναι μια χρονιά την οποία θα θυμόμαστε για πολλά χρόνια καθείς για διαφορετικούς λόγους. Για μένα υπήρξε χρονιά ιδιαίτερη. Προσωπικές δυσκολίες, στεναχώριες μικρά και μεγαλύτερα προβλήματα στα οποία κλήθηκα να δώσω μιαν λύση. Θα μου πεις, τα ίδια αντιμετωπίζουν όλοι… τι είσαι, καμιάν εξαίρεση; Γι’ αυτό στέκομαι στα όμορφα των ημερών που πέρασαν, κλείνω τα μάτια μου κι ονειρεύομαι πως αύριο θα είναι καλύτερα τα πράγματα, αρκεί να έχουμε την υγειά μας. Η χρονιά που πέρασε είχε υπερβολικό άκουσμα μουσικής και λιγότερη ανάγνωση βιβλίων σε σχέση με παλιότερα έτη. 


Το mp3 player πήρε φωτιά, ολόκληρες δισκογραφίες καλλιτεχνών και πολλά ραδιοφωνικά θεατρικά έργα ακούστηκαν για πρώτη φορά ή σε επανάληψη. Κι επειδή το mp3 player έχει τη δυνατότητα να καταμετρά για λογαριασμό σου τον αριθμό των επαναλήψεων που κάνει κάθε τραγούδι. Τσέκαρα σήμερα τη λίστα και είδα ότι στη πεντάδα φιγουράρουν τα ακόλουθα :

1. Why, Φλέρυ Νταντωνάκη (ακυκλοφόρητο) [Σα φάρμακο αυτό το κομμάτι, πρωί – βράδυ]

2.    Blue Jeans – Lana del Rey  

3.    Twist in my sobriety – Tanita Tikaram 

4.    The Rose, Αρλέτα

5.    Ο γιαουρτοπόταμος, Σαβίνα Γιαννάτου (Λιλιπούπολη)

Πολλά από τα τελευταία βράδια κλείνω τα μάτια μου και φέρνω στο νου εικόνες που μου έκαναν εντύπωση τη χρονιά που πέρασε. Άλλες βραδιές ξεπηδούν εικόνες από στιγμές ξεγνοιασιάς.... Κι έπειτα εικόνες από βόλτες στη θάλασσα… η αέναη κίνησή της παρηγοριά πως όλα αλλάζουν και τίποτε δεν μένει ίδιο. Κι έχει μιαν ομορφιά ακόμη κι όταν είναι αγριεμένη. Ο ήχος από τα κύματα σα θεριό που κείται κι ο αέρας δριμύς, γεμάτος κι η αρμύρα του να νοτίζει το πρόσωπο και τα ρούχα σου. Ο ουρανός στις παράκτιες περιοχές παίρνει ένα μενεξεδί χρώμα την ώρα της δύσης που όμοιό του δεν έχει πουθενά όταν ολόγυρα υπάρχουν βουνά.

Τη χρονιά που πέρασε θέλω να τη θυμάμαι για τα όμορφα που άφησε στις αναμνήσεις μου κι όχι για τα προβλήματα που έφερε. Κι αν δε τα έφερε σε μένα προσωπικά αλλά σε κάποιο από τα οικεία μου - φιλικά πρόσωπα είναι σχεδόν το ίδιο. Φίλος είναι εκείνος όπου μπορείς να μοιραστείς μαζί του τον πόνο, το δάκρυ, τη λύπη κι όχι μόνο τη χαρά. Θέλω το 2011 να το θυμάμαι για την εκδρομή του Μαρτίου που πήγαμε μαζί, για τη στιγμή που έβγαλα αυτή τη φωτογραφία καθώς και τα χρώματα εκείνης της ημέρας, το στήσιμο, το σχεδίασμα αυτής της φωτογραφίας... για τη φωτογραφία & το διάλογο, για την επιστολή "που όλα τα εξηγούσε", για τα παραθύρια που τα έλουζε το φως και ξενύχτησα χαζεύοντας τα, για το διακόπτη της μνήμης, για τη βραδιά και τον πόνο ψυχής που ένιωθα αντικρίζοντας τους αρλεκίνους μου, για κείνα που δεν είχα το θάρρος να γράψω εδώ... Σκέφτομαι πως τη χρονιά που πέρασε είχα την ευλογία να ορίσω (για μια στιγμή ήταν αρκετό) την ευτυχία κι αυτό είναι το πιο όμορφο δώρο που πήρα...

Κάθε μνήμη έχει το διακόπτη της

τον εγωισμό

τον υπερόπτη της

Μόνο με εικόνες η

συντήρηση

κερδοφόρα χρόνου

επιχείρηση

Για τη νέα χρόνια το μόνο που ζητάω είναι να είμαστε έτσι καλά…να συμπληρώνουμε ο ένας τον άλλο, να είμαστε πιο ειλικρινείς και περισσότερο ανιδιοτελείς. Να χαμογελάμε ακόμη και στα δύσκολα και να μη λησμονούμε πως εκεί έξω υπάρχει πάντα κάποιος για όλους εμάς. Ας έχουμε όλες τις αισθήσεις μας σε εγρήγορση και κάποιος θα το κλειδί της ψυχής μας…ακόμη κι έχουμε πετάξει το κλειδί στα βάθη της θάλασσας.

Ας είναι για όλους το 2012 μια χρονιά καλύτερη από τη περασμένη κι όλοι μας να έχουμε υγεία ώστε να προσπαθούμε την επίτευξη των ονείρων μας.

Ευχαριστώ για τη συντροφιά που κάμνουμε, με βοηθάτε να γίνομαι καλύτερος άνθρωπος. Με ειλικρινή εκτίμηση στα πρόσωπα όλων σας κ βαθιά συγκίνηση

Σείριος Σειρίοπολις

Θ Ε Ρ Μ Ε Σ   Ε Υ Χ Ε Σ