"Με αγάπη από μένα για σένα...."

Χρόνια πολλά "Νερόφιδο" μου, να' σαι πολύχρονος φίλε και αδερφέ μου. Να προσέχεις! Καλό υπόλοιπο θητείας και καλός πολίτης. Δε σε ξεχνώ κι ας είσαι μακρυά μας...Να χαμογελάς :)



Εμένα ξέρεις ότι μου τι δίνει να μου εύχονται 12.01, μόλις αλλάζει η μέρα, αλλά τι τα θες... έπραξα κι εγώ όσα οι άλλοι! Είχα ξαπλώσει και καθώς έκλεινα τα μάτια μου το βάρος της κούρασης της μέρας έπεφτε πάνω στα βλέφαρά μου. Αστραπιαίες εικόνες περνούσαν από μπροστά μου. Εικόνες από περιστατικά που έχουμε ζήσει όλα αυτά τα χρόνια της φιλίας μας. Κι είναι αλήθεια αρκετά τα χρόνια που μετράμε όπως κι αυτά που έχουμε ζήσει! Να πεις ότι ήταν όλα ροδοζαχαρένια; Όχι βέβαια! Άλλωστε, μόνο ο "ευτυχισμένος πρίγκιπας" του Όσκαρ Γουάιλντ ζούσε χωρίς προβλήματα...



Οι εικόνες - αναμνήσεις εναλλάσσονταν τόσο γρήγορα... θυμήθηκα ένα από τα πρώτα μας ξενύχτια (τότε που νομίζαμε ότι μεγαλώσαμε και γίναμε άνδρες) και πως είχαμε ξεμείνει ένα τσούρμο παιδιά στο Ρίο βλέποντας την ανατολή και τη μισοτελειωμένη γέφυρα. Κι ύστερα θυμήθηκα κι άλλα! Σχολικά περιστατικά, μετέπειτα εκδρομές και ταξίδια που κάναμε, τα μασκαρέματα και τις παρελάσεις του καρναβαλιού....τις ατελείωτες συζητήσεις που κάναμε στο σπίτι του Ανδρέα κι όπου τελικά δεν έμαθα να παίζω τάβλι...αλλά εσείς μάθατε τη Φλέρυ (τσσσσσ) κι εγώ τη βασική γεωγραφία (!!!)...Ζωντάνεψαν και στενάχωρες εικόνες, αλλά εκεί ήταν ο ένας για τον άλλο! Φίλος - αδερφός, συμπαραστάτης...



Καλέ μου φίλε, να' σαι πάντα υγιής κι το δύσκολο μονοπάτι θα συνεχίσουμε να το βαδίζουμε παρέα.

_________________________________________________

*** Λοιπόν, άλλο τραγούδι θα σου αφιέρωνα αλλά θυμήθηκα τούτο... από εκείνο το πάρτυ όταν τελειώσαμε το Λύκειο και τη γιορτή εν όψει των γενεθλίων σου! Τι χορό είχαμε ρίξει... πραγματικά μέχρι τελικής πτώσεως! Στο KU στο Ρίο... (πω πω έχουμε προλάβει το KU κ έχουμε εγκαινιάσει το Sea Through!!! άτιμα χρόνια πως περνάτε...!!!). Κι εκείνος ο Deejay θα το έβαζε κάθε τρεις και λίγο... απέξω το είχαμε μάθει... Άντε λοιπόν, με αγάπη από μένα....