5 & 1 ἑλληνικά κομμάτια πού ἔκαναν «καριέρα» στό ἐξωτερικό

Ὑπῆρξε μίαν ἐποχή ὅπου τό ἑλληνικό τραγούδι ταξίδευε ἔξω ἀπό τά σύνορά της χώρας μας κι οἱ μελωδίες ντύνονταν μέ στίχους ἄλλων γλωσσῶν. (τό ἀκριβῶς ἀντίθετο συμβαίνει στίς μέρες μας). Σήμερα, λοιπόν, ἀποφάσισα νά μοιραστῶ μαζί σας ἐκεῖνα τά τραγούδια πού ἔκαναν μία «δεύτερη» πορεία στήν ἀλλοδαπή καί τά ξεχωρίζω ἀπό πολλά  κυρίως γιατί μου ἀρέσουν κι ἐπειδή κάποια ἱστορία μου κρύβεται πίσω ἀπό αὐτά.

1. Τό ΚΑΠΟΙΟΣ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ εἶναι ἴσως ἕνα ἀπό τά γνωστά  τραγούδια τοῦ Νέου Κύματος. Τό ἀγάπησα σάν τό ἄκουσα τυχαία στά δεκαέξι μου, μέ τή φωνή τοῦ Γ. Ζωγράφου. Ἐκ τότε τό ἄκουσα πολλές φορές μέχρι πού στά εἰκοστά μου γενέθλια, ἕνας ἱσπανόφωνος φίλος μου χάρισε ἕναν δίσκο τοῦ ALFREDO μέ τήν Ἱσπανική ἐκδοχή τοῦ κομματιοῦ, τήν ὁποία ἀγνοοῦσα. Νομίζω ὅτι τό λάτρεψα σέ αὐτή τοῦ τήν ἐκδοχή τοῦτο τό κομμάτι.

MI VIEJA BARCA 

(κλίκ πάνω στόν τίτλο τοῦ κομματιοῦ γιά νά τό ἀκούσετε)

 

2. Ο ΚΑΗΜΟΣ εἶναι ἕνα ἀπό τά πιό γνωστά τραγούδια τοῦ Μ. Θεοδωράκη. Ἔχω τήν αἴσθηση ὅτι ὅταν κλείνεις τά μάτια σου καί κατακλύζεσαι ἀπό τό αἴσθημα τοῦ νόστου, ἡ φωνή τοῦ Μπιθικώτση σέ αὐτό τό κομμάτι εἶναι ἡ μόνη παρηγοριά. Ἐκεῖνος ὁ στίχος «δέν ξέρεις τί εἶναι παγωνιά, βράδυ χωρίς φεγγάρι» πολλές φορές ἐρχόταν στά χείλη μου τίς νύχτες τοῦ χειμώνα στίς ἀτελείωτες ὧρες σκοπιᾶς. Περί τά τέλη τῆς δεκαετίας τοῦ 60, ὁ Θεοδωράκης ἦταν ἀπαγορευμένος ἀπό τό στρατιωτικό καθεστώς. Τήν ἐποχή ἐκείνη εἶναι πού ἡ IVA ZANICCHI τραγουδᾶ τό ἴδιο τραγούδι στήν ἰταλική γλώσσα.

UN FIUME AMARO 

3. Τό ΜΗ ΛΕΣ ΤΙΠΟΤΑ μέ τή φωνή τῆς Ζ. Κουρούκλη εἶναι ἕνα ἀπό ἐκεῖνα τά τραγούδια πού τό ἄκουσα πρῶτα στά Ἱσπανικά, δηλαδή στή δεύτερη ἐκτέλεσή του ἀπό τήν ἴδια. Δέν ξέρω πώς καί γιατί τό ἀγάπησα, ἔμεινε μέσα μου καί μόλις πρίν ἕναν χρόνο ἀσχολήθηκα ξανά μαζί του. Λοιπόν, τό συγκεκριμένο τραγούδι ἦταν ἡ συμμετοχή μας ἐν ἔτει 1966 στό φεστιβάλ τραγουδιοῦ τῆς Βαρκελώνης. Νομίζω ὅτι βραβευτήκαμε μέ αὐτή τήν συμμετοχή κι αὐτός ἦταν ὁ λόγος πού τό κομμάτι ἠχογραφήθηκε καί στά Ἱσπανικά. Νομίζω ὅτι τό παρόν τραγούδι ἀξίζει λίγο περισσότερο τήν προσοχή. Ἔχω βρεῖ τήν τηλεοπτική μετάδοση ἐκείνης τῆς βραδιᾶς.

ΜΗ ΛΕΣ ΤΙΠΟΤΑ (ἐδῶ ἡ συμμετοχή τῆς Ἑλλάδας ἀπό τήν ἐν ἔτει 1966 τηλεοπτική μετάδοση) 

NON DIGAS NADA (ἡ μεταγραφή τοῦ κομματιοῦ στήν Ἱσπανική)

4. Παλιότερα εἶχα ἀκούσει τή Ρένα Βλαχοπούλου στό τραγούδι τοῦ Σπάρτακου ΘΑ ΣΕ ΠΑΡΩ ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ κι ἔχω τήν αἴσθηση ὅτι αὐτή ἡ σπουδαία τραγουδίστρια (καί μετέπειτα ἠθοποιός) τό ἔχει ἑρμηνεύσει μέ τό δικό της μοναδικό τρόπο, ἔχοντας τό κλειδώσει καί κάνει παντοτινά δικό της. Κάθε πού τό ἀκούω, στό μυαλό ἐκείνη φέρνω κι ἴσως μερικές στιγμές πραγματικῆς εὐτυχίας μέ ἕνα πρόσωπο ἰδιαίτερα ἀγαπημένο μου. Ο JAN AUGUST ἠχογράφησε τό κομμάτι μέ μίαν ἀνάλαφρη (καί μέ μίαν μελαγχολικά ὑποβόσκουσα) διάθεση. Ἐλπίζω νά εἶχε τήν τύχη νά ἀκούσει τή Βλαχοπούλου σέ αὐτό τό τραγούδι.

GREEK BOLERO

5. Τό ΜΑΓΓΑΝΟΠΗΓΑΔΟ σέ στίχους τοῦ Πυθαγόρα τραγούδησε ἡ Α. Κανελλίδου τό 1976 καί σέ μένα θά ἦταν παντελῶς ἄγνωστο ἄν δέν εἶχε συμβεῖ ἡ ἱστορία πού θά σᾶς πῶ. Λοιπόν, ὅταν μέ πιάνουν κάτι «τρέλες περίεργες» ἔχω μία σειρά κομματιῶν πού τά ἀκούω δυνατά (πρός ταλαιπωρία ὅσων μέ ὑποφέρουν!), συνήθως τήν ἄνοιξη ἔχω κάτι τέτοιες ἐξάρσεις. Μία ἀπό ἐκεῖνες τίς φορές, λοιπόν, ἔτυχε νά εἶναι σπίτι ἡ Π. κι ἐγώ νά ἀκούω διαπασών τό DEMAIN ON VERA Α, τό τραγούδι τῆς ANGELA πού γνώριζα ὅτι ἦταν τοῦ Γ. Σπανοῦ. Μέ πληροφόρησε γιά τήν ὕπαρξη ἑλληνικῆς διασκευῆς.    

DEMAIN ON VERA Α

ΜΑΓΓΑΝΟΠΗΓΑΔΟ

&

6. Τό ΓΕΛΑΣΤΟ ΠΑΙΔΙ εἶναι ἀπό ἐκεῖνα τά τραγούδια πού θυμᾶμαι πιό ἔντονα ἀπό τά σχολικά μου χρόνια, τίς σχολικές ἑορτές τοῦ γυμνασίου. Ποτέ δέ μοῦ ἄρεσε μέ τήν ἐπική φωνή τῆς Φαραντούρη. Πάντοτε γιά μένα τό τραγούδι αὐτό θέλει χορωδία ἀπό ἐφηβικές δροσερές φωνές. Εἶναι ἀπό ἐκεῖνα τά τραγούδια τοῦ Θεοδωράκη πού ἔχει γνωρίσει ἑκατοντάδες ἐπανεκτελέσεις. Ξεχωρίζω ἐκείνη τῆς IVA ZANICCHI τοῦ 1970. Ἴσως ἄν ποτέ ὡρίμασαν ἐκεῖνες οἱ φωνές τῶν ἐφηβικῶν χρόνων νά παρέδωσαν τό τραγούδι στά χείλη τῆς Zanicchi.

IL RAGAZZO CHE SORRIDE