Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 2008
Αφιερωμένο . . .
Αφιερωμένο στα λάθη που έκανα και ποτέ δεν κατάφερα να διορθώσω.
Αφιερωμένο στον πόνο που προκάλεσα και ποτέ δεν κατάφερα να απαλύνω.
Αφιερωμένο σε όσα έχασα και ποτέ δεν διεκδίκησα ξανά.
Αφιερωμένο σε όσα θέλησα και ποτέ δεν κατάφερα να κρατήσω δικά μου.
Αφιερωμένο σε ό,τι αγάπησα και εγκατέλειψα για να μην το καταστρέψω.
Αφιερωμένο σε ό,τι εγκατέλειψα και τώρα δεν μπορώ να επιστρέψω.
Αφιερωμένο στα μαθήματα που άργησα να μάθω.
Αφιερωμένο σε όσους ζητούν χειροπιαστές αποδείξεις για συγχώρεση κι αγάπη...
Αφιερωμένο στο ἦν, στο ἐστί, στο ἒσται...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν ξέρω αν "επιτρέπεται" να γράψω κάτι εδώ. Όταν μιλάμε για εμάς, είναι παράξενα. Αφήνουμε τους άλλους να δουν πράγματα που υπό άλλες προϋποθέσεις δε θα μπορούσαν.
ΑπάντησηΔιαγραφήΓι αυτό "μισώ" τα blogs και τα forum. Γιατί όλα σου τα σχόλια αναλύονται εξονυχιστικά, και έρχεται ο κάθε άσχετος και σε ρωτάει "τί έγινε?".
Δεν έχω τέτοια πρόθεση. Απλά ήθελα να πω ότι το παρελθόν είναι παρελθόν. Σε έκανε αυτό που είσαι (εναν υπέροχο άνθρωπο).Ζήσε το παρόν, μάθε από το παρελθόν, και άλλαξε το μέλλον. Στο χέρι σου είναι.
Να χαμογελάς!
(υ.γ.: είμαστε όλοι μια ωραία ατμόσφαιρα αυτές τις μέρες??!)