Πέρασαν όλα πολύ γρήγορα. Πάσχα στην πόλη. Γνώριμα μέρη. Γνώριμοι άνθρωποι. Παρόντες - απόντες το μέτρημα διαρκές. Αναστάσιμα φιλιά γεμάτα αρμύρα από τα καυτά δάκρυα που γέμισαν τα μάτια μας. Χαρά - λύπη, εναλλαγή διαρκής, με τη δεύτερη να υπερτερεί της πρώτης στα σημεία. Αστικό τοπίο - θάλασσα. Σεργιάνισμα διαρκές στη ζωή, στην καθημερινότητα που έμεινε πίσω. Από την άνοιξη, στον καύσωνα και πάλι άνοιξη. Ουρανός υπέρλαμπρος - ουρανός γεμάτος με βαριά σύννεφα που έφεραν έντονη βροχή. Ευχές, γέλια ζωηρά και ηχηρές απουσίες που με τον τρόπο τους πονάνε. Η μηχανή ανά χείρας και το κλείστρο με το χαρακτηριστικό του ήχο να αποτυπώνει στιγμές - γωνιές. Όχι οικείους όπως άλλοτε. Ο νους να τρέχει όλο στα ίδια... κυνηγητό με τις σκέψεις. Έπιασα και διάβαζα αναρτήσεις από τις πρώτες. Άλλος άνθρωπος σου λέω. Το μόνο που μου αναγνωρίζω είναι μιαν "παιδιάστικη" αφέλεια που αγαπώ και δε θέλω να χάσω (αν ήδη δεν έχει χαθεί). Φοβούμαι ότι πυκνώνει ο λόγος μου χωρίς να είναι περιεκτικός. Μια παραλία ερημική και να απλώναμε εκεί της ζωής μας το βήμα... Ήμουν προχτές στην παραλία εκείνη που σμίξανε οι τροχιές μας εκείνον το Μάη. Χωρίς μαγιό φυσικά, παρά τους εκατοντάδες λουόμενους. Ήλιος καυτός πύρωνε κάθε μου κύτταρο, κι έμενα να ατενίζω τη θάλασσα. Ήταν 2009, 2010 κι έχουμε 2013... που πάει ο χρόνος όταν φεύγει; Τι μένει; Μιαν ερώτηση διαρκής, χωρίς απάντηση. Τι θα έλεγες κι εσύ, αν ήσουν εδώ; Οι προσωπικοί μέντορες μας τελείωσαν! (όπως θα έλεγε η παιδική μου φίλη, ανηφορίζοντας τη Μεσογείων). "Ποτέ μου δεν κατάλαβα τι κρύβεις στην ψυχή σου..." όλο αυτό μου λες. Τόσο πολύ απέτυχα λοιπόν; Και μοιάζουν τα λόγια σου τούτα να βρίσκουν συνέχεια στους στίχους από τα κλεμμένα φιλιά. Το ταξίδι στα Κύθηρα θα παραμείνει η ουτοπία τελικά...
*κύρια φωτογραφία ανάρτησης δική μου, με ημερομηνία λήψης 27-04-2007. Όμορφη γωνιά της πατρογονικής πόλης. Αρχαίο Ρωμαϊκό Ωδείο, σημείο αναφοράς για την πόλη μας. Λήψη από την πλατεία Αγ. Γεωργίου.
** Τι με έπιασε απόψε τις χρονολογίες... Bang Bang και κάθε στίχος του τρυπώνει στις σκέψεις μου.
Την Καλημέρα μου!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΔυστηχώς το πρώτο σου καλοκαίρι σε αστική πόλη θα σε υποδεχτεί με καύσωνα διαρκείας...κάνε τις ετοιμασίες μου για το πιο ζεστό καλοκαίρι...διαφορετικά θα λιώσεις!!!χαααχαχαχα!!!
Αρνί έφαγες;;;Δε μας το είπες αυτό!!!
Σε ευχαριστούμε πολύ για τα ερεθίσματα (οπτικά κι ακουστικά) που μοιράστηκες μαζί μας (το κομμάτι αυτό του Σπαν. δε το'ξερα) ακόμα περισσότερο όμως σε ευχαριστούμε για τα συναισθήματα που αφησες εδώ να γεμίζουν τη σελίδα σου για μια ακόμη φορά... :)
ΑπάντησηΔιαγραφήXρόνια πολλά Σείριε!
Σε φιλω! :)
Το ξέρεις ότι όταν μπορώ είμαι επιμελής!!!! Είχες βάλει αρκετό homework!!!! Πως μ' αρέσει που από αυτό το ποστ περνάμε στο πιο αισιοδοξο να πω, πιο φρέσκο...., νέο σαν την νέα πόλη που σε φιλοξενεί.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτό που γράφεις για το κοίταγμα πίσω και την έκπληξη.... Εγώ ήμουν/δεν είμαι/ΕΙΜΑΙ τελικά.... Είμαστε και τα πρώτα και τα τωρινά και τα μελλούμενα. Αλλα το ποτάμι κυλάει.
Φιλώ σε
http://www.youtube.com/watch?v=hgHtIPv4L4s