5 & 1 ατάκες από το σινεμά!

Μια αγαπημένη μας καφετέρια, στην οποία συχνάζαμε λεγόταν "Σαν παλιό Σινεμά". Σε εκείνο το καφέ, το γεμάτο κάδρα ηθοποιών, διάσπαρτες ατάκες από ταινίες και το πολύ φιλικό / ζεστό περιβάλλον περνούσαμε τα μεσημέρια μας παίζοντας ταμπού κι άλλα επιτραπέζια παιχνίδια πριν η παρέα "σοβαρέψει"... Είχαμε καιρό να την επισκεφτούμε με τα φιλαράκια μου, περισσότερο από έναν χρόνο. Την τελευταία φορά που είχαμε πάει η παρέα είχε ολότελα διαφορετική σύνθεση, λείπουν αγόρια και κορίτσια από εκείνη την περίοδο, φίλες/οι κι εραστές. Αλλά έτσι είναι η ζωή ,γεμάτη εναλλαγές! Λοιπόν, αυτό το μαγαζί μαζί με το λογαριασμό σου φέρνει κι ένα μεγάλο βιβλίο "υποχρεώνοντάς" σε  να γράψεις μιαν ατάκα από κάποια ελληνική ταινία. Στην αρχή μου ξένιζε κι ομολογώ δε μου άρεσε αυτή η υποχρέωση που είχα σαν πελάτης. Με το καιρό όμως είχε αρχίσει να γίνεται ένα από τα "παιχνίδια" της παρέας...

Ορίστε, λοιπόν, οι πέντε συν μία αγαπημένες μου ατάκες (ever) από τον ελληνικό κινηματογράφο που εννοείται ότι έχω γράψει.

1. Γεωργία Βασιλειάδου: Τι κάνεις βρε στο ξένο δωμάτιο;
   Βασίλης Αυλωνίτης: Λάθος στην πόρτα.
   Γεωργία Βασιλειάδου: Λάθος κάνουνε στην ορθογραφία, όχι στις πόρτες!
   
   Ο θησαυρός του μακαρίτη
   
   
2. Αθηνόδωρος Προύσαλης [Μάγκικα]: [Είμαι από το] Κατάστημα «Το παλουκάκι».
   Γιώργος Γαβριηλίδης: Δεν το ξέρω. Αθηνόδωρος Προύσαλης: Καθ΄ όσον δε συχνάζουν φιόγκοι... Μαδάμ! [Της δίνει ένα χαρτί]
   Κατερίνα Γιουλάκη: Τι ΄ν΄ αυτό;
   Αθηνόδωρος Προύσαλης: Η λυπημένη θλίψη...
   Κατερίνα Γιουλάκη: Λογαριασμός;
   Αθηνόδωρος Προύσαλης: Πώπω, μαδάμ, δουλεύεις με διπλό καρμπιρατέρ!
   
   Μια Ιταλίδα απ΄ την Κυψέλη
   
   
3. Γιώργος Κωσταντίνου: Τι είπαμε ότι θα πει «excuse me»;
   Νίκη Λινάρδου: Με το μπαρδόν που λέμε ελληνικά.
   Γιώργος Κωσταντίνου: Όχι, αυτό είναι γαλλικά...
   Καλώς ήρθε το δολάριο
   
   
4. Ελλη Λαμπέτη: Σ' αγαπώ Παύλο...Σ' αγαπώ...
   
   Κάλπικη Λίρα
   
   
5. Γιώργος Κωσταντίνου: Δε μου λες σωφέρ; Άκουσα καλά; Είπε σκασμός Αντωνάκη;
   Γιώργος Τζιφός: Όχι, είπε σκασμός Αντωνάκη «μου»!... Έτσι είναι κύριε... Τώρα μπήκε η κουλούρα... Τώρα σταματάνε οι γλύκες κι αρχίζει η παντόφλα...
   Γιώργος Κωσταντίνου: Δε μου λες; Παθώς είσαι;
   Γιώργος Τζιφός (κουνάει το κεφάλι με ύφος απελπισίας): Παθώς και μαθώς...
   
   Η δε γυνή να φοβάται τον άνδρα
   
   
   
   &
   
   
   Υπάρχει μια ταινία η οποία για την εποχή της (έχω την αίσθηση) ήταν αρκετά τολμηρή. Λοιπόν στην ταινία "Αναζήτησις" μεταξύ της Ναθαναήλ και της φίλης της (αγνοώ το όνομα της ηθοποιού) ακολουθεί ο κάτωθι διάλογος. Μακράν ο πιο αγαπημένος μου...(μα για όνομα του θεού...ποιος τα σκέφτεται αυτά ????? πολλά γέλια αυτή η ταινία...)
   
   
6. Ίρις (φίλη Έλενας): Μα εσύ την άλλη μέρα ξαναπήγες! Γιατί;
   Έλενα : Για εντελώς διαφορετικό λόγο. Τον αντιπαθούσα και πήγα γυρεύοντας να βρω τρόο να τον εξευτελίσω ή δεν ξέρω τι άλλο...
   Ίρις : Μα γιατί; Δε σε καταλαβαίνω...
   Έλενα : Γιατί είχε όλη εκείνη την εκλεπτυσμένη χυδαιότητα που έχουν όλοι όσοι μπορούν με τα λεφτά τους να αγοράσουν ό,τι θέλουν!
   Ίρις (γεμάτη αγανάκτηση!) : Μα για όνομα του Θεού Έλενα. Κι εμείς είμαστε πάρα πολύ πλούσιες...
   Έλενα : Κι εμείς το ίδιο δεν είμαστε Ίρις; Γι' αυτό κατά βάθος δεν είμαστε ευτυχισμένες...Τα λεφτά μας τα μεταχειριζόμαστε για να βάζουμε τους άλλους να κάνουν το κέφι μας.
   Ίρις : Αχ Έλενα! Σε παρακαλώ, όχι τόσες ειλικρίνειες...

Αυτά...τι παίζει τώρα μου λέτε; Περιμένω να διαβάσω σχόλια σας, γιατί μου έχετε λείψει. Αλήθεια εσείς ποιες ατάκες αγαπάτε από τον παλιό κινηματογράφο; Η παρούσα ανάρτηση αφιερώνεται εξημισίας στη Χρονοστιβάδα και τον Rena - Fan.

Φιλώ και χαιρετώ σας!