Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2009

5+1 Ρεμπέτικα με ξεχωριστή σημασία!

Όσο μεγαλώνω τόσο περισσότερο συνειδητοποιώ ότι μονάχα τα αυθεντικά πράγματα μου αρέσουν κι ότι στη μουσική υπάρχουν πολλές «απομιμήσεις». Η μουσική δημιουργήθηκε για να ψυχαγωγεί τον άνθρωπο, να άγει (άγω = οδηγώ) την ψυχή του καθενός σύμφωνα με τη διάθεση και τα συναισθήματά του. Γι’ αυτό κι οι μουσικές απομιμήσεις αδυνατούν να κατορθώσουν όσα το γνήσιο επιτυγχάνει. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τους ερμηνευτές των τραγουδιών. Ανάλογα με τα βιώματα του ο καθένας (πέραν της φωνητικής αξίας) μπολιάζει στη φωνή του τα μεράκια, τους καημούς και τις έγνοιες του. Γι’ αυτό δε θα υπάρξει δεύτερη Νίνου, Εσκενάζυ ή Μπιθικώτσης. Θα σίγουρα κάποιοι άλλοι, αλλά θα πρεσβεύουν άλλα πράγματα!

Είχα, κάποτε, έναν καθηγητή ο οποίος με μύησε σε αρκετά μουσικά ρεύματα, πέραν των γνωστικών αντικειμένων που μου εμφύσησε. Με έμαθε να αγαπάω το ρεμπέτικο και να τ’ αναγνωρίζω όχι σαν κάτι παρακατιανό αλλά σαν γνήσια έκφραση των ανθρώπινων συναισθημάτων. Πολύ αργότερα διάβασα όσα ο Χατζιδάκις είπε στις περίφημες διαλέξεις του για το ρεμπέτικο. Με μάγευε (κι εξακολουθεί) η ζωή αυτών των ανθρώπων. Ζούσαν πότε στο ζενίθ και πότε στο ναδίρ, πότε στη νομιμότητα και πότε στην παρανομία, πότε στην ευτυχία και πότε στην απόλυτη τραγικότητα. Ακόμα και τα ταξίδια τους στην Αμερική για να ηχογραφήσουν ή το πώς έκαναν κέφι για «γράψουν» τα τραγούδια στα αμερικάνικα στούντιο είναι συναρπαστικά! Για παράδειγμα, τη ζωή της Νίνου ή της Εσκενάζυ να δεις και θα πάρεις πολλά μαθήματα…

Κι όταν με πιάνουν τα μεράκια μου, οι πίκρες, τα παράπονα μου και τα αναπάντητα «γιατί;» στον εαυτό μου, τότε γυρίζω σ’ αυτές τις φωνές, στα τραγούδια τους. Κι η ψυχή μου μερεύει, βρίσκει το αποκούμπι της…Και δεν κρύβω ότι καμιά φορά όταν έχω κέφια ακούω ρεμπέτικα, τα «παιχνιδιάρικα».
  1. Λιλή η Σκανδαλιάρα - Ρόζα Εσκενάζυ 

  2. Το Μινόρε Της Αυγής - Απόστ. Χατζηχρήστος & Μάρκος Βαμβακάρης

  3. Τράβα ρε μάγκα και αλάνι - Ρόζα Εσκενάζυ

    αλλά και σε αυτή την εκδοχή το αγαπώ

    Τράβα ρε μάγκα και αλάνι - Κώστας Ρούκουνας

  4. Χαρικλάκι - Ρίτα Αμπατζή ( το τραγούδι θεοποιείται με τη φωνή της Ρόζας Εσκενάζυ, αλλά δε θέλω να γίνω μονότονος :P :P)

  5. Η ταμπακιέρα - Μαρίκα Νίνου

    &


  6. Σαν Απόκληρος γυρίζω - Σωτηρία Μπέλλου 

Τα παραπάνω κομμάτια τα αγαπώ αποκλειστικά σε αυτές τους τις εκτελέσεις. Αυστηρά!
Για την Ρόζα Εσκενάζυ, που τόσο αγαπώ, έχω μιλήσει κι ΕΔΩ.

3 σχόλια:

  1. Αχ, μου τα χάλασες λιγουλάκι... τοσοδούλι, όμως :-)
    Καλή η Νίνου στην "Ταμπακιέρα", δε λέω, αλλά Βέμπο... με την καμία

    http://www.youtube.com/watch?v=KxcbG4NmVH0

    ... με το συμπάθιο κιόλας :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @ Χρονοστιβάδα, καλή μου ξαδέρφη, ομολογώ ότι τη Σοφία Βέμπο την έχω αρκετά ψηλά στην εκτίμησή μου. Όπως θα είδες και στην προηγούμενη ανάρτηση πιστεύω πως η ταμπέλα της τραγουδίστριας της νίκης, άδικα σκιάζει την αξιόλογη καριέρα της!

    Γυναίκα με φωνή ιδιαίτερη κι ίσως εκείνη που έχει τραγουδήσει ανεπανάληπτα τα πιο ερωτικά κομμάτια της εποχής της!

    Η ταμπακιέρα μου αρέσει από τη Νίνου, ίσως γιατί η ζωή της με εμπνεύει, ίσως γιατί τη Νίνου την έχω στο μυαλό μου να κάνει πιο "λεύθερη" ζωή...

    Όπως κι αν έχει το πράγμα, όσο χρόνια κι αν περάσουν είναι βέβαιο πως καμιά άλλη δε θα τραγουδήσει "τον άνθρωπό μου" όπως η Βέμπο...

    το κάτωθι αφιερώνεται σενα!
    Άκουσέ το σε ένα περίεργο πάντρεμα...

    http://www.youtube.com/watch?v=SGMWEnBiFcE&feature=response_watch

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Θαυμάσιο βίδεον !!! Σ' ευχαριστώ ξάδερφε :-)... και να 'ξερες τι μου θύμισες τώρα, μ' αυτό ????
    Ωραίες εποχές, που παρωδούσαμε με τον κύριο Π. (...τον έτερο ιστολόγο... της οικογενείας κι αυτός) αγαπημένα τραγούδια. Το συγκεκριμένο το είχαμε κάνει φύλλο και φτερό :-)
    Φιλούθκια !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Μέχρι το Σείριο φτάνουν τα εξής σχόλια: