Η φωτιά που καίει μέσα μας!

"... Θα πουλάν τα δυο σου χείλη δυο περιουσίες και άλλη μια...
Τέσσερις εγώ θα δώσω, θα πληρώσω όσο-όσο να μου κάνουν μια μελανιά.

Θα σου αγοράσω στο Καρνάκ μπακίρια με καλλιτέχνες θα τα πιούμε ιθαγενείς.
Τις νύχτες θα σου κάνω τα χατίρια όσα ποτέ σου δε σου έκανε κανείς."

________________________________________________________________

Χρόνια πολλά ευτυχισμένα και καλά για όλους! Η φωτιά που σιγοκαίει μέσα μας, άλλοτε θεριεύει και καίει τα πάντα κι άλλοτε απλά τρεμοσβήνει ίσαμε τη στιγμή που μιαν σπίθα κάμνει την αρχή ξανά. Εκείνο όμως για το οποίο αξίζει να δοκιμάζεις είναι για τη στιγμή που θα πεις, χωρίς να μετανιώνεις "άξιζε να καώ!". 
__________________________________________________

Λήψη φωτογραφίας 24-12-2011, σε μιαν πλατεία όπου ο κόσμος της γιόρταζε... άκουσμα κομματιού, λίγες ώρες πρωτύτερα, επισήμανση στίχων λίγο αργότερα.... επιστρέφοντας στο κατάλυμα μου  ξημερώματα, οινοβαρής και με ένα αίσθημα πως μου λείπει η συντροφιά μου... πόσα επενδύουμε στις σχέσεις μας... ακόμη Σείριε δεν έμαθες;;; Ξημέρωναν Χριστούγεννα... ξάπλωσα και ήσουν η μοναδική σκέψη που είχα ίσαμε που αποκοιμήθηκα... οινοβαρής... 

«Εἶχαν οἱ φωτιὲς ἔρωτα!... Εἶχαν οἱ θηλιὲς χιόνια!»

[...] κ᾿ ἐκοιμήθη ὑπὸ τὴν χιόνα, διὰ νὰ μὴ παρασταθῇ γυμνὸς καὶ τετραχηλισμένος, αὐτὸς καὶ ἡ ζωή του καὶ αἱ πράξεις του, ἐνώπιον τοῦ Κριτοῦ, τοῦ Παλαιοῦ Ἡμερῶν, τοῦ Τρισαγίου. 

  

Ἀλ. Παπαδιαμάντης - Ὁ Ἔρωτας στὰ χιόνια