Καλοκαίρι... κάπου εκεί ανάμεσα στους υπόλοιπους εικονιζόμενους κι εγώ...
Καλοκαίρι... με τη φέτα το καρπούζι στο ένα χέρι...
Καλοκαίρι... με τη νέα δουλειά...
Καλοκαίρι...με τον ρόγχο του air condition μεσημέρι...
Καλοκαίρι...τόσο ώριμο που πέφτοντας προσφέρει μια πλημμύρα των καρπών, στάρι και μέλι στον σπασμό του το απόλυτο το αστέρι...
Καλοκαίρι... μες τα κόκκινα της δύσης του ανατέλλει...
Καλοκαίρι...
Καλοκαίρι... με τη φέτα το καρπούζι στο ένα χέρι...
Καλοκαίρι... με τη νέα δουλειά...
Καλοκαίρι...με τον ρόγχο του air condition μεσημέρι...
Καλοκαίρι...τόσο ώριμο που πέφτοντας προσφέρει μια πλημμύρα των καρπών, στάρι και μέλι στον σπασμό του το απόλυτο το αστέρι...
Καλοκαίρι... μες τα κόκκινα της δύσης του ανατέλλει...
Καλοκαίρι...
Kalimera kai polla sygxaritiria gia to blog, einai pragmatika poly axiologo!
ΑπάντησηΔιαγραφήPar'olo pou to kalokairi den einai apo tis agapimenes mou epoxes, etsi opws to theteis lyrika, mou fainetai poly omorfo kai sagineytiko:-)
Kali ypoloipi vdomada!