Περίεργος άνθρωπος...

U P D A T E

Είμαι περίεργος άνθρωπος εγώ! Μπορεί να δω μια ταινία ή να διαβάσω ένα βιβλίο κι αν με αφήσουν αδιάφορο, δεν κεντρίσουν το ενδιαφέρον μου, έπειτα από ελάχιστο χρονικό διάστημα δεν θυμάμαι τίποτα από αυτά! Ομιλούμε για οριστική διαγραφή από τα αρχεία του μυαλού μου (shift + delete). Η φτωχή κι αδύναμη μνήμη μου, πολλές φορές αδυνατεί να συγκρατήσει ονόματα. Ονόματα χρήσιμα στη δουλειά μου, ονόματα μαθητών ή προσφιλών ατόμων (*).

Από την άλλη και για κάποιον ανεξήγητο λόγο, δεν διαγράφονται από τη μνήμη μου οι μυρωδιές κι οι όψεις των ανθρώπων! Είπαμε με τα ονόματα έχω πρόβλημα...αρκεί να δω κάποιον για ελάχιστο χρόνο κι αυτό είναι αρκετό για να θυμάμαι την όψη του για το υπόλοιπο της ζωής μου! Κάτι τέτοιο παθαίνω και με τις μυρωδιές... εκεί το πράγμα γίνεται ακόμα πιο περίπλοκο αν αναλογιστείς ότι πέραν της μυρωδιάς θυμάμαι πρόσωπα, καταστάσεις ή το σκηνικό που συνοδεύει τη μυρωδιά! (ωρέ λες να μου έχει σαλέψει τόσο πολύ?)

Και συνεχίζω να παραθέτω τις σκέψεις μου, που μοιάζουν να μην έχουν κανένα νόημα!

Λοιπόν, εμένα που με βλέπετε (ουπς με διαβάζετε!) με στοιχειώνουν ένα κάρο παραξενιές ακόμη! Για παράδειγμα, δεν είμαι διόλου δεκτικός στο να δοκιμάζω νέα αρώματα. Χρησιμοποιώ ένα συγκεκριμένο άρωμα σχεδόν τα μισά χρόνια της ζωής μου. Αν το συγκεκριμένο άρωμα της Clinique κυκλοφορούσε σε βαρέλι, τότε αυτό θα ήταν το ιδανικό δώρο για μένα! Θα έμπαινα ολόσωμος μέσα και θα έβγαινα μονάχα όταν θα είχε ποτίσει και το τελευταίο μου κύτταρο.

Έχω δοκιμάσει και κανά δυο άλλα αρώματα τα οποία είχαν κατορθώσει να δελεάσουν τους "οσφρητικούς μου κάλυκες" αλλά ύστερα από ελάχιστο χρόνο επιστρέφω στο γνωστό κι αγαπημένο μου άρωμα, όπως ο άπιστος σύζυγος στη θαλπωρή του σπιτιού του! Αυτός είναι κι ο λόγος, για τον οποίο δεν έχω αλλάξει άρωμα! Θαρρώ πως το άρωμα και κανά δυο άλλα χαρακτηριστικά μας είναι σχεδόν συνυφασμένα με τον χαρακτήρα μας!

Σήμερα, λοιπόν, με είχε πιάσει η προκοπή! Αποφάσισα να ξεκαθαρίσω τα υπάρχοντα ενός ντουλαπιού το οποίο εντέχνως απέφευγα να ανοίγω! Στο συγκεκριμένο ντουλάπι καταχωνιάζω όσα αρώματα κατά καιρούς μου έχουν δωρίσει. Η τύχη τους όπως καταλάβατε είχε προδιαγραφεί από το πρώτο ψέκασμα. Διότι ανάμεσα στα μπουκαλάκια υπάρχουν εκείνα τα τυχερά που είχαν κεντρίσει το ενδιαφέρον μου κι είχα καταδεχθεί να τα μυρίσω έστω και μια φορά...

Ανοίγω το ντουλάπι, με διάθεση να τα πετάξω όλα! "Πέταμα! Τι στο καλό τα θέλω, ενώ δε τα χρησιμοποιώ;" Όμως, την ίδια ώρα που κάνω την παραπάνω σκέψη έχω μετανιώσει... "Άστα, δε βαριέσαι! Θα τα μοιράσω σε φίλους, είναι κρίμα να πετάξω τόσα αρώματα!" Η δεύτερη σκέψη μου φαντάζει πιο νηφάλια κι ευθύς αρχίζω να κατεβάζω τα μπουκαλάκια, να τα ανοίγω ένα- ένα και να τα μυρίζω προσεκτικά προσπαθώντας παράλληλα να φανταστώ σε ποιον φίλο μου θα ταίριαζε καθένα από αυτά!

Κι εκεί που αποσφραγίζω ένα άρωμα, στο οποίο δεν είχα βγάλει ούτε την προστατευτική ζελατίνα, χαζεύω τη μάρκα. BURBERRY - "Week End". Το συγκεκριμένο φιαλίδιο κοσμεί το ντουλάπι μου τουλάχιστον τρία χρόνια, μη σου πω τέσσερα! Το μυρίζω και τσουπ κατά έναν περίεργο τρόπο νιώθω πιο κοντά από όσο μπορείτε να φανταστείτε τον Δρακατώρ! Δεν ξέρω αν χρησιμοποιεί το συγκεκριμένο άρωμα, υποθέτω πως ναι! Πάντως πήρα μιαν απροσδόκητη χαρά εκείνη τη στιγμή! Λες κι ανακάλυψα κι εγώ δεν ξέρω τι!

__________________________________________
1. Μη δίνετε σημασία, η ζέστη φταίει για αυτές τις "άστοχες" κουβέντες...
2. Δρακατώρ, περαστικά κι από εδώ!!! (όχι δεν πάσχει από τη γρίπη των χοίρων, μπορείτε να κοιμάστε ήσυχοι!)
3. Πως γίνεται κάτι όμορφο, να σου ναυαγεί τα σχέδια για διακοπές τελευταία στιγμή ; Πληροφορίες σε επόμενες αναρτήσεις! Κρατώ μιαν ελπίδα ότι θα κατορθώσω να φύγω για τις διακοπές βάσει των ισχυόντων σχεδίων...
4. (*) --Αν θυμάσαι στην αρχή του κειμένου υπήρχε μια παραπομπή!--
Έχω πάθει πολλά "γκάζα" επειδή δε θυμάμαι ονόματα! Αρκεί να σας πω ότι το όνομα του πρώτου μου μαθητή, το οποίο ήταν και σπάνιο, το είχα γράψει σε χαρτί μέχρι να το μάθω...βγάλτε τα συμπεράσματα σας!

Χαιρετώ σας!

___________________________

Είναι απίθανο το συναίσθημα της ευτυχίας, ιδιαίτερα όταν το κατακτάς με κάτι απλό και συνάμα μεγαλειώδες! Μια αγκαλιά σου Δρακατώρ, ένα σφίξιμο στο χέρι, ένα χάδι... τόσα απλά μα τόσο σπουδαία πράγματα!!! Είσαι σπουδαίος...