Τώρα πώς καί γιατί ἔχω κολλήσει μέ αὐτό τό τραγούδι τοῦ Ν. Ἄσιμου ἕνας θεός ξέρει... τρώω πετριές κατά καιρούς μέ τή μουσική ἀλλά εἶναι κάμποσες μέρες πού δέ λένε νά βγοῦν ἀπό τό λογισμό μου οἱ στίχοι κι ἡ μελωδία του.
ὕγ. ἤθελα νά γράψω κι ἄλλα...δλδ τά εἶχα κάνει καί προσχέδιο σέ ἕνα ἀπό τά πολλά χαρτιά μου ἀλλά βά ριέ μαί! Ἡ ζέστη νά φταίει...; Σιγά τήν ἀνταπόκριση πού ἔκανα τελικά...ἅμα σᾶς λέω πώς μέ ἔχει πιάσει ἡ τεμπελιά μου...
Τρώω καραμέλες (παστίλιες) μανιωδῶς! Δέν κατάλαβες ποιές καραμέλες ἐννοῶ? Εἶναι ἐκεῖνες οἱ πολύχρωμες μαλακές καραμέλες ποῦ τρῶνε οἱ παπποῦδες, ἐκεῖνες ποῦ ἔχουν ζάχαρη κολλημένη γύρω γύρω…συνήθως τίς πουλᾶνε σέ πάγκους οἱ πλανόδιοι μικροπωλητές. Ἄν δέν κατάλαβες ἀκόμη, τι νά σού κάνω…
Ντροπή ποῦ τό λέω ἐ? Ἔχω κι ἐγώ τίς γλυκές ἀδυναμίες μου… καί νά πεῖς ὅτι εἶμαι γλυκατζής…δέν εἶμαι…
ΚΑΛΟ
ΥΠΟΛΟΙΠΟ
ΘΕΡΟΥΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Μέχρι το Σείριο φτάνουν τα εξής σχόλια: