Ασχέτως, σχετικά!

Καλή βδομάδα σε όλους...

*το τόσο αγαπημένο "Λευκό μου Γιασεμί", εδώ τραγουδισμένο από τον πολυτάλαντο Άγγελο Παπαδημητρίου. Έχω κολλήσει με τη διασκευή αυτή. Κάποιες φορές τα αγαπημένα μου ακούσματα γίνονται πιότερα αγαπημένα ύστερα από χρόνια. Ταξίδι στη βροχή, μολονότι το ημερολόγια δείχνει Ιούνιο. Καλό μήνα σε όλους. Το λακωνίζειν εστίν φιλοσοφείν, για ποιον άραγε; Εμένα μου μοιάζει περισσότερο με εσωστρέφεια. Τι Σαββατοκύριακο κι αυτό! Βροχή, υγρασία... ζυγώνει καλοκαίρι, ζυγώνει ένας ολάκερος χρόνος. Γρήγορα που περνάει ο καιρός! Γρήγορα που όλα περνούν, γρήγορα τα δάκρυα στεγνώνουν(!?), γιατί το τραύμα στην ψυχή δεν κλείνει το ίδιο γρήγορα... 

**από το ανοιχτό παράθυρο τρυπώνει η ψύχρα της βραδιάς. Τόση ώστε να σε κάνει να κάθεσαι οκλαδόν στην καρέκλα, προσπαθώντας να ζεστάνεις τα γυμνά σου πόδια, γράφοντας τούτες τις αράδες. Για μια στιγμή ξεχνάς ότι είσαι σε μεγάλη πόλη, δεν ακούγεται τίποτε. Όλα γυρίζουν στην προτέρα κατάσταση. Η ησυχία σπάζει στον επίμονο ήχο της σειρήνας που περνά τη λεωφόρο.

*** Ο παλμός χτυπάει ΕΔΩ τις τελευταίες μέρες. όχι πως θα αλλάξει τίποτε, αλλά βρε αδερφέ είναι μιαν ελπίδα πως κάποιες στιγμές ο κόσμος μαζικά ξεσηκώνεται. Για λίγο... όλα για λίγο κρατούν. Τόσο που να φουσκώσεις ελπίδα. Κι έπειτα "οι σειρήνες, τα μεταγωγικά" θα επιβάλλουν την τάξη... Ξέρεις εκείνη την τάξη, της απόλυτης αταξίας των πάντων.

**** όμορφη που είναι η Πόλη (Ινσταμπούλ). Μένω με την ελπίδα πως θα ξαναπάω κάποτε. Θα έχω μεγαλώσει αρκετά, αλλά θα ξαναπάω στο Αξαράι, στην Ταξίμ, στην Αγιά Σοφιά... θα είναι σούρουπο, ο ήλιος θα δύει και εγώ πάνω σε ένα βαρκάκι θα διασχίζω το Βόσπορο.

***** εδώ που φτάσαμε -κι ενώ δεν είχα σκοπό να κάνω ανάρτηση- θα συνεχίσω με τις σκέψεις μου. Μόλις σκέφτηκα τον τίτλο της ανάρτησης. Τον συμπλήρωσα ευθύς. Η βδομάδα δεν άρχισε καλά καλά κι εγώ σκέφτομαι το επόμενο σαββατοκύριακο, τι θα μαγειρέψω αύριο, τι δουλειές πρέπει να κάνω μέσα στη βδομάδα, τι λογαριασμούς έχω να πληρώσω, αν θα με φτάσουν τα λεφτά αυτό το μήνα... σκέφτομαι πως θέλω να χαθώ στο όμορφο αστικό Κολωνάκι. Εξόν από τους εμπορικούς δρόμους, έχει κάτι όμορφες γειτονιές...

&

****** είχα χρόνια να κάνω ανάρτηση 5 & 1 σκόρπιες σκέψεις. Έτσι λοιπόν, χωρίς ιδιαίτερη σκέψη ή μελέτη βγήκε αυτή η ανάρτηση. Όπως θα έλεγε κι ο Άσωτος, δεν είχα τίποτε να π(ω)στ αλλά βρέθηκα να γράφω με αφορμή το τραγούδι που παρέθεσα. Και τώρα ακούω αυτό, από την Ξανθίππη Καραθανάση. Τι υπέροχη φωνή... Με τις δεύτερες, τρίτες εκτελέσεις δεν έχω κλείσει ακόμη τους λογαριασμούς μου. Κάποια αγαπημένα μου ακούσματα αποκτούν άλλη διάσταση μέσα μου. Γρήγορα που πέρασεν η ώρα, γρήγορα που πέρασαν τα χρόνια...