"Εδώ Λιλιπούπολη..."

Λιλιπούπολη, η ωραιότερη και μάλλον πιο ποιητική και πιο συλλογική ραδιοφωνική εκπομπή - μιούζικαλ των τελευταίων χρόνων. Στις 9.30 το πρωί και στις 5 το απόγευμα. Στο Τρίτο. Η ακροαματικότητα στους ουρανούς! Η φαντασία αλλά και η ευρηματικότητα και η ακτινοβολία ταλαντούχων νέων – τότε- μουσικών, κειμενογράφων, τραγουδοποιών, τραγουδιστών, απογειωμένες από τον εμπνευστή της δυναμικής αυτής των ερτζιανών, τον Μάνο Χατζιδάκι. Με τα υπέροχα στιγμιότυπα της εκπομπής αυτής συνόδευαν την ακρόαση τους οι μικροί και οι μεγάλοι φίλοι του Τρίτου από το 1976 έως το 1980. Ταξίδι σε φανταστικό και πολυεπίπεδο κόσμο όπου όλα μπορούν να συμβούν κι όλα μπορούν να μας διεγείρουν τη σκέψη, τη μνήμη και την αίσθηση.

Εδώ Λιλιπούπολη… μια παράξενη πόλη. Οι παιδικοί στίχοι κρύβουν μεγάλες αλήθειες και αντέχουν να παρωδούν τα πάντα με χαριτωμένη οξύνοια, οι εκφραστικά αθώες φωνές παραπέμπουν σε χαρακτήρες της διπλανής πόρτας αλλά και του διπλανού ονείρου.. Η φαύλη Χαρχουδική Δημοκρατία είναι το πιο… πολιτικό κομμάτι της Λιλιπούπολης. Συνωμοτεί ασταμάτητα, πάντα με καταχθόνια μέσα, για να υπερασπίσει τους εγκάθετους και τις εγκάθετες ιδέες τους, ιδρύει με σατανικά σχέδια τα πιο άχρηστα και τα πιο σουρεαλιστικά πράγματα, εξαπατά τον κόσμο, ανάγοντας την τακτική της εξαπάτησης σε αρετή, χρησιμοποιεί τις οικονομικά δυνατές μονάδες για να πείσει τους ανυπεράσπιστους Λιλιπουπολίτες ότι θα γίνουν κι αυτοί εξ ίσου δυνατοί χάρη στη μεγάλη τράπεζα και την ασφαλιστική εταιρία.

Ο Δήμαρχος Χαρχούδας υποδέχεται με φανταχτερές τελετές τους πρίγκιπες και τους άξεστους πλούσιους ξένους, τους παρουσιάζει το προικιό του τόπου, την ιστορία των ένδοξων προγόνων Λιλιπούα. Εκθειάζει τις ιστορικές γωνιές του τόπου τους για να ανορθώσει ένα ψεύτικο φρόνημα στο λαό, τέτοιο που τον εξυπηρετεί ασφαλώς. Μόνο που ο Δυστροπόπιγγας δεν.. μασάει. Αναμετριέται με το Χαρχούδα και το αυταρχικό εγώ του, επιχειρηματολογεί πολιτικά και αγωνίζεται να ξυπνήσει το αίσθημα της ελευθερίας στους συμπατριώτες του. Τραγουδάει και χορεύει βαριά λαϊκά σε αντίθεση με το «πατριωτικό» και βερμπαλιστικό τόνο του τραγουδιού του δήμαρχου. Αλλά υπάρχει και άλλος ένας δυνατός αντίπαλος για τον Χαρχούδα, ο Παπαγάλος της Πιπινέζας.

Η Πιπινέζα δε λέει να αποκολληθεί από την εξουσία, δεν το βρίσκει σωστό εξ άλλου! Πιστεύει ότι μια «καθώς πρέπει» σαν κι αυτή δεν μπορεί να αντιδρά και να ξεφεύγει από τα όρια της αστικής της αγωγής, προσπαθεί να εκπαιδεύσει τον παπαγάλο της και τον πιέζει να συμμορφωθεί. Ο παπαγάλος αντιθέτως δεν συμφωνεί. Ως πότε Παπαγάλοι θα ζούμε στα κλουβιά; τραγουδάει. Θέλει να ξεσηκώσει τα φρονήματα για να πολεμήσει το ψέμα και τους δήθεν. Δεν διστάζει να τα βάζει με το δήμαρχο που τον κοροϊδεύει φωνάζοντάς τον Μπούχαχα, για να αποκαλύψει τα κακά του σχέδια.

Οι χαρακτήρες της Λιλιπούπολης είναι πολλοί. Ένας ολόκληρος πολυσήμαντος θίασος: Είναι κυρίως πλάσματα όμορφα, χρωματιστά, ονειρικά, κινούνται, σκέπτονται, προσφέρουν αγάπη στο τόπο τους, τραγουδούν το φως, το χρώμα, την ομορφιά, τις αξίες, το δημιουργικό φιλελεύθερο στοιχείο. Ο Μπέμπαντας ο ελέφαντας, ο κάτασπρος καλός γλυκούλης φίλος, δεν είναι ο μόνος άσπρος, συνδυάζεται με τον λευκό Γιαουρτοπόταμο και τον Μυζηθρόκαμπο και κάνει ονειρεμένες ρομαντικές βόλτες στον ουρανό κουβαλώντας με χάρη στη πλάτη του τον Μπιξμπίξ και τη Μπομπίλα.

Η κιτρινούλα Κινέζα, πασίγνωστη χορεύτρια, κολυμπούσε πάντα μέσα στη σκουροκίτρινη Μαγιονέζα. Το γνωστό μας μπιζέλι χορεύει τσιφτετέλι πάνω στη πρασινάδα και το επίσης πράσινο γκαζόν. Το καράβι μας, ο Φύστικος ανθισμένο πλέει στα γαλάζια νερά και για τους ... πικραμένους κατά περίπτωση, υπάρχει και το περίφημο λαχταριστό ζαχαροπλαστείο του περίφημου Γλυκόσαυρου με τα φοβερά γλυκά που τα μυστικά τους χάνονται στο χρόνο, επειδή, βλέπετε, ο τύπος είχε μακριά συντεχνιακή οικογενειακή ιστορία, που χάνεται στα βάθη του παρελθόντος των Λιλιπούα.

Εγώ λοιπόν το παραδέχομαι ότι ακόμα τώρα ζω κάποιες στιγμές στη Λιλιπούπολη, ακόμα αντηχούν στα αυτιά μου τα γεμάτα νοσταλγία λόγια: αχ Παπουαλλίλη.. πόσο θα ήθελα να ξαναβρεθώ για λίγο στο δάσος Άρες Μάρες Κουκουνάρες και να συναντήσω το δόκτορα Δρακατόρ, να γυρίσω το βραδάκι με το λεωφορείο Ηλιοπρόπιο στο σπίτι και μετά να δώ στο όνειρο μου ότι όλος ο κόσμος θα γινόταν αίφνης μια Λιλιπούπολη!