ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΝΑ ΠΟΥΜΕ...

Θαρρώ πως έντεχνα έχει δημιουργεί η κατάλληλη σύγχυση στην κοινή γνώμη, ώστε ο εξωκομματικός κι ανένταχτος νέος του τόπου μας να συγχέεται σκόπιμα με τους αλήτες -μάγκες, που μόνο στόχο έχουν να καταστρέφουν, να θορυβούν και να προκαλούν βίαια τον άρρωστο εαυτό τους! Και η σύγχυση αυτή ευνοεί:

Την κυβέρνηση –την κάθε κυβέρνηση—που φοβάται αντιδράσεις από μη ενταγμένους σε κομματικές αγέλες νέους. Διότι, βέβαια, οι νέοι αυτοί δεν είναι δυνατόν να τιθασευτούν από τυχόν συμφωνίες ή συμβιβασμούς!
Ευνοεί τα διάσημα ΜΑΤ που συλλαμβάνουν με μεγαλύτερη ευκολία τον ανύποπτο νέο που διαμαρτύρεται από ό,τι τον ικανό για άμυνα αλήτη που διαφεύγει. Θα σας έχει τύχει να παρευρεθείτε και να διαπιστώσετε με τα ίδια σας τα μάτια με πόση ευκολία αλλά και μίσος δέρνεται απάνθρωπα και κακοποιείται ώσπου να μπει στην κλούβα από τις «δυνάμεις διώξεως της τρομοκρατίας» κάποιος νέος, ενώ την ίδια στιγμή αυτός που ρίχνει πέτρες ή σπάζει τζάμια καταστημάτων διαφεύγει επιδέξια και ενοχλητικά! Ύποπτα ενοχλητικά πολλές φορές! Τον διαμαρτυρόμενο νέο τον χαρακτηρίζουμε με ευκολία ΤΑΡΑΞΙΑ και τον αλήτη Γνωστό – Άγνωστο!
Η προαναφερθείσα σύγχυση ευνοεί, όμως, τη μικρή νοημοσύνη και την εύκολη δουλοπρεπή συμπεριφορά των «αγανακτισμένων» πολιτών απέναντι στις εν στολή δυνάμεις εξουσίας. Γιατί έχουν μάθει, χρόνια τώρα, να παρακολουθούν την επιδεικτική συμπεριφορά των οργάνων της τάξεως, ευρισκόμενοι - καλυπτόμενοι από το σύμπλεγμα του εμείς οι νόμιμοι!!! Σχεδόν μόνιμη ασθένεια των καλοβολεμένων!
Ευνοεί, τέλος, τις κομματικές παρατάξεις που με την σκόπιμη αυτή σύγχυση εκδικούνται όσους νέους δεν δέχονται τον κομματικής σκοπιμότητας ευνουχισμό τους! Και είναι ενδεικτικό το πόσο, στο θέμα των «αναρχικών», συμφωνούν απόλυτα κνίτες, οννεδίτες και νεολαίοι του ΠΑΣΟΚ. Γιατί και οι τρεις αυτές «νεολαίες» --κατ’ όνομα μόνον—έχουν ένα κοινό μυστικό που τις ενώνει: τον οριστικό ευνουχισμό τους!
Να, λοιπόν, πως κατασκευάζεται από το «λαό» για το «λαό» η εικόνα του αναρχικού, που στην πραγματικότητα δεν είναι άλλη από την εικόνα του ασυμβίβαστου και ζωντανού σύγχρονου νέου, ο οποίος εννοεί να διαφυλάξει το βασικό αγαθό της νεότητάς του, που δεν είναι άλλο από την έρευνα, την αναθεώρηση και την υπεράσπιση δικαιωμάτων μειοψηφιών! Και επιπλέον, να μην αφήσει τη μεταμόρφωσή του από την κυβέρνηση ή τα κόμματα σε καθοδηγούμενο αμνό τυποποιημένων ανησυχιών.
« Το λέω για να τα ακούν οι νέοι και να σκορπίσουν τα λαχεία τους κι αυτοί όπου μπορέσουν κι όπου βρουν. Να μην τα αφήσουν κέρδος στους πολλούς. Έτσι τουλάχιστον θα αποκτήσουμε τη δυνατότητα να μας φοβούνται! Ποιους; Εμάς τους νέους!!! Μια και δεν είναι δυνατόν να μας εντάξουν στα συρτάρια τους, σε ό,τι μπορούν να ελέγξουν και να προβλέψουν οι ανερχόμενοι πολλοί. Τους φοβερίζει η άρνησή μας να δεχτούμε φάκελο, κατάταξη, τάξη και αριθμό! Τους φοβερίζει η άρνησή μας να ενταχθούμε στις ομάδες αυτών που όταν κοιμούνται, τα χέρια τους είναι από μέσα ή απέξω από το πάπλωμα. Γιατί τα δικά μας χέρια την ώρα του ύπνου, ζωγραφίζουν ελεύθερα τους ανέμους, με χρώματα και σχηματισμούς πτηνών, και μας τοποθετούν παντοτινά μες αιώνες, με την αθάνατη και ερωτική μορφή του λαχειοπώλη τ’ Ουρανού!!!» [Μάνος Χατζιδάκις, Τα σχόλια του Τρίτου]
Έχω την εντύπωση ότι τα λόγια του Χατζιδάκι, παρότι έχουν γραφτεί το 1979, είναι πάντα επίκαιρα και συμπληρώνουν στο ακέραιο τις σκέψεις μου για τους νέους.